Doorgaan naar hoofdcontent

Verlang jij om te eten?

Dat vind ik zoiets bijzonders van Jezus.
Hij wist hoe Hij zou moeten lijden, voor mij als mens, voor zijn vrienden, voor de hele wereld.
Toch staat er in mijn Bijbel:


Ik heb er geweldig naar verlangd dit Paasmaal met jullie te eten.

Ik kan mij zo voorstellend dat Jezus de angst, voor het lijden dat zou komen, toen al voelde.
Zijn laatste maaltijd met Zijn vrienden.
Hij wil deze tijd goed benutten, Hij heeft nog maar zo kort!
Zo laat Hij zelf zien hoe Hij wil dat we met andere mensen omgaan.

Dien de ander



Voel je niet te hoog, help de ander, dien de ander vanuit liefde.
Omdat Jezus jou zo lief heeft, dat Hij voor jou aan het kruis gespijkerd werd.
Heb elkaar lief wat er ook gebeurd is!
Hij wil zo graag dat we goed voor andere mensen zijn.
Dat kan de wereld veranderen!

Hij geeft een hoopvol teken en zegel mee: het Avondmaal.
Zijn laatste maaltijd!
We mogen het telkens weer doen om ons te herinneren aan wat Hij voor ons heeft gedaan.
Om Zijn overwinning te herdenken.
Hij overwon!

Hij overwon de dood.
Daarvoor droeg Hij onze zonde, onze pijn, ons lijden, ons verdriet.
Alles, ja echt alles van iedereen lag op Zijn schouders.
Ja ook voor jou!


Jezus verlangt geweldig


Nu nog voor dat Hij zal sterven, verlangt Hij geweldig naar het Paasmaal te vieren met zijn volgelingen.
Wil jij Hem volgen?
Als het avondmaal gevierd word in jou gemeente, dan roept Hij weer:


Ik heb er geweldig naar verlangd deze maaltijd met jullie te vieren!



Dat is wel de dominee die dat zegt, maar het is Jezus die dit verlangd.
Hij is het die jou roept.
Wat doe jij daarmee?
Met die roepstem van Hem?
Heel lang leefde ik met het idee dat het avondmaal nooit voor mij zou kunnen zijn.
Ik?
Ik ben een zondaar, een vrouw met een vreselijk donker hart, het avondmaal voor mij?
Ja als de dominee riep dan zat ik jarenlang op kolen, want dan was daar dat diepe verlangen.
Sta op en kom.
En wat deed ik?

Ik bleef zitten!
Geleerd dat het God niet voor mij kan zijn, dat Hij voor bijzondere mensen is, dat die mensen heel anders leven en daardoor beter zijn.
Er zat een heleboel mist in mij.
Jezus was wel gestorven, maar niet voor iedereen, je moest eerst uitverkoren zijn!
Nou dat zou ik vast niet zijn, ik had zoveel moeilijke dingen meegemaakt in mijn leven.
Zoveel was er niet voor mij, dan dit ook wel weer niet.

Wat is jou antwoord?


Tot ik besefte....
Het is Jezus zelf die mij roept, Hij verlangt ernaar om deze maaltijd met mij te vieren!
Hoe kan ik nu nog nee zeggen.
Als ik vanaf dat moment bleef zitten, dan zei ik nee tegen Jezus.
Nee ik heb Uw bloed niet nodig, nee ik doe het wel zelf, nee het is niet voor mij..
Het zijn allemaal leugens, maar wat kunnen we er last van hebben!
Wat kan dat diep zitten.

Ik ging in gesprek met de ouderling en die las mij deze tekst voor en vertelde mij.
Met wie wilde Jezus deze maaltijd zo graag vieren?

Met een man die Hem zou verraden, die Hem zou uitleveren en ervoor zou zorgen dat Hij aan het kruis zou belanden, met iemand die later zelfmoord zou plegen.
Maar ook met een man die Hem zou verloochenen, hoe hard hij nu ook beweerde dat hij altijd achter Jezus zou blijven staan, Jezus wist wat er zou gebeuren.

Heeft Hij iemand weg gestuurd van deze maaltijd?
Nee...
Hij zei alleen:




Ik heb er geweldig naar verlangd dit Paasmaal met jullie te eten.


Bekeren, of ook wel van leefrichting veranderen.
Niet meer van God af, maar naar God toe leven.
Als Hij je roept, dan mag je reageren, je hebt een keuze, altijd bij God!
Blijf je zitten, of kom je in beweging!
Bij de wonderen bracht Jezus de mensen vaak in beweging, Hij zei tegen een verlamde:

Sta op en wandel!

Durf jij in beweging te komen?
Als jij dat verlangen voelt, als Hij je roept, weet dan dat het veilig genoeg is om naar Hem toe te gaan!
Vier deze maaltijd met Hem.








Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…