Doorgaan naar hoofdcontent

Ont-moeten

Heel lang had ik een hele lijst met van alles wat ik moest.
Wat was ik er moe door in mijn hoofd.
Het gaf een druk en alles voelde als last.
Door alles wat ik moest, ging ik rennen.

En uiteindelijk rende ik zo mezelf voorbij!



Herken je dat?
Ik leerde op een harde manier een wijze les.
Als je teveel moet dan ga je er onderdoor.
En ja natuurlijk zijn er veel dingen die van je gevraagd worden.
Zeker in deze maatschappij.
Ik leerde er anders naar te kijken:

Ik mag, dat werd de nieuwe regel.
En bij alles waar moet stond ging ik dat gebruiken.
Ik mag voor mijn kindjes zorgen, zoveel mensen kijken met verlangen en verdriet uit naar een kindje, ik ben wel twee keer gezegend.
Door die andere manier van kijken voelde het minder zwaar.
Zag ik dingen niet meer als last maar mocht ik ze gaan ervaren als een gunst.

Als je nu veel moet, ben je dan ook niet een heel gezegend mens?


Toen ik ging stoppen met het moeten, kwam er rust in mijn leven.
Vooral ook rust in mijn hoofd.
Daar vond ik opeens zoveel meer ruimte!
En ik mocht een ontdekkingsreis afleggen.
Wat wil ik?

Er kwam ruimte om mezelf te leren kennen.
Waarheid te vinden in plaats van mee gaan met de wereld.
Als één grote kudde lopen we achter elkaar aan met alle lasten die we ons zelf opleggen.
Menig mens raakt helemaal opgebrand.
Is dat niet omdat het vuur te hoog stond en er te weinig hout bij kwam?
Als je teveel lasten hebt en te weinig je zegen ervaar, dan raakt je tank leeg.
Wees dat voor, het kan je heel veel schelen als je niet door het diepe proces heen hoeft.
Stop met moeten en ontmoet jezelf!

Je bent het waard!
En je zal merken dat het leven veel fijner voelt.
Herken je dit ook?
Deel gerust je ervaring!

Reacties

  1. Leuk dit stukje te lezen. Ik heb ooit ook eens geschreven over ont-moeten: http://christenleven.blogspot.nl/2010/09/ont-moeten.html

    Wat leggen we onszelf soms veel op hé?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja en het bijzondere is wel dat ik merk, voor mezelf veel strenger te zijn dan voor anderen. Totaal niet nodig. Je stuk over ontmoeten past er mooi bij, ik zie een mooie aanvulling erin. Dank je wel voor het delen en reageren!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiële middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een liefdevolle schuilplaats

Kunnen degene die zich voor altijd ongeliefd voelen het verdragen om liefde te ontvangen? 
Dat is een vraag die mij diep raakt. Het doet mij terug denken, het maakt voor mij duidelijk hoe mijn leven veranderd is. Want wat voelde ik mij ongeliefd vier jaar geleden. Wat streed ik een eenzame strijd, waarbij liefdeloosheid het uitputtend maakte. Want het is echt waar, geliefd voelen, dat geeft je kracht. Ik weet nu dat het een innerlijke bron is waardoor je meer kan dan je werkelijk dacht. Maar wat was mijn bron leeg.

(Bron: desenio.nl)
Mijn bodemloze hart
Het was niet zo dat vier jaar geleden mijn omgeving mij niet lief had. Mensen gaven mij een knuffel, spraken vriendelijke woorden. Maar dat alles viel niet in aarde, het groeide niet. In mijn hart was het koud, donker en eenzaam. De liefde die gegeven werd? Het liet mij in elkaar krimpen, zorgde dat ik ging huilen, letterlijk door mijn benen zakte en mij geen raad wist. Mijn hart was kapot en alle liefde viel er dwars door heen. Het de…