Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe wacht jij?


Loof de Heere, mijn ziel,
en vergeet niet een van Zijn weldaden.
(Psalm 103:2)
Boven Psalm 103 staat er zo mooi: Loflied op Gods genade. Wat is het goed om deze Psalm te lezen, te overdenken en te zingen terwijl je wacht. Vorige week deelde ik in mijn blog dat ik wacht en vroeg ik: Wacht jij ook?



God gaat een nieuw begin maken. Dat heeft Hij beloofd. En vandaag, als ik dit deel, is het 2de Advent. We leven toe naar het herdenken van Zijn komst naar deze aarde als kind. Dwars door alles heen verlang ik naar Zijn wederkomst. Een nieuw begin voor heel Zijn schepping. En God is daar al mee bezig.

Hoe wacht ik op die belofte?

Eerlijk gezegd merk ik op dat dit heel wisselend is. Misschien herken je het ook wel. Er zitten fases in mijn verwachten.

Er zijn tijden geweest waarin ik er eigenlijk niet bij stil stond doordat ik met hele andere dingen bezig was. Ik geloofde het wel...maar was niet bezig met verwachten. Ik ken tijden dat ik bang was voor het moment dat Hij terug zou komen. Angst voor veroordeling beklemde mij, gaf mij een brok in mijn keel en voelde alsof ik zou gaan stikken. Ook was er een tijd dat ik het leven niet aan kon en dat ik dacht hoe lang nog Heer? Ik zag het als de enige weg door mijn problemen. Als God terug zou komen...dan is alles voorbij. Alleen maar vreugde.

Maar ook ken ik de fase zoals nu. Waarin ik terug denk aan de dingen die God in mijn leven heeft gedaan. Herdenken van de daden van de Heer. Hem loven en danken. Als een getuigenis voor onze kinderen. Het is zoveel genade dat Hij schenkt. Ik zing, bidt, lees en dank. Het geeft moed en kracht om door te gaan. Omdat ik weet: God is altijd dezelfde. Gisteren, vandaag en morgen.  Daarnaast wakkert het mijn verlangen aan, naar heelheid! Naar Hem zoeken, nu al. En naar verlangen naar Zijn wederkomst.

Gedenken en delen


In de Bijbel lezen wij ook hoe mensen uitkeken naar Zijn komst, door het gedenken en delen. Jakob zette de steen overeind waar hij had geslapen. God had hem daar beloofd dat hij een groot nageslacht zou krijgen. En God beloofde dat hij naar het land zou terug keren, dat Hij niet van zijn zijde zou wijken. Door de steen overeind te zetten werd dit een gedenkteken. Later toen Jakob hier terug kwam...deelde hij zijn ervaring van die plek en wat God voor hem had gedaan. Vertel het verder aan je kinderen en kleinkinderen. Laat ze zien wat Hij heeft gedaan. En laat ze delen in de vreugde en de goedheid van de Heere.

Toen Jozua het volk van God het beloofde land binnen bracht zette hij stenen rechtop in de rivier. Als de Israƫlieten gevraagd werd: Wat hebben die stenen te betekenen? Dan kon het volk van God delen van de vele tekenen en wonderen die God had gedaan. Zodat ze uiteindelijk het beloofde land binnen kwamen. Laat de vreemdelingen en inwoners van je land delen in de vreugde en de goedheid van de Heer.

Uitkijken naar Zijn geboortefeest

Als je het moeilijk hebt deze decembermaand wil ik je hiermee bemoedigen. Het is zo menselijk om te vergeten wat God heeft gedaan, waartoe Hij dus nog steeds in staat is. Dat voor Hem niets onmogelijk is. Vergeet niet Zijn weldaden die Hij aan jou heeft bewezen. En wat Hij beloofd, dat komt Hij na. Want God is niet veranderd. Hoe kijk jij uit naar Zijn geboortefeest? Wat doet dit met jou? Ken jij het feest van Zijn geboorte al in jouw hart?

Hij die komt is de Weg, de Waarheid en het Leven.

Hij wil jou het leven schenken! Laat de weg naar Advent je bemoedigen. Omdat je weet: Hij doet wat Hij beloofd. De Joden moesten wachten. We zien in de Bijbel hoe zij dit deden. Hoe ze keken naar Zijn komst.

Ze hadden kaders en regels gemaakt waar de Messias aan moest voldoen. Om zo grip te houden in het wachten. Alleen was de Zoon van God anders dan bedacht door deze mensen die zo de Schriften hadden bestudeerd. Wil jij het feest van Zijn geboorte vieren? Schuif je menselijke kaders en regels hoe Hij moet zijn maar opzij. Hij is zo anders dan je ooit bedenken kan. 

