Doorgaan naar hoofdcontent

Geloven zonder gemeente

Ik ken mensen die erg teleurgesteld zijn in de kerk, in de mensen van de kerk, de voorganger of wat dan ook.Vaak geven deze mensen ook aan beter te geloven, beter te leven zonder een kerk. Ik luister ernaar, veroordeel deze mensen niet. Want wat gaat er veel fout in kerken. Hoe vaak ik al niet gedacht heb: Wat een voorbeeld geven wij als christenen? Al die verschillende stromingen, het zijn allemaal mini oorlogen geweest waardoor deze zijn ontstaan. Wat denken we onderling het toch allemaal beter te weten. En nog erger, wat kunnen we mensen in de kou laten staan of een naar gevoel geven! Het is goed voor te stellen dat mensen klaar raken met de kerk.

Relatie met God


Als ik met deze mensen door praat dan wil ik toch naar de belangrijkste essentie van geloven gaan. Hoe is dan de relatie met God? Ben je klaar met Hem? Mooi vind ik dat het heel vaak blijkt dat deze mensen niet door God teleurgesteld zijn. Dat ze wel willen geloven, maar zoeken naar het hoe... Hun vertrouwen zo beschadigd, zo'n muur om zichzelf heen gezet, zoveel angst om weer teleurgesteld te raken. Ze zoeken, ze hunkeren naar..... wat? Maar hun angst voor de (kerk) mensen is zo groot dat ze zichzelf ontzeggen wat ze nodig hebben.

In vuur en vlam


Mensen die in God geloven? Daar woont de Heilige Geest in, die helpt ons. De Heilige Geest laat ons hart branden om te doen wat de Vader wil. Ik zie dan voor mij een stapelhaard blokken, die liggen te branden in de haard. Het vuur dooft niet zolang er voldoende hout is, en zolang er zuurstof is. De houtblokken dat zijn de mensen die in God geloven, God zorgt voor het vuur en de zuurstof. Zolang de haardblokken bij elkaar blijven dan brand het vuur. Maar wat gebeurd er als een haardblok opzij gelegd word?

This wood fire scented soy candle blends smoked cedar wood, cut rosemary, fresh moss, amber & a whisper of patchouli. 9.5 oz aromatherapy candle for approx 50 hours of room filling home fragrance. Pro:

Gevaar


Geloven zonder eigen gemeente te hebben, dat is alsof je een haardblok bent die alleen probeert te blijven branden. Je zal merken dat het nog wel even goed gaat, even laait het vuur nog op. Maar al snel zal het doven. Zo snel  zullen andere dingen om je heen de overhand gaan krijgen in je leven. We hebben mensen nodig die ons steunen, die ons soms helpen om de juiste keuzes te blijven maken. Als gelovigen hebben we onderwijs nodig, hebben we voeding nodig. Door jezelf af te zonderen van Zijn gemeente, van Zijn kinderen, maak je het je geloofsleven erg moeilijk.

Vind een weg


Als je teleurgesteld word door mensen in de kerk, dan is dat heel moeilijk. Maar misschien kan het helpen, om te bedenken dat we allemaal mensen blijven die Jezus elke dag weer nodig hebben. Dat we mensen ruimte geven om te groeien naar Hem. God wil jou echt helpen met je verdriet, met de pijn die je aangedaan is. Probeer het maar over te geven aan Hem, om het los te laten aan Zijn voeten.
Nodig Hem uit in je pijn en je verdriet. Vraag maar of Hij je wilt leiden naar een gemeente die je op kan bouwen, die je kan bemoedigen, die je oprecht en met liefde de juiste weg kan wijzen, waar je in de andere Hem mag ontmoeten. We hebben, misschien wel juist als gelovigen, elkaar zo nodig!



Zoals men ijzer scherpt met ijzer, zo scherpt een mens zijn medemens.

Spreuken 27:17

Reacties

  1. Wat bijzonder dat je hier op dit moment over schrijft. Dit onderwerp kwam ter sprake hier afgelopen weekend en ik heb precies hetzelfde voorbeeld in gedachten gehad als jij nu noemt. Als je een kooltje of haardblok uit het vuur haalt, gaat het inderdaad heel langzaam uit.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat bijzonder dat we er allebei mee bezig waren en hetzelfde beeld hadden. En dan ook dat ik niet geloof in toeval ;)

    Dank je voor je reactie Wendy

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…