Doorgaan naar hoofdcontent

Het kruis overbrugd grenzen

Soms loop ik in relaties tegen mijn grenzen op.
Ik zie dat ook bij mensen om mij heen gebeuren.
Dan denk ik weleens, pff ik heb er al zoveel in gestopt, aan energie of liefde of een luisterend oor.
En dan ga ik menselijk ernaar kijken.
Wat gebeurd er dan?
Er komt een lijstje met wat ik gedaan heb, een lijstje met wat ik terug gekregen heb.
Een overzicht van geven en ontvangen.
Dat kan zoveel beïnvloeden!

Lijstjes


Ik wil waken voor deze lijstjes, want het is niet hoe ik wil zijn en wat ik wil uitdragen.
Om mij heen hoor ik dus ook vaak mensen die dan zeggen, ik kan niet meer, echt ik heb alles gedaan maar die ander, wat doet die nu voor mij?
Zelfs van mensen die getrouwd zijn.
En weet je...
Ik herken het wel, snap het ook wel.
Maar toch wil ik er op wijzen dat dit wel heel menselijk is om op deze manier ernaar te kijken.
Is het juist niet onze uitdaging om, ook of misschien juist, in onze relaties Jezus door te laten schijnen?

Het kruis


Ik probeerde en leerde om in situaties waar ik hier tegen aan liep, het kruis erbij te halen.
Hoeveel heeft Jezus mij gegeven?
Wat heeft Hij allemaal voor mij doorstaan.
Als ik Zijn kruis plaats op de situatie die voor mij, menselijk gezien, teveel vraagt, dan vind ik telkens weer de kracht, de motivatie om er niet mee te stoppen!
Jezus......
Hij stopt nooit voor mij!

Zijn liefde


Elke dag mag ik naar Hem toe, mag ik mij buigen voor Hem, mag ik Hem uitnodigen in mijn falen, in mijn gebreken.
Dat is genade, dat is onvoorwaardelijk liefde.
En ik heb gemerkt, dat de wereld heel veel van deze liefde tekort komt.
Zoveel mensen gaan door het leven met gebrokenheid, met een beschadigde blik op de liefde.
Ooit had ik dat zelf ook, als mensen mij een knuffel gaven, dan stortte ik echt in, ging zo hard huilen.
Liefde het maakte mij bang, het deed ook pijn.
Het raakte mijn hart zo diep, en de put van liefdeloosheid was zo groot in mij.
Dat het beetje liefde wat ik dan ontving, voor de ander een klein gebaar leek, maar voor mij zo enorm was, omdat ik dit niet goed meer kon....
Mijn liefdes tank was zover leeg, dat ik er niet meer mee om kon gaan.
En wat had ik toen nodig?
Jezus, Zijn liefde, die altijd bleef, Hij kon mijn tank aanvullen, totdat ik het weer aan kon om de liefde met haken en met ogen, van mensen om mij heen goed te kunnen verwerken.
Wat had ik dus nodig?
Niet dat mensen stopte met dat geven wat ik nu moeilijk vond.
Maar dat ze juist doorgeven.
Het stoppen van liefde..... dat was al te vaak gebeurd in mijn leven.
Om die put van liefdeloosheid had ik nu nog een muur gezet om het te beschermen.
Daar moest doorheen gebroken worden.
Alleen Jezus kon dat echt!


Plaats het kruis waar je zelf geen weg meer ziet en je zal merken dat je door kan


Reacties

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geëindigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …