Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Laat je licht schijnen in het duister

Ik zie in hoe er voor de lieve vrede...om het duister heen wordt gedanst. En ook hoe ik zelf een lange periode nodig heb gehad om echt het licht door mij heen te laten schijnen. Daarover in deze blog meer. Alleen heel even eerst iets anders omdat het zolang geleden is dat ik heb geblogd. Afgelopen periode heb ik vaker het gevoel gekregen, een innerlijk verlangen, om weer lessen en inzichten die ik op doe met jou te delen. Hier op mijn blog. Mijn eigen speciale plekje om mijn hart met jou te delen. Een inkijkje te geven en te verbinden met jou. Mogelijk je ook te inspireren. Vandaag wil ik beginnen met iets wat ik de laatste weken zo op mijn hart heb. Persoonlijke zoektocht Eigenlijk nog helemaal niet zo helder wat ik ermee mag voor mezelf. In de blog wil ik het in ieder geval met jou delen. De worstelwoorden uit mijn hart. Mogelijk ontrafelt het schrijven het weer. Zo heeft deze blog, het delen van woorden met jou, mij vaker geholpen om te ontrafelen wat er lag. Voor mij voelt het heel
Recente posts

Mogen zijn zoals ik ben

'Kijk alsjeblieft vriendelijk als ik andere keuzes maak' - Els van Steijn - De fontein vind je plek - Deze quote uit dit boek heeft mij aan het denken gezet. Want ten diepste geeft dit voor mij een kern weer voor al die momenten dat ik niet authentiek, integer en oprecht kon reageren. Dit is heel verwarrend kom ik achter. Want hoe meer ik authentiek ging leven...hoe sterker dit aan mij ging trekken. Zeker nu ik afgelopen jaren in mijn leven ben opgestaan en stap voor stap mijn weg, met God, ben gaan wandelen. Verrassende woorden uit mijn pen Ik ben niet slechter of minder als ik een andere weg ga dan mensen waar ik van hou. Over deze zin wil ik verder schrijven, ik schreef dit, met iets andere woorden, in mijn schrijfoefening om alles uit mijn hoofd eens op te schrijven. Omdat mijn hoofd niet uit een bepaalde situatie kon, ik bleef dezelfde cirkels afleggen, en ik weet dat alles uitschrijven voor mij dan help. Tijdens deze oefening voelde ik bij deze zin, ja hier mag

Mijn woord voor 2020

Wees niet bang om iets te zijn dat gebroken is... - Ann Voskamp - Gebroken leven -  Ondertussen heb ik dit boek al meerdere keren gelezen en het blijft mij diep raken! Er zitten zoveel diepe lessen in die ik mee kan nemen in mijn leven. Dit boek hielp mij zelfs om bij het woord te komen dat ik mee wil nemen door 2020: Authentiek Wanneer ik authentiek ben dan kan ik verschil maken in de wereld! Dan komt, wat God in mij heeft gelegd, echt tot Zijn recht. Veel lezers zullen mij zien als al authentiek. Doordat ik een eigen stijl heb en die ook omarmt, ook al heeft de rest van de wereld de overtuiging dat het niet goed is. Of dat het anders moet. Ik durf af te wijken van de massa. Iets wat voor mij een diepgaand proces is geweest. Juist omdat ik al op hele jonge leeftijd ging kopiĆ«ren. Niet altijd wist ik wat ik moest doen in situaties. Onbewust dacht ik goed over alle andere mensen...maar niet over mezelf. Dus ging ik andere mensen maar nadoen. Hun houding, gedrag, manieren

Met welk perspectief wacht jij?

Geluk en genade volgen mij alle dagen van mijn leven, ik keer terug in het huis van de HEER tot in lengte van dagen. Psalm 23:6 Ook al moeten wij hier nog wachten, is het nog niet volmaakt op onze wereld. Toch laat God ons niet met lege handen, of leeg hart staan. Hij toont ons iedere dag Zijn genade. Er is genoeg manna voor iedere dag. Maar zie je het manna (nog) wel? Het helpt als je onderweg bent naar je beloofde land. Terwijl wij onderweg zijn kan er ons van alles gebeuren. David zong in Psalm 23 dat het hem aan niets ontbrak. Hij die zoveel meemaakte en moest doorstond, zong dit en deelde dit met ons. Zodat het ons kan inspireren. Maar in dezelfde Bijbel staat ook het verhaal van Naomi. Ik herken mij er wel in nu ik het las in mijn Bijbel leesplan. Daarnaast las ik het afgelopen week in mijn advent dagboek ook weer. Ook Naomi had veel verliezen achter elkaar te verwerken. Ze ging uit haar land, nam afscheid met de mogelijk daarbij horende rouw van wat ze achterli

Hoe wacht jij?

