Doorgaan naar hoofdcontent

Gezinsavond:Als de graan korrel niet sterft

Vandaag begonnen aan de voorbereiding naar Pasen met de kinderen.
Eigenlijk wist ik niet zo goed waar te beginnen.
Na wat rondlezen op het internet zag ik veel mooie dingen, voor nu gekozen voor Jezus die uitlegt dat een zaadje eerst moet sterven om vrucht te dragen.
We lazen dit in Johannes 12:24

Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:  Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht.


De Heere Jezus legt hier uit, dat doodgaan niet een einde is.
Als je een plantje wil laten groeien, dan moet je eerst iets zaaien.
Dat wat je zaait zal eerst sterven, voordat er een plantje kan gaan groeien.
Juist door dat sterven kan er iets nieuws komen.
Iets goeds, iets moois.



Jezus stierf


Ze wisten hier direct dat Jezus gestorven was, dus Hij vertelde dit eigenlijk als voorbeeld over zichzelf.
Dat klopt, want ik las even met hen het hele stukje.
De Heere wilde Zijn volgelingen bekend maken dat Zijn tijd bijna gekomen was.
Bijna mocht Hij verheerlijkt worden in de Hemel.
Maar eerst....
Eerst moest Hij sterven, maar dat is iets wat moeilijk te begrijpen was.
Hij zou koning zijn!
En nu...?
Nu gaat Hij dood.
Wie red de Joden dan van de Romeinen?
Daarom ging de Heere Jezus dit anders uit leggen.
Aan de hand van een voorbeeld, waardoor iedereen het kan begrijpen!
Hij moet sterven om vruchten voort te brengen.

Vruchten?!


Maar wat zijn die vruchten dan?
Wat is er nu voor vrucht ontstaan, door het sterven van Jezus?
De dood is overwonnen.
Als wij sterven, dan sterft ons lichaam, maar onze geest mag vruchten dragen.
We zullen een nieuw lichaam krijgen.
En we mogen voor altijd bij God in de Hemel leven!
Nu is dood een nieuw begin, niet meer een einde.

Ik had een leuk werkje gevonden, over dat de mensen dachten dat Hij een koning op aarde zou zijn.
Maar dat Hij al wist dat hij eerst zou moeten sterven, om dan in de Hemel te mogen regeren.
Eerst moest hij Het graf overwinnen:




Het was nog best veel werk, en mijn dochter was nog niet helemaal klaar.
Zij maakt hem morgen af.
Hier het resultaat tot nu toe:








Wie zijn leven liefheeft, zal het verliezen.
Wie zijn leven haat, in deze wereld, zal het behouden tot het eeuwige leven.


Het werkje komt van: Knutselwerkje
Wil je meer gezinsmomenten bekijken, dan kan dat via de klikbare link: Gezinsmomenten


Reacties

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geĆ«indigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …