Doorgaan naar hoofdcontent

Verlang jij om te eten?

Dat vind ik zoiets bijzonders van Jezus.
Hij wist hoe Hij zou moeten lijden, voor mij als mens, voor zijn vrienden, voor de hele wereld.
Toch staat er in mijn Bijbel:


Ik heb er geweldig naar verlangd dit Paasmaal met jullie te eten.

Ik kan mij zo voorstellend dat Jezus de angst, voor het lijden dat zou komen, toen al voelde.
Zijn laatste maaltijd met Zijn vrienden.
Hij wil deze tijd goed benutten, Hij heeft nog maar zo kort!
Zo laat Hij zelf zien hoe Hij wil dat we met andere mensen omgaan.

Dien de ander



Voel je niet te hoog, help de ander, dien de ander vanuit liefde.
Omdat Jezus jou zo lief heeft, dat Hij voor jou aan het kruis gespijkerd werd.
Heb elkaar lief wat er ook gebeurd is!
Hij wil zo graag dat we goed voor andere mensen zijn.
Dat kan de wereld veranderen!

Hij geeft een hoopvol teken en zegel mee: het Avondmaal.
Zijn laatste maaltijd!
We mogen het telkens weer doen om ons te herinneren aan wat Hij voor ons heeft gedaan.
Om Zijn overwinning te herdenken.
Hij overwon!

Hij overwon de dood.
Daarvoor droeg Hij onze zonde, onze pijn, ons lijden, ons verdriet.
Alles, ja echt alles van iedereen lag op Zijn schouders.
Ja ook voor jou!


Jezus verlangt geweldig


Nu nog voor dat Hij zal sterven, verlangt Hij geweldig naar het Paasmaal te vieren met zijn volgelingen.
Wil jij Hem volgen?
Als het avondmaal gevierd word in jou gemeente, dan roept Hij weer:


Ik heb er geweldig naar verlangd deze maaltijd met jullie te vieren!



Dat is wel de dominee die dat zegt, maar het is Jezus die dit verlangd.
Hij is het die jou roept.
Wat doe jij daarmee?
Met die roepstem van Hem?
Heel lang leefde ik met het idee dat het avondmaal nooit voor mij zou kunnen zijn.
Ik?
Ik ben een zondaar, een vrouw met een vreselijk donker hart, het avondmaal voor mij?
Ja als de dominee riep dan zat ik jarenlang op kolen, want dan was daar dat diepe verlangen.
Sta op en kom.
En wat deed ik?

Ik bleef zitten!
Geleerd dat het God niet voor mij kan zijn, dat Hij voor bijzondere mensen is, dat die mensen heel anders leven en daardoor beter zijn.
Er zat een heleboel mist in mij.
Jezus was wel gestorven, maar niet voor iedereen, je moest eerst uitverkoren zijn!
Nou dat zou ik vast niet zijn, ik had zoveel moeilijke dingen meegemaakt in mijn leven.
Zoveel was er niet voor mij, dan dit ook wel weer niet.

Wat is jou antwoord?


Tot ik besefte....
Het is Jezus zelf die mij roept, Hij verlangt ernaar om deze maaltijd met mij te vieren!
Hoe kan ik nu nog nee zeggen.
Als ik vanaf dat moment bleef zitten, dan zei ik nee tegen Jezus.
Nee ik heb Uw bloed niet nodig, nee ik doe het wel zelf, nee het is niet voor mij..
Het zijn allemaal leugens, maar wat kunnen we er last van hebben!
Wat kan dat diep zitten.

Ik ging in gesprek met de ouderling en die las mij deze tekst voor en vertelde mij.
Met wie wilde Jezus deze maaltijd zo graag vieren?

Met een man die Hem zou verraden, die Hem zou uitleveren en ervoor zou zorgen dat Hij aan het kruis zou belanden, met iemand die later zelfmoord zou plegen.
Maar ook met een man die Hem zou verloochenen, hoe hard hij nu ook beweerde dat hij altijd achter Jezus zou blijven staan, Jezus wist wat er zou gebeuren.

Heeft Hij iemand weg gestuurd van deze maaltijd?
Nee...
Hij zei alleen:




Ik heb er geweldig naar verlangd dit Paasmaal met jullie te eten.


