Doorgaan naar hoofdcontent

Gezinsmoment: de toren van Babel

Het is hier wat met zieken in huis.
De één na de ander word erdoor geraakt.
Vorige week kon het niet doorgaan door mijn dochter, en omdat mijn ogen ontstoken waren.
Afgelopen week werd ik er ook door getroffen, koorts, pijn in mijn hoofd en ruggewervel.
Ik herkende het nog van december vorig jaar.
Toch wilde ik vandaag niet overslaan.
Omdat het goed is, en zo belangrijk is om te delen, te praten over God, Zijn bedoelingen en onze ervaringen.
Vandaag ging het over de toren van Babel.
Wat bijzonder is, want juist afgelopen maandag mocht ik boeken ophalen om te lezen, die heel mooi aansluiten bij dit onderwerp.
De serie van Hemelteken, Hemeldragers en Hemeltoorn.
Ik heb ze in één stuk uitgelezen (wat ik nog meer allemaal gelezen heb kan je vinden via deze klikbare link: gelezen boeken ).

Ik maakte de hele kapla bak leeg op de tafel, pakte de Bijbel en vroeg aan de kinderen, oke als je dit ziet, wat gaan we dan doen?
Geniale antwoord was: bouwen?
Ja inderdaad.
Wij gaan bouwen en het verschil voelen.
Als we samenwerken, of het allemaal zelf moeten doen, wat doet dit met je, dat is een belangrijke vraag.
Het gaat over de toren van Babel!



De stad Babel, het was vooral een stad van trots.
En tegelijk, niet zoveel anders als onze steden.
Steden vol leed achter de voordeur, waar anderen zo min mogelijk van willen zien of weten.
Ieder doet wat hij/zij moet doen, zolang we ons best doen, dan overkomt je niks.
Gebeurd je wat?
Dan is het eigen schuld, dan heb je er vast om gevaagd.
Steden vol mensen die als makke lammen een leider volgen.
Vaak degene die het hardst blaat, of mensen het hardst kan raken.
Babel?
Doen wij daar ook niet aan mee?

Er waren ook mensen die niet in die stad wilde wonen, die de macht en trots van mensen afkeurde en zich afzonderde.
Zij gaven alleen God de macht over hun leven, en alleen Hem gaven ze eer.

Waar wonen wij?
Dat was een vraag die best lastig was.
Want hoe makkelijk gaan we mee, met de dingen die voor de wereld normaal zijn.
Het word als zo normaal neergezet dat het ook steeds minder zichtbaar is of het nu wel of niet goed is.

Wij hadden het verlangen om af te zonderen van deze stad en God de macht en eer in ons leven te geven.
Wel erkende wij dat we heel moeilijk vinden, dat we veel niet begrijpen en dat we dit ook echt niet kunnen of durven zonder God.

Volgende vraag was, wie geven wij de hoogste eer?
Wat is eigenlijk belangrijk voor de mensen in de stad Babel, daar moesten we even naar op zoek.

We kwamen er achter dat ze trots waren, en macht wilde, omdat ze met elkaar waren konden ze veel bereiken daarom voelde ze zich hetzelfde als God.
Ze wilde groot, veel, macht, en pracht en praal.
De keerzijde daarvan is toch dat er mensen verdriet word gedaan, onrecht ligt op de loer, mensen worden gebruikt, gekwetst....
Als we de wereld eer geven dan komt er altijd wel ergens ellende om de hoek.

We willen God de eer geven in ons leven, Hij is meer als welk mens ook, wij Zijn dankbaar dat Jezus wilde sterven voor al onze fouten en voor al onze misstappen en verkeerde keuzes.

Zo kwamen we er achter dat de stad Babel, de wereld, echt wel invloed op ons heeft.
Toch erkende we met z'n drieën dat God veel sterker is.
Dat is een belangrijke kern.

De mensen in Babel gingen namelijk zo samen werken, dat ze veel voor elkaar konden krijgen, niet dat iedereen daar blij van werd, maar waar krachten bundelen kom je verder en bereik je meer.
Het doel?
Die hadden ze heel hoog gelegd.
Helemaal tot aan de Hemel.
Ze wilde op gelijke hoogte komen met God.
Wij gingen samen werken en bouwen.
Allemaal evenveel blokken, omstebuurt neerzetten, en er één toren van maken.
Hoever kwam die toren?




De blokken waren nog niet op en toen zei ik, stop, vanaf nu moeten jullie verder bouwen volgens de volgende manier:

hatieka drie tika vier en hatieka zes.