Geef Hem de sleutel van je hart

Laat hem binnen in je hart als Hij klopt. Ook als je bij jezelf bedacht had dat Hij anders had moeten kloppen. Dat Zijn stem anders zou klinken. Of als je had bedacht welk wonder Hij moest doen zodat jij weet: Ik ben een kind van God. Laat God niet buiten staan door wat jij hebt bedacht. Kom in beweging. Zet de deur van je hart maar open voor dit kind. Weet dat Hij nog steeds plek zoekt om te mogen wonen? Hoe wacht jij?

Deze periode is een gedenkteken dat Hij Zijn belofte houdt. We leven toe naar het feest van Zijn geboorte. Hij kwam op deze aarde. Ben jij klaar van Zijn wederkomst? En hoe voel jij dat je wacht op die belofte? Want Hij komt!
Wacht jij met een hart vol genade en blijdschap, die de wereld je niet geven kan. Alleen Hij die kwam voor jou!

Reacties

  1. Hij houd Zijn belofte, Hij doet wat Hij gezegd heeft, wat Hij tot ons hart moet heeft gesproken. Het hangt niet af van wat wij goed of fout doen. Het komt allemaal van Hem, daarom kwam Hij als een kwetsbaar kind. Er was niets romantisch of zoets aan, Hij kwam in een land wat leed onder een wrede onderdrukker. En toch, toch kwam Hij terwijl Hij wist hoe wij mensen zijn en zouden reageren.
    Ik bid dat Hij dit heel diep in mijn wezen test en dat ik het nooit zal vergeten of "gewoon" zal vinden waarvoor Hij kwam en wat Hij deed.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja wonderlijk he Danielle, mooi hoe je dit zo omschrijft. Een prachtige getuigenis en reminder. Dat het nooit normaal zal worden en het wonder blijft dat het is. Dank je wel voor je reactie!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Rijkdom

Afgelopen tijd hebben we hier wat nieuws.
Ik heb al een paar keer naar mijn bank gekeken, maar hij is toch echt heel anders dan mijn vloer.
Het lijkt voor mij vanzelfsprekend dat je dan ook iets anders ermee zal moeten doen.
Maar toch, voor mijn kindjes lijkt dat opeens niet meer zo vanzelfsprekend.
Lijkt het alsof de vloer doorloopt en er voor hun geen bank staat.
Ze hebben dus iets nieuws, en lopen over de bank.
Over de leuning ook rustig, en dan overstappen naar de stoel, met de leuning voor het raam.
Het lijkt ook alsof het voor hun heel normaal is.
Al hebben ze in de afgelopen weken toch al wel een keer of dertig mogen horen dat ik, hun moeder met hele vreemde regels, dit niet wil hebben.

Ja vreemde regels.
Hoe ik daar bij kom?
Dat lees ik, nee niet in boeken hoor, maar in hun ogen.
Ouderwets, hopeloos ouderwets.
En een moeder waarvan ze niets mogen, kijk, wij kunnen dit gewoon prima.
Ja dat staat er te lezen.
En ach ze hebben ook wel gelijk, ik ben hopeloos ouderwets en ze mogen…

Levensles van Jozef

Iedereen kent het, tegenslag. Er is niet voor niets de spreuk: elk huis heeft z'n eigen kruis. In dit aardse leven lopen we allemaal tegen dingen aan die pijn doen, die je verdrietig of bang maken.
En dan moet ik denken aan Jozef, geliefd met een bijzondere liefde door zijn vader Jakob, zijn broers bemerkte dat en voelde het onrecht en gingen vanuit dat gevoel met hem om.


Jozef's eerste ervaring met tegenslag
Ze kregen de kans in hun schoot geworpen toen ze de 'dromenkoning' Jozef aan zagen lopen, 17 jaar was hij, ze beraamde onder elkaar een plan om hem om het leven te brengen, kom laten we hem doden en hem in deze put werpen. Dan zullen we eens zien wat er van zijn dromen terecht zal komen. De broer van Jozef, Ruben, probeerde zijn broertje te redden, er mocht geen bloed vloeien maar gooi hem gewoon levend in de put. Hij wilde zo Jozef redden en weer terug naar zijn vader brengen. Daar lag Jozef in de put. Een lege put en zijn broers gingen lekker zitten eten. Hun hart…