Doorgaan naar hoofdcontent

Levenslessen van Noach

Weer een nieuw deel in de serie levenslessen. Vandaag wil ik nadenken over wat wij kunnen leren van het leven van Noach. Dit Bijbelverhaal heeft mij altijd al aangesproken. Want wat is er veel in te vinden. In Genesis 6 beginnen we van Noach te lezen. Nadat God eerst spijt krijgt, spijt dat Hij mensen gemaakt had. En dan die zin: En Hij voelde zich diep gekwetst. Onze God heeft gevoel. De schepping, de aarde, de mensen we gaan Hem aan het hart. En Hij zag hoe alles stuk gemaakt werd en daarom wilde Hij de mensen en al het vee van de aarde weg vagen. Dan zou die ellende stoppen. Totdat Gods oog Noach ziet. Noach alleen vond genade bij de HEER. Les één is eigenlijk dan toch, als God nu rond kijkt, naar hoe wij de wereld stuk maken, vind jij dan genade in Zijn ogen?

Hoe vind je genade?


Noach was een rechtschapen man, de enige die in zijn tijd een voorbeeldig leven leidde. Maar het dat was niet het belangrijkste. Dit kleine stukje maakt verschil: Hij leefde in nauwe verbondenheid met God. Eerder in de Bijbel vinden we dit al één keer, Henoch leefde in nauwe verbondenheid met God. Aan zijn leven kwam een einde doordat God hem wegnam. En nu weer een man, die leeft, verbonden met de HEER. Je leven verbonden weten met Hem bied hoop. Uitzicht dat God je ziet en bij je is. Ken jij iets van verbonden zijn met de Heere? Dat is de weg waarin genade te vinden is!

God spreekt

Wanneer God ziet dat de aarde verdorven en vol onrecht is, dan denk ik als eerste, hoeveel anders is het nu eigenlijk? Hoe erg was het toen? God ging tegen Noach spreken, Hij deelde Zijn plannen met Noach en sloot met hem een verbond. Je moet de ark in gaan samen met je vrouw en je drie zonen en de vrouwen van je zonen. Van alle dieren neem je mee, precies zoals ik je aangeef. God bied redding voor Zijn geliefde zoon Noach, en door Noach komt er redding voor zijn hele familie, voor de dieren die leven. Noach hoorde de stem van God, en hij deed alles zoals God had opgedragen. Noach gaf gehoor aan zijn roeping. Een ark bouwen, zo groot, op het land. Het koste hem jaren, van timmeren en ondertussen mensen oproepen om zich te bekeren van hun wegen. Hoeveel jaren, daar is wat onduidelijkheid over, maar ik vind dit niet de ruimte om daar op in te gaan, het doet niets af van het vertrouwen dat Noach toont. Hij hoort de stem van God, en gaat aan de slag. Dat is wat de Bijbel mij aan informatie geeft, dat is wat God vraagt. Van Noach voor zijn redding, maar ook van ons, voor onze redding. Durven wij te gehoorzamen, als de hele wereld ons bespot en voor gek verklaard. Bouwen wij aan onze redding? Of doen we liever mee met de wereld. Zo een beetje half half werk. Ja God ik weet het, ik ga echt bouwen, maar ik zie nog niets wat op regen lijkt. Hebben wij vertrouwen genoeg om direct en blij te gehoorzamen zonder dat we iets zien? Noach wel, hij bouwt en zorgt daardoor, dat wij nog leven kunnen!

