Doorgaan naar hoofdcontent

Ont-moeten

Heel lang had ik een hele lijst met van alles wat ik moest.
Wat was ik er moe door in mijn hoofd.
Het gaf een druk en alles voelde als last.
Door alles wat ik moest, ging ik rennen.

En uiteindelijk rende ik zo mezelf voorbij!



Herken je dat?
Ik leerde op een harde manier een wijze les.
Als je teveel moet dan ga je er onderdoor.
En ja natuurlijk zijn er veel dingen die van je gevraagd worden.
Zeker in deze maatschappij.
Ik leerde er anders naar te kijken:

Ik mag, dat werd de nieuwe regel.
En bij alles waar moet stond ging ik dat gebruiken.
Ik mag voor mijn kindjes zorgen, zoveel mensen kijken met verlangen en verdriet uit naar een kindje, ik ben wel twee keer gezegend.
Door die andere manier van kijken voelde het minder zwaar.
Zag ik dingen niet meer als last maar mocht ik ze gaan ervaren als een gunst.

Als je nu veel moet, ben je dan ook niet een heel gezegend mens?


Toen ik ging stoppen met het moeten, kwam er rust in mijn leven.
Vooral ook rust in mijn hoofd.
Daar vond ik opeens zoveel meer ruimte!
En ik mocht een ontdekkingsreis afleggen.
Wat wil ik?

Er kwam ruimte om mezelf te leren kennen.
Waarheid te vinden in plaats van mee gaan met de wereld.
Als één grote kudde lopen we achter elkaar aan met alle lasten die we ons zelf opleggen.
Menig mens raakt helemaal opgebrand.
Is dat niet omdat het vuur te hoog stond en er te weinig hout bij kwam?
Als je teveel lasten hebt en te weinig je zegen ervaar, dan raakt je tank leeg.
Wees dat voor, het kan je heel veel schelen als je niet door het diepe proces heen hoeft.
Stop met moeten en ontmoet jezelf!

Je bent het waard!
En je zal merken dat het leven veel fijner voelt.
Herken je dit ook?
Deel gerust je ervaring!

Reacties

  1. Leuk dit stukje te lezen. Ik heb ooit ook eens geschreven over ont-moeten: http://christenleven.blogspot.nl/2010/09/ont-moeten.html

    Wat leggen we onszelf soms veel op hé?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja en het bijzondere is wel dat ik merk, voor mezelf veel strenger te zijn dan voor anderen. Totaal niet nodig. Je stuk over ontmoeten past er mooi bij, ik zie een mooie aanvulling erin. Dank je wel voor het delen en reageren!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…