Doorgaan naar hoofdcontent

Het kruis overbrugd grenzen

Soms loop ik in relaties tegen mijn grenzen op.
Ik zie dat ook bij mensen om mij heen gebeuren.
Dan denk ik weleens, pff ik heb er al zoveel in gestopt, aan energie of liefde of een luisterend oor.
En dan ga ik menselijk ernaar kijken.
Wat gebeurd er dan?
Er komt een lijstje met wat ik gedaan heb, een lijstje met wat ik terug gekregen heb.
Een overzicht van geven en ontvangen.
Dat kan zoveel beïnvloeden!

Lijstjes


Ik wil waken voor deze lijstjes, want het is niet hoe ik wil zijn en wat ik wil uitdragen.
Om mij heen hoor ik dus ook vaak mensen die dan zeggen, ik kan niet meer, echt ik heb alles gedaan maar die ander, wat doet die nu voor mij?
Zelfs van mensen die getrouwd zijn.
En weet je...
Ik herken het wel, snap het ook wel.
Maar toch wil ik er op wijzen dat dit wel heel menselijk is om op deze manier ernaar te kijken.
Is het juist niet onze uitdaging om, ook of misschien juist, in onze relaties Jezus door te laten schijnen?

Het kruis


Ik probeerde en leerde om in situaties waar ik hier tegen aan liep, het kruis erbij te halen.
Hoeveel heeft Jezus mij gegeven?
Wat heeft Hij allemaal voor mij doorstaan.
Als ik Zijn kruis plaats op de situatie die voor mij, menselijk gezien, teveel vraagt, dan vind ik telkens weer de kracht, de motivatie om er niet mee te stoppen!
Jezus......
Hij stopt nooit voor mij!

Zijn liefde


Elke dag mag ik naar Hem toe, mag ik mij buigen voor Hem, mag ik Hem uitnodigen in mijn falen, in mijn gebreken.
Dat is genade, dat is onvoorwaardelijk liefde.
En ik heb gemerkt, dat de wereld heel veel van deze liefde tekort komt.
Zoveel mensen gaan door het leven met gebrokenheid, met een beschadigde blik op de liefde.
Ooit had ik dat zelf ook, als mensen mij een knuffel gaven, dan stortte ik echt in, ging zo hard huilen.
Liefde het maakte mij bang, het deed ook pijn.
Het raakte mijn hart zo diep, en de put van liefdeloosheid was zo groot in mij.
Dat het beetje liefde wat ik dan ontving, voor de ander een klein gebaar leek, maar voor mij zo enorm was, omdat ik dit niet goed meer kon....
Mijn liefdes tank was zover leeg, dat ik er niet meer mee om kon gaan.
En wat had ik toen nodig?
Jezus, Zijn liefde, die altijd bleef, Hij kon mijn tank aanvullen, totdat ik het weer aan kon om de liefde met haken en met ogen, van mensen om mij heen goed te kunnen verwerken.
Wat had ik dus nodig?
Niet dat mensen stopte met dat geven wat ik nu moeilijk vond.
Maar dat ze juist doorgeven.
Het stoppen van liefde..... dat was al te vaak gebeurd in mijn leven.
Om die put van liefdeloosheid had ik nu nog een muur gezet om het te beschermen.
Daar moest doorheen gebroken worden.
Alleen Jezus kon dat echt!


Plaats het kruis waar je zelf geen weg meer ziet en je zal merken dat je door kan


Reacties

  1. Wat een prachtig stukje. Dank je voor het delen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel leerzaam en zo mooi vanuit je hart.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bedankt voor jullie mooie reacties hierop!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…