Loof de Heere, mijn ziel, en vergeet niet een van Zijn weldaden. (Psalm 103:2) Boven Psalm 103 staat er zo mooi: Loflied op Gods genade. Wat is het goed om deze Psalm te lezen, te overdenken en te zingen terwijl je wacht. Vorige week deelde ik in mijn blog dat ik wacht en vroeg ik:  Wacht jij ook? God gaat een nieuw begin maken. Dat heeft Hij beloofd. En vandaag, als ik dit deel, is het 2de Advent. We leven toe naar het herdenken van Zijn komst naar deze aarde als kind. Dwars door alles heen verlang ik naar Zijn wederkomst. Een nieuw begin voor heel Zijn schepping. En God is daar al mee bezig. Hoe wacht ik op die belofte? Eerlijk gezegd merk ik op dat dit heel wisselend is. Misschien herken je het ook wel. Er zitten fases in mijn verwachten. Er zijn tijden geweest waarin ik er eigenlijk niet bij stil stond doordat ik met hele andere dingen bezig was. Ik geloofde het wel...maar was niet bezig met verwachten. Ik ken tijden dat ik bang was voor het moment dat Hij terug zou

Wacht jij ook?

'k blijf den HEER verwachten; Mijn ziel wacht ongestoord; Ik hoop, in al mijn klachten, Op Zijn onfeilbaar woord; Mijn ziel, vol angst en zorgen, Wacht sterker op den HEER, Dan wachters op den morgen; Den morgen, ach, wanneer? (Psalm 130:3 berijmd) Bovenstaande psalm raakt mij en omschrijft zo diep hoe het voor mij voelt. Nu het einde van het jaar er aan komt besef ik pas wat een jaar het is geweest. Het was zo bewogen en heeft veel met mij gedaan en van mij gevraagd! Vorig jaar voor eeuwigheidszondag kreeg ik bericht dat ik voor het overlijden van mijn moeder een kaarsje mocht branden in onze gemeente. Haar naam herdenken en gedenken, omdat God geen naam vergeten zal. En ik kon het niet. Het voelde niet veilig. Ik durfde niet... Wie was er eigenlijk die vroeg: Hoe gaat het Petrina? Er was geen ruimte of aandacht voor gemaakt en daardoor voelde ik in de gemeente de rouw heel sterk. Die zondag keek ik thuis de dienst mee. Er ging wel een kaarsje aan, in d

Hoe ik God leerde kennen in mijn leven

Wij kiezen God niet, God kiest ons ~Eindelijk Thuis - Henri Nouwen~  Nog voordat mijn ouders mij zagen bij de geboorte, had God mij al gezien. En weet je wat nog mooier is? Toen had Hij mij al uitgekozen. Nog voordat ik bestond, hield Hij al van mij! Koos Hij dat ik er mocht zijn. Kreeg ik een plaats in Zijn plan. Hij is de eerste liefde, de enige die onvoorwaardelijk liefheeft. Eigen werken Lang leerde en dacht ik dat ik door goed te leven, door Zijn geboden zo goed mogelijk na te leven en zonde uit mijn leven te weren, het mogelijk zou zijn om in Gods oog te komen. Dat Zijn oog op je valt en Hij je dan uitkiest en dan, als dat dan eindelijk gebeurt, ja dan kan je wedergeboren worden. Ik deed jarenlang mijn best om zo Zijn liefde waard te zijn en te verdienen. Bidden, Bijbel lezen en de wereldse dingen weren en de rug toe keren. Maar ik faalde telkens weer. Was het niet links dan wel rechts.  Wat kon ik doen om in Gods gratie te komen? Waardoor zou God ooit naar mij o