Doorgaan naar hoofdcontent

Ik hoef niet alles te doen wat ik kan

Afgelopen jaar heb ik dat eigenlijk pas echt begrepen!

Eindelijk mocht ik gaan zien wat ik kon.
Dat gaf een heerlijk gevoel.
Al die jaren horen, later ook aannemen, dat red ik nooit, dat kan ik niet had veel met mij gedaan.
Nu was ik daarvan bevrijd.
Zag ik dat ik heerlijk kon kliederen op de ramen van de gymzaal en dat het leuk resultaat gaf!
Dat ik het fijn vind om met mensen te praten, mensen te mogen helpen.
En ook kwam ik er achter dat ik heel goed kan leren en dat dit mij goed doet.
Steeds meer dingen kwamen naar boven.

Toch bracht dat ook iets anders mee.
Andere mensen zagen ook dat ik dingen kon.
Dat is gaaf, dat gaf mij kracht om verder te gaan met ontdekken wat ik leuk vind, wat ik goed kan.
Maar soms kwamen hierdoor vragen naar mij toe.
Ik deed het, want ja ik kon het.
Nog maar net had ik door dat ik het kon dus ik moest er nog mee leren omgaan.
Nu weet ik hoe ik ermee om mag gaan.

Als er gevraagd word of ik iets wil doen, op welk vlak ook.
Dan kijk ik of ik tijd heb, wat ik wil en voel.
Ook ga ik erover in gebed.
Dat brengt vaak verrassende wendingen aan wat ik doe.
Vriendinnen waren daar eerder al getuigen van bij Bidden en Vasten bijv, toen er rond gegaan werd om te vragen of mensen een kindje wilde gaan sponsoren was ik stellig overtuigd.
Nee dat kon niet!
Hoe moest ik dat doen?
Er werd voor gebeden en ik was nog nooit zo overtuigd, mijn hele hart sprak en wist zeker.
Ja ik kan en mag een kindje sponsoren.
Zo gaaf!

Dat is wat ik nu ook toepas.
Er is zoveel wat ik leuk vind.
Daaruit mag ik kiezen, dat weet ik.
Toch wil ik ook kiezen wat God bij mij vind passen.
Ik wil daarin afstemmen op Hem.
Daardoor komt het beste resultaat.

Ik mocht leren, je hoeft niets, je mag van alles.
Maar niet alles wat je wilt is nuttig, niet alles wat je wilt is goed.
Toch mag je het wel!
De hoeveelheid moeten, waar ik vorige week over schreef in mijn blog Ont-moeten.
We kunnen ze beperken als we inzien dat veel dingen die we moeten ook zelf gemaakte keuzes zijn.

Juist de dingen die ik door God aanga en waar ik na Zijn ja ook ja op zeg brengen zoveel moois.

Niet alles wat ik kan, moet ik doen.
Dat gaf rust en balans in mijn ontdekkingstocht.
Wie weet wat voor talent ik nog meer tegen kom.
Blijft leuk!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Zoals je bent!

Durf jij echt te zijn? Echt zijn, voor ons mensen houdt dit in dat je kwetsbaar durft en kan zijn. Want niemand van ons is perfect.  Allemaal bezitten wij sterke kanten, talenten, dingen die ons goed af gaan. Maar daarnaast ook onze zwakke kanten, valkuilen, dingen die ons niet goed af gaan. Echt zijn zoals jij bent?! Het vraagt moed, en vertrouwen om echt te zijn. Vooral denk ik het vertrouwen. Het diep van binnen weten: Wat ik ook fout doet, wat er ook gebeurd, ik ben veilig. Helaas maken wij allemaal van alles mee in ons leven wat het moeilijk maakt om jezelf te kunnen, of te durven, blijven. Hoe ontneem jij het jezelf om te zijn zoals jij bent? Zeker wanneer jij je onveilig voelt kun je makkelijk, en ook heel snel, methodes toepassen waardoor je onecht wordt. Jezelf eigenlijk ontneemt om te zijn zoals jij bent. Hieronder noem ik wat voorbeelden: Masker(s) opzetten.  Je probeert goedkeuring te zoeken bij de mensen om je heen. Daarom pas jij je aan, aan de om...

Zoekend naar het Licht (deel 3)

Het Licht wijst je de weg Zowel Maria als Jozef hebben een boodschap gekregen van God. Ze kregen te horen wat het plan van de Hemel was met hun leven. Ze zouden ouders worden van Gods Zoon, Jezus. Vast heel anders als hun aardse plannen. Over bijvoorbeeld de aardse plannen van Jozef, kon je vorige week lezen, dat het heel erg afweek van wat God wilde dat Jozef deed. Het mooie wat ik zie is dat zowel Maria als Jozef gehoorzaamde aan het Hemelse plan voor hun leven. (  Deel 1  en   Deel 2  ). Bevrijd uit mijn Egypte Op het moment dat Gods Licht mijn leven raakte, voelde ik mij bevrijd! Het zorgde dat ik weg geleid werd uit Egypte. Mijn Egypte bestond uit hele diepe angsten. Voor mensen om mij heen, voor situaties, voor God en ook voor mezelf. Wat er in mijn Egypte ook bestond was slavernij. Een heel zwaar juk. Ik was de slaaf van prestatie en goedkeuring. Op het moment dat God mij uit Egypte bevrijdde was ik nog niet klaar voor mijn bestemming, mijn roeping o...

Omgaan met diep verdriet

Wanneer iemand pijn heeft dan is een natuurlijke reactie van de mens, om dat op te lossen. Het blijkt dat we het heel moeilijk vinden om te zien dat een ander pijn heeft. En dat geld zowel letterlijk als figuurlijk. Merk je dat iemand moeite heeft, dan vind je toch wel snel een oplossing. Vooral, heel stiekem, als een ander pijn heeft. Want we merken pas hoe moeilijk het is, wanneer we zelf pijn hebben. Het is heel vaak voorkomend dat mensen zeggen, ik weet niet wat ik kan doen terwijl ik het voor anderen zo goed weet. Terwijl het heel goed is om te kijken naar degene die pijn heeft. Is dat door een lichamelijk probleem of levensbedreigend is het logisch dat je natuur zegt, los het op. Want dan moet, als dit in je vermogen ligt, de pijn zo snel mogelijk gestopt worden. Maar op geestelijk vlak is dit een stuk ingewikkelder. Het kan juist voor extra pijn zorgen als mensen zomaar een oplossing aanschuiven. Alsof je zelf nog niet aan die dingen had gedacht. Het eerste wa...