Ze keken mij aan en snapte mij niet meer.
Ik zei het nog een keer, ze wisten niet meer hoe ze de toren verder moesten bouwen.
Nu kunnen we niet meer samen werken.
Vanaf nu moeten we ons dan maar verspreiden, allemaal onze eigen dorpen bouwen.
We kunnen niet meer met elkaar praten, we snappen elkaar niet meer, dus nu moeten we zelf gaan bouwen.
Dat deden ze goed.
Met de blokken die over waren gingen ze huizen bouwen.




Daarna gingen we even napraten, wat was nu makkelijker?
De toren met elkaar, want er was iemand die bepaalde hoe we verder gingen.
Overigens telkens om de beurt om allemaal te ervaren hoe het is om leiding te geven.
Wat voor gevoel je daardoor krijg.
Waarom was het daarna moeilijker?
Toen moest je het zelf gaan doen en we wisten niet wat handig was.
We hadden ook niet meer zoveel blokken, want we mochten alleen onze eigen blokken gebruiken.



Mijn laatste vraag was:
Wanneer heb je God meer nodig?

Als je elkaar niet zo goed meer kan begrijpen en verstaan.
Daardoor gingen mensen ook op verschillende plekken wonen, en niet meer allemaal bij elkaar.
Het was leuk om zo bezig te zijn!
Even heel wat anders als een geprint werkje.
Merk dat ze bij mij deze afwisseling erg leuk vinden.

Wil je meer gezinsmomenten bekijken?
Dat kan via deze klikbare link: Gezinsmomenten


Reacties

  1. prachtig blogje ik zag u via andere blogster,ik kijk naar om meer te lezen...blessings

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Inderdaad een mooie blog. Wat waardevol om deze momenten met je gezin te hebben!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bedankt voor jullie reacties!

    Het is heerlijk, sowieso om in de drukte van gezin/werk etc toch echt even een rust moment met elkaar te hebben. Om ook hele mooie gesprekken te kunnen hebben over God en geloven.

    Blij dat ik hiermee begonnen ben. Leuk om jullie reactie te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goed blogje! En wat zijn die boeken over de oude wereld mooi hè? Ik hoop altijd dat ze er nog meer gaat schrijven!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dank je voor je reactie Jedidja! Ik zat even in de wereld van de boeken inderdaad, zo mooi hoe ze de mensen neer wist te zetten en Bijbelverhalen liet leven. Van mij mogen er ook meer komen!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Gezin om de Bijbel: Liefde vrucht van de Heilige Geest

Nadat we vorige keer begonnen waren over de Heilige Geest, gaan we ons nu meer verdiepen in de vruchten van de Geest. Wanneer de Heilige Geest in je leeft, dan kan je vrucht gaan dragen. Vruchten van het Koninkrijk van God. De eerst genoemde is: Liefde. 


Een voorbeeld van liefde
Jezus zelf liet ons zien wat onvoorwaardelijke liefde inhoud. Wie jij ook bent, wat je ook hebt gedaan, God houdt van jou! Door gehoorzaam zijn, veranderd Zijn liefde voor jou niet. Door jouw ongehoorzaamheid veranderd zijn liefde ook niet. Door onze zonde is God wel toornig, maar niet minder vol liefde. Dat is best ingewikkeld. Zo klinkt het in ieder geval. Dat God toornig is over de zonde, daarnaast ook van ons mensen blijft houden, dat beide tegelijk, zorgde ervoor dat Jezus naar de aarde kwam. De weg van de mens naar God was dicht. God kon die van boven openen, maar weet je wat bijzonder was? Dat deed Hij niet. Hij opende de weg, door God die mens werd. Jezus maakte voor ons de weg naar God weer open. Geen g…

Alleen door God

Wat kan geloven moeilijk zijn.
Juist omdat we zo gewend zijn dat we iets moeten doen, iets moeten kunnen of iets moeten zijn.

Met ik kom je er niet
Met alles wat ik ooit zou doen, zou kunnen of zou zijn kan ik nog niet voor Gods troon verschijnen. De weg van de aarde naar de Hemel is afgesloten. Wij kunnen daar niet doorheen. Niets van wat wij doen als mens zal kunnen bewerken dat je weer een kind van God word. Er is niets waarop wij kunnen staan en zeggen: Maar God ik...... Geloven in God begint niet bij de mens, komt niet tot stand door de mens. Toch is er een weg vrij voor iedereen! Alles is al wel volbracht er is een doorgang naar de Hemel. Al loopt die zo anders als dat wij mensen gewend zijn of van nature zouden lopen.

God naar de mens
Jezus heeft de weg weer open gemaakt voor ons. God heeft ons zo lief, allemaal (!), dat Hij Zijn Zoon naar de aarde heeft gestuurd. Het grootste geschenk kwam als een baby, zo kwetsbaar en menselijk, naar ons toe. Hij heeft al alles volbracht! Daar…