Doorgaan naar hoofdcontent

Geloven zonder gemeente

Ik ken mensen die erg teleurgesteld zijn in de kerk, in de mensen van de kerk, de voorganger of wat dan ook.Vaak geven deze mensen ook aan beter te geloven, beter te leven zonder een kerk. Ik luister ernaar, veroordeel deze mensen niet. Want wat gaat er veel fout in kerken. Hoe vaak ik al niet gedacht heb: Wat een voorbeeld geven wij als christenen? Al die verschillende stromingen, het zijn allemaal mini oorlogen geweest waardoor deze zijn ontstaan. Wat denken we onderling het toch allemaal beter te weten. En nog erger, wat kunnen we mensen in de kou laten staan of een naar gevoel geven! Het is goed voor te stellen dat mensen klaar raken met de kerk.

Relatie met God


Als ik met deze mensen door praat dan wil ik toch naar de belangrijkste essentie van geloven gaan. Hoe is dan de relatie met God? Ben je klaar met Hem? Mooi vind ik dat het heel vaak blijkt dat deze mensen niet door God teleurgesteld zijn. Dat ze wel willen geloven, maar zoeken naar het hoe... Hun vertrouwen zo beschadigd, zo'n muur om zichzelf heen gezet, zoveel angst om weer teleurgesteld te raken. Ze zoeken, ze hunkeren naar..... wat? Maar hun angst voor de (kerk) mensen is zo groot dat ze zichzelf ontzeggen wat ze nodig hebben.

In vuur en vlam


Mensen die in God geloven? Daar woont de Heilige Geest in, die helpt ons. De Heilige Geest laat ons hart branden om te doen wat de Vader wil. Ik zie dan voor mij een stapelhaard blokken, die liggen te branden in de haard. Het vuur dooft niet zolang er voldoende hout is, en zolang er zuurstof is. De houtblokken dat zijn de mensen die in God geloven, God zorgt voor het vuur en de zuurstof. Zolang de haardblokken bij elkaar blijven dan brand het vuur. Maar wat gebeurd er als een haardblok opzij gelegd word?

This wood fire scented soy candle blends smoked cedar wood, cut rosemary, fresh moss, amber & a whisper of patchouli. 9.5 oz aromatherapy candle for approx 50 hours of room filling home fragrance. Pro:

Gevaar


Geloven zonder eigen gemeente te hebben, dat is alsof je een haardblok bent die alleen probeert te blijven branden. Je zal merken dat het nog wel even goed gaat, even laait het vuur nog op. Maar al snel zal het doven. Zo snel  zullen andere dingen om je heen de overhand gaan krijgen in je leven. We hebben mensen nodig die ons steunen, die ons soms helpen om de juiste keuzes te blijven maken. Als gelovigen hebben we onderwijs nodig, hebben we voeding nodig. Door jezelf af te zonderen van Zijn gemeente, van Zijn kinderen, maak je het je geloofsleven erg moeilijk.

Vind een weg


Als je teleurgesteld word door mensen in de kerk, dan is dat heel moeilijk. Maar misschien kan het helpen, om te bedenken dat we allemaal mensen blijven die Jezus elke dag weer nodig hebben. Dat we mensen ruimte geven om te groeien naar Hem. God wil jou echt helpen met je verdriet, met de pijn die je aangedaan is. Probeer het maar over te geven aan Hem, om het los te laten aan Zijn voeten.
Nodig Hem uit in je pijn en je verdriet. Vraag maar of Hij je wilt leiden naar een gemeente die je op kan bouwen, die je kan bemoedigen, die je oprecht en met liefde de juiste weg kan wijzen, waar je in de andere Hem mag ontmoeten. We hebben, misschien wel juist als gelovigen, elkaar zo nodig!



Zoals men ijzer scherpt met ijzer, zo scherpt een mens zijn medemens.

