Doorgaan naar hoofdcontent

Ik ben bij jou alle dagen van je leven....

Mijn lieve kind,

Ik wil je laten weten dat Ik bij je bent.
Soms voelt je leven zwaar, of word je beproefd, maar echt, waar jij bent, daar ben Ik.
Iedereen kan het tegen jou opnemen, mensen kunnen van alles proberen maar ik bepaal wat er gebeurd.
Altijd!
Sinds dat Ik jou gevonden heb, sinds dat moment dat Ik jou weer in Mijn armen mocht sluiten, staat Mijn naam boven je leven.
Ooit zei Mijn Zoon ook voor jou: Het is volbracht.
Nee dat houd niet in dat er op deze wereld geen lijden meer zal zijn.
Deze hoop gaat verder, welk lijden je ook mee moet maken het zal je nooit meer scheiden van Mij.
Jou eeuwige leven Mijn kind, het is al begonnen.
Het is niet iets wat start na jou sterven, want sterven dat zal alleen jouw lichaam.
Het is volbracht, Mijn Zoon, Hij stierf voor jou, zodat jij eeuwig mag leven.
Ik zag je, ik klopte op je hart, zolang hield het angstvallig dicht.
Bang was je, maar ook zo beschaamd.
Toch zal Ik het nooit opgeven, bij jou niet, bij niemand.
Zolang er leven is, iets dat Ik geef aan de mensen, zolang heb Ik hoop.

De liefdeloosheid was groot in jou leven.
Je raakte alles kwijt, ik zag je een weg zoeken in de wildernis van je leven.
Niets had je over, niets kon je meer verliezen.
Ik klopte op de deur van je hart.
Die prikkelingen, die onrust over je toekomst, wat als ik moet sterven.
Je wilde je deur opengooien, Ik merkte het.
Maar het lukte je niet, je wist niet wat je doen moest.
Je had geen idee.....

Maar ik wist het wel.
Het enige wat je hoefde te doen was zeggen, kom in mijn leven.
Je zei het niet, maar jou hart schreeuwde het uit.
Uit je ogen kwamen de woorden die je hart spraken, maar waar geen woorden voor waren.
Daar in die wildernis, daar zag jij geen fata morgana, maar daar vond jij de ware bron van Leven.
De schreeuw van je hart: Help mij God ik kan het niet, ik hoorde het.

Ik stond op en rende naar je, alleen door die woorden ging de deur naar je hart open.
Eindelijk mocht ik binnen gaan.
Nu liet je eindelijk het licht binnen komen.
Drink Mijn kind, want als je van dit water, uit deze put drink, dan zal je nooit meer dorsten.
Jij, je zal een bron worden, vol van Mijn zegen.
En Ik, Ik zal bij je blijven, alle dagen van je leven.

Zo iemand het tegen jou opneemt, zal hij het tegen Mij op moeten nemen.
Alles wat jij meegemaakt hebt mijn kind, dat zal ik omkeren tot een zegen.
Niet langer zal je gebroken zijn.
Ik zelf zal jou vernieuwen!

Voor het aangezicht van je vijanden zal Ik jou een dis bereiden.
Ik zal je zegenen alle dagen van je leven.
Het zal anders zijn als wat je soms zelf bedenkt Mijn kind, maar je kan Mij vertrouwen.

Alles zal voor jou meewerken ten goede, al die nare dingen die je moest mee maken, alle dingen die mensen je nog aan (willen) doen.
Het zal niet de uitwerking hebben die zij willen, alleen de uitwerking zoals Ik die wil.
Maak je nu maar geen zorgen meer, weet je veilig geborgen bij Mij.
Als je het niet meer weet?

Kom dan maar schuilen!
Je weet mij te vinden lieverd...
In jou hart!

Liefs,

Je Hemelse Vader


Reacties

Populaire posts van deze blog

Twee emmers

Ken je dat verhaal van de waterdrager? Een man haalde elke dag water met een juk waaraan 2 emmers hangen. Aan de ene zijde een perfecte emmer zonder problemen droeg deze emmer al het water naar de meester, maar aan de andere kant was de emmer gebarsten en voordat deze man aankwam bij het huis van zijn meester was deze emmer het meeste water verloren. Zie je de ene emmer, hij voelt zich geweldig en roept: kijk eens wat ik voor prestatie lever! Ik ben zo nuttig. Hij komt echt tot het doel waarvoor hij gemaakt is. En de andere emmer, beschaamd en voelt zich falen. Hij komt niet tot zijn doel, en door deze emmer moet de drager zo hard werken. Op een dag begint deze beschaamde emmer te praten en zegt tegen de waterdrager, dat hij zich beschaamd voelt en zich wilt verontschuldigen. Waarom? vraagt deze man. Nou door deze barst verlies ik zoveel water, door mijn falen moet u zo hard werken. De waterdrager begon te lachen. En hij zegt: Als we straks terug gaan naar huis, moet je eens ...

Gezinsmoment: Gehoorzaam

Vandaag het eerste gezinsmoment van 2017 mogen doen. Met alle 5 de kindjes bij elkaar. Ik heb voorgelezen uit Efeze 6 :1-3 Kinderen, wees je ouders gehoorzaam in de Heere, want dat is juist. Eer je vader en moeder (dat is het eerste gebod met een belofte), opdat het je goed gaat en je lang leeft op de aarde. En vaders, wek geen toorn bij uw kinderen op,  maar voed hen op in de onderwijzing en de terechtwijzing van de Heere. Waarom beloofd God dat nu eigenlijk? Wat maakt gehoorzaam zijn aan je vader en moeder nu zo belangrijk? Daarvoor las ik voor uit Numeri. Een gedeelte waarin Mozes een opdracht krijgt van God en waar we kunnen en mogen leren dat gehoorzamen heel belangrijk is. Ik las Numeri 20 van vers 1 tot 13. Wat is luisteren belangrijk! Mozes en Aaron konden door ongehoorzaamheid het beloofde land niet in. Daarom zegent God de kinderen die hun vaders en moeders respecteren. Omdat als je leert te gehoorzamen, naar ouders die je kan zien, het makkelijker is om Hem te leren...

Laat je licht schijnen in het duister

Ik zie in hoe er voor de lieve vrede...om het duister heen wordt gedanst. En ook hoe ik zelf een lange periode nodig heb gehad om echt het licht door mij heen te laten schijnen. Daarover in deze blog meer. Alleen heel even eerst iets anders omdat het zolang geleden is dat ik heb geblogd. Afgelopen periode heb ik vaker het gevoel gekregen, een innerlijk verlangen, om weer lessen en inzichten die ik op doe met jou te delen. Hier op mijn blog. Mijn eigen speciale plekje om mijn hart met jou te delen. Een inkijkje te geven en te verbinden met jou. Mogelijk je ook te inspireren. Vandaag wil ik beginnen met iets wat ik de laatste weken zo op mijn hart heb. Persoonlijke zoektocht Eigenlijk nog helemaal niet zo helder wat ik ermee mag voor mezelf. In de blog wil ik het in ieder geval met jou delen. De worstelwoorden uit mijn hart. Mogelijk ontrafelt het schrijven het weer. Zo heeft deze blog, het delen van woorden met jou, mij vaker geholpen om te ontrafelen wat er lag. Voor mij voelt het heel...