Bekeren, of ook wel van leefrichting veranderen.
Niet meer van God af, maar naar God toe leven.
Als Hij je roept, dan mag je reageren, je hebt een keuze, altijd bij God!
Blijf je zitten, of kom je in beweging!
Bij de wonderen bracht Jezus de mensen vaak in beweging, Hij zei tegen een verlamde:

Sta op en wandel!

Durf jij in beweging te komen?
Als jij dat verlangen voelt, als Hij je roept, weet dan dat het veilig genoeg is om naar Hem toe te gaan!
Vier deze maaltijd met Hem.








Reacties

Populaire posts van deze blog

Zoals je bent!

Durf jij echt te zijn? Echt zijn, voor ons mensen houdt dit in dat je kwetsbaar durft en kan zijn. Want niemand van ons is perfect.  Allemaal bezitten wij sterke kanten, talenten, dingen die ons goed af gaan. Maar daarnaast ook onze zwakke kanten, valkuilen, dingen die ons niet goed af gaan. Echt zijn zoals jij bent?! Het vraagt moed, en vertrouwen om echt te zijn. Vooral denk ik het vertrouwen. Het diep van binnen weten: Wat ik ook fout doet, wat er ook gebeurd, ik ben veilig. Helaas maken wij allemaal van alles mee in ons leven wat het moeilijk maakt om jezelf te kunnen, of te durven, blijven. Hoe ontneem jij het jezelf om te zijn zoals jij bent? Zeker wanneer jij je onveilig voelt kun je makkelijk, en ook heel snel, methodes toepassen waardoor je onecht wordt. Jezelf eigenlijk ontneemt om te zijn zoals jij bent. Hieronder noem ik wat voorbeelden: Masker(s) opzetten.  Je probeert goedkeuring te zoeken bij de mensen om je heen. Daarom pas jij je aan, aan de om...

Zoekend naar het Licht (deel 3)

Het Licht wijst je de weg Zowel Maria als Jozef hebben een boodschap gekregen van God. Ze kregen te horen wat het plan van de Hemel was met hun leven. Ze zouden ouders worden van Gods Zoon, Jezus. Vast heel anders als hun aardse plannen. Over bijvoorbeeld de aardse plannen van Jozef, kon je vorige week lezen, dat het heel erg afweek van wat God wilde dat Jozef deed. Het mooie wat ik zie is dat zowel Maria als Jozef gehoorzaamde aan het Hemelse plan voor hun leven. (  Deel 1  en   Deel 2  ). Bevrijd uit mijn Egypte Op het moment dat Gods Licht mijn leven raakte, voelde ik mij bevrijd! Het zorgde dat ik weg geleid werd uit Egypte. Mijn Egypte bestond uit hele diepe angsten. Voor mensen om mij heen, voor situaties, voor God en ook voor mezelf. Wat er in mijn Egypte ook bestond was slavernij. Een heel zwaar juk. Ik was de slaaf van prestatie en goedkeuring. Op het moment dat God mij uit Egypte bevrijdde was ik nog niet klaar voor mijn bestemming, mijn roeping o...

Omgaan met diep verdriet

Wanneer iemand pijn heeft dan is een natuurlijke reactie van de mens, om dat op te lossen. Het blijkt dat we het heel moeilijk vinden om te zien dat een ander pijn heeft. En dat geld zowel letterlijk als figuurlijk. Merk je dat iemand moeite heeft, dan vind je toch wel snel een oplossing. Vooral, heel stiekem, als een ander pijn heeft. Want we merken pas hoe moeilijk het is, wanneer we zelf pijn hebben. Het is heel vaak voorkomend dat mensen zeggen, ik weet niet wat ik kan doen terwijl ik het voor anderen zo goed weet. Terwijl het heel goed is om te kijken naar degene die pijn heeft. Is dat door een lichamelijk probleem of levensbedreigend is het logisch dat je natuur zegt, los het op. Want dan moet, als dit in je vermogen ligt, de pijn zo snel mogelijk gestopt worden. Maar op geestelijk vlak is dit een stuk ingewikkelder. Het kan juist voor extra pijn zorgen als mensen zomaar een oplossing aanschuiven. Alsof je zelf nog niet aan die dingen had gedacht. Het eerste wa...