Spreuken 27:17

Reacties

  1. Wat bijzonder dat je hier op dit moment over schrijft. Dit onderwerp kwam ter sprake hier afgelopen weekend en ik heb precies hetzelfde voorbeeld in gedachten gehad als jij nu noemt. Als je een kooltje of haardblok uit het vuur haalt, gaat het inderdaad heel langzaam uit.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat bijzonder dat we er allebei mee bezig waren en hetzelfde beeld hadden. En dan ook dat ik niet geloof in toeval ;)

    Dank je voor je reactie Wendy

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Zoekend naar het Licht (deel 2)

Verlangend naar het Licht
In mijn leven was ik al heel jong op zoek naar het Licht. Maar de manier waarop Hij aan mij werd gepresenteerd maakte mij bang. Niet alleen voor wie ik ben, maar vooral voor het feit dat het Licht er niet voor mij zou zijn. Door dingen die gebeurt zijn in mijn leven voelde ik mij niet geliefd, niet gezien door mensen waar ik mijn vertrouwen op gesteld had. Dat maakte dat er diepe duisternis in mijn leven kwam.

Mijn leven in duisternis
Vooral wat ik leerde over de Redder, Jezus. Gods verlossingswerk, dat was alleen voor de mensen die door God, ver van tevoren, uitgekozen waren. Dat God het verlossingswerk door mensen heen wilt werken, maar dat het iets is wat je mag ontvangen. Je kan er zelf niets aan doen. Nou als mensen waar ik van hield, waar ik zo goed mijn best voor deed, mij niet zagen...... Waarom zou God dan naar mij om zien?Dit te bedenken, als jonge vrouw, maakte mij zo eenzaam. Geen verbinding merken met mensen om mij heen, maar ook geloven dat het…

Zoekend naar het Licht (deel 1)

Dolend in het duister
Na de zondeval is er een breuk gekomen in de relatie tussen God en de mensen. Daarom leven wij in duisternis, doordat we geestelijk dood zijn gegaan. God was de bron van leven.

Omdat wij al langere tijd in duisternis leven, zijn wij ons gaan aanpassen aan deze staat van zijn. We zijn steeds meer onwetend over de ellende waarin wij verkeren. Daardoor kunnen wij zelfs zekerheid gaan zoeken in deze onzekere en onveilige wereld. Hiermee bedoel ik de wereld in ons zelf en ook letterlijk de wereld waarin wij leven. Zo zijn wij al snel houvast aan het zoeken of cre√ęren in bijvoorbeeld:

Carri√®reGeldPrestatieGoedkeuringControleBezittingenStatusEer (je goede naam)RelatiesGezondheid Zolang dit goed gaat? Biedt het ons een zekerheid, en zie je niet hoe kwetsbaar je werkelijk bent. Op het moment dat het door je vingers glipt dan voel je hoe het duister om je hart kan grijpen. Dan voel je wel weer je werkelijke staat van het aardse leven. 
Alle bovenstaande punten hebben nameli…

Is er iets onmogelijk voor Hem?!

Zie, Ik ben de HEERE de God van alle vlees; zou Mij enig ding te wonderlijk zijn?
Jeremia 32:27
Observatie van de tekst
Wauw wat een gebed van Jeremia tot God, in hoofdstuk 32 vanaf vers 16, wat een verheerlijking van wie Hij is en wat Hij kan. Ook belijdt Jeremia oprecht de misstappen van Zijn volk en hij omschrijft de situatie zoals deze is. Jeremia geeft aan dat wat God voorzegt had ook geschied is. De Heere zelf antwoord Jeremia hierop dat Hem niets te wonderlijk is.

Hoe bijzonder is dit?! Het doet mij denken aan Job, en hoe hij sprak tot God, en tegen zijn vrienden.

Voor God is niets onmogelijk, daar wordt in mijn kanttekeningen verwezen naar vers 17, het gebed van Jeremia:

Ach HEERE HEERE, zie, Gij hebt de hemelen en de aarde gemaakt, door Uw grote kracht, en door Uw uitgestrekten arm; geen ding is U te wonderlijk.

En in het vers van vandaag bevestigd God wat Jeremia aanhaalt. Als belofte om ook in deze angstige zaak op te mogen vertrouwen.

Want wees eerlijk? Als God de hemel en …