Doorgaan naar hoofdcontent

Wie bent U Heer

Jezus stelde de volgende vraag aan Zijn leerlingen:

Wie ben Ik, de Mensenzoon, volgens de mensen?
(Mattheüs 16:14)

De discipelen vertelden tegen Hem hoe de mensen Hem omschreven.
Ja dat hadden ze heus wel gehoord.
Het verspreid zich als een lopend vuurtje, en uiteindelijk bereikt het ook de oren van de discipelen.
Van de volgelingen van Jezus.
Nooit was er door Jezus naar gevraagd, al zolang lopen ze met al die beweringen van de mensen rond.
Dan krijg ik altijd vragen, juist omdat ik merk in de Bijbel de discipelen hele gewone mensen waren, met problemen, vragen en uitdagingen zoals ik die zelf ken.


Zouden ze zelf ook met die vraag geworsteld hebben?


Wie is Hij nu eigenlijk?
Zouden ze dan geluisterd hebben naar wat de mensen zeiden?
Wat deed het met hun, dat ze al die benamingen van Hem hoorden?

Als ik mezelf neem.
Ik heb gemerkt dat ik, ondanks dat ik van alles over mensen gehoord heb, toch blanco iemand kan leren kennen.
Dat ik het juist heel leuk vind om dan te zien wie iemand 'echt' is.
Inplaats van alleen maar van horen zeggen.
Juist maakt het mij nieuwsgierig.
Hadden de discipelen dat ook niet?
Wilden ze Hem ook 'echt' leren kennen, zoals Hij is, en niet aannemen wat de mensen denken dat Hij is?

De antwoordden liepen uiteen.
Er waren mensen die dachten dat Hij Johannes de Doper was.
Of misschien Elia of één van de andere profeten...
Toen kwam de grote vraag:

En jullie dan?
Wat denken jullie over Mij?
Wie ben ik?
(Mattheüs 16:15)

Petrus gaf antwoord en sprak heldere woorden:

U bent de Christus, de Zoon van de levende God.

Daarna maakt Jezus duidelijk, dat die woorden, uit de mond van Petrus, niet van Petrus zelf afkwamen.
Het waren woorden die de Vader hem geschonken had.
De Vader in de Hemel had dit aan Petrus kenbaar gemaakt.
Die had ervoor gezorgd dat Petrus dat kon zeggen.
Het waren woorden van God, woorden van Waarheid!
Zouden wij met eigen woorden antwoorden?
Of heeft God in ons hart, in onze gedachten en in onze mond de waarheid gelegd?
Mogen wij ook woorden van God spreken?

Wie bent U?


U bent groter dan ik ooit kan bevatten.
Mijn woorden zullen nooit kunnen omschrijven wie U bent, wie U voor mij bent.
Mijn Herder, mijn Verlosser, mijn Vriend, maar ook mijn hoogste Koning.
U bent, die was, die is, en die komen zal!
De Zoon van de levende God, gestorven voor mij, maar nu niet meer dood.
Opgestane Heer, de Overwinnaar.
Vader blijf mij Uw waarheid schenken en houd mij dichtbij U.
Ook als er dingen op mijn pad gebeuren die ik helemaal niet wil.
Laat ook dan woorden van Uw uit mijn mond komen.
Wilt U de wacht zijn op mijn lippen?
En laat de dingen die ik zeg, de dingen die ik doe, zijn tot Uw eer alleen!

Niet veel na de getuigenis die Petrus sprak, gebruikte Petrus hele andere woorden tegen Jezus.
Dat is ook de strijd die wij strijden!
Uit welke bron komt dat wat wij spreken?
Dat wat wij willen?
Komt het bij God vandaan, of is het van de wereld?
Petrus bedoelde het goed, het kwam uit een liefdevol hart, toch waren het niet de woorden van de Vader toen Petrus, over het lijden en sterven van Jezus sprak tegen Jezus alleen:

Dat mag niet Here.
God zal ervoor zorgen dat U zoiets niet overkomt.
(Mattheüs 16:22)

Het is een gevaar, iets wat wij graag willen, wat wij verlangen, uitspreken alsof het God's wil is.
Alsof God dat ook verlangt.
Want het is toch goed?!
Het was toch heel niet zo gek wat Petrus hier vertelde?
Zeggen wij ook niet zulke dingen tegen mensen om ons heen?
Tegen mensen die lijden, die verdriet hebben, mensen die bang zijn?
God zal ervoor zorgen dat het je niets overkomt!

Laten we bidden, en beseffen wie Hij is.
Zoveel groter dan onze wil, dan ons verlangen, is het plan wat Hij heeft!
Als God nu inderdaad had gedaan wat Petrus uit sprak...
Hoe zou ons leven, onze toekomst er dan nu uitzien?

Wie bent U Heer?
Dat is een vraag die weleens door mijn hoofd gaat.
Wie bent U, dat U sterft voor mij.
Wat een liefde, wat een puur houden van, al ver voordat ik bestond.
Dat maakt mij stil!
Hierdoor vloeit mijn hart soms over van dankbaarheid.

U bent de Christus,
De zoon van de levende God!

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…