ark

Op Zijn tijd


God roept Noach op tijd, Hij weet hoelang Noach nodig heeft om te bouwen. Zeven dagen voordat de vloed en regen zal komen zegt God tegen Noach, ga de ark in, neem de dieren die Ik je verteld hebt mee. Maar ook je vrouw, je zonen en de vrouwen van je zonen. Ga de ark in, want ik heb gezien dat jij als enige van deze generatie rechtschapen bent. God is duidelijk en verteld tegen Noach, veertig dagen en veertig nachten zal het regenen, dit zal alles van de aardbodem weg vagen. Op de juiste tijd komen de dieren, gaan Noach en zijn hele gezin de ark in. Wat een boodschap is dat. Wat een dubbel gevoel zal dat geven. Een diep verdriet van alles wat verloren gaat. Maar tegelijk wat een diepe dankbaarheid van redding. Heb jij die dankbaarheid weleens gevoeld. Als je ziet hoeveel om jou heen verloren gaat, terwijl God laat weten genadig naar jou te kijken. Dat God jou door Jezus die aan het kruis ging, jouw ark, redding bied. Dat gevoel dat voelt alsof je de enige bent die Gods oog gevonden heeft met genade. Dat is zo bijzonder van God. Want ik weet dat er meer zijn, dat God tegelijk naar iedereen omziet, maar toch voelt het alsof God er speciaal voor mij is. God is op tijd, voor Noach en Hij is ook op tijd voor jouw. Durf jij te geloven dat het kruis (jouw ark) redding bied? 


Oefenen van geduld


 Toen God weer aan Noach dacht liet Hij op Zijn bevel een wind over de aarde waaien, zodat deze weer drogen kon. De ark van Noach vond weer vaste grond, boven op de berg Ararat. Veertig dagen later deed Noach het venster open, hij liet een raaf uit. De raaf was vond geen rustplek, hij bleef heen en weer vliegen. Geeft ook iets weer van ongeduld. Terwijl God gezorgd had voor een goede plek, vond de raaf, maar eigenlijk ook Noach, geen rust. Het gaat heen en weer, totdat de aarde droog is. Daarop liet Noach een duif uit, om te zien of het water al verder gedaald was. Maar deze duif kon nergens een plekje vinden en kwam terug in de ark. Het geeft mij het beeld dat de duif wist waar hij het (nu nog) zoeken moest. De duif, in mijn beleving staat voor vrede, en het lijkt alsof deze duif er vrede mee had nog in de ark te moeten blijven. Zeven dagen later liet Noach deze duif opnieuw los, en s'avonds keerde deze terug met een olijfblad in de snavel. Voor mij geeft dat een teken van dus en vrede maar ook van nieuwe hoop. Toch moest Noach wachten, God sloot de deur en Hij opent deze ook weer. Hij spreekt opnieuw tot Noach en zegt: Ga de ark uit. De roeping voor Noach is heel duidelijk, toch is het lastig om te wachten op Zijn tijd. Het gaat om geduld en gehoorzaamheid aan Hem. Dit is een les voor mij, omdat ik de neiging heb om Hem vooruit te rennen, terwijl Hij zegt: Blijf maar veilig achter mij, daar ben je veilig, dan van Ik de klappen op. 


Zijn trouw


Toen Noach naar buiten ging met alles wat in de ark was, bouwde hij een offer voor de Heere. De geur van deze offers bereikte de Heer en Hij zei bij zichzelf: Nooit meer zal ik de aarde vervloeken vanwege de mens, want alles wat de mens uitdenkt, van zijn jeugd af aan, is nu eenmaal slecht. Nooit weer zal ik alles wat leeft doden, zoals  Ik nu gedaan heb. God zegende Noach en zijn zonen. God sloot een verbond, met Noach en zijn zonen maar ook met al hun nakomelingen, dus ook met mij: Nooit weer zal alles wat leeft door het water van een vloed worden uitgeroeid, nooit weer zal er een zondvloed komen om de aarde te vernietigen. En dit zal voor alle komende generaties een teken zijn: Ik plaats een boog in de wolken. Telkens wanneer Ik die boog in de wolken zie, dan zal ik denken aan Mijn verbond met jullie en met al wat leeft. Een eeuwigdurend verbond. God die mij een teken geeft. De regenboog! Vol kleur, vol hoop maar ook vol kracht. Wat een genadig God heb ik. Dat Hij door Noach te redden heeft gezorgd dat ik nog leef, en niet een leven vol hoop, maar een leven met een God die elke dag opnieuw Zijn trouw toont! Wanneer het donker is, ga dan eens op zoek naar Zijn boog in jouw leven, hoe heeft Hij jouw Zijn trouw laten zien?


Reacties

Populaire posts van deze blog

Mijn werkwoord voor 2019

Vertrouwen was mijn 'werk' woord voor 2018
Vertrouwen in mezelf, in andere mensen en in God. Daarbij had ik mezelf uitgedaagd om Bijbelteksten uit mijn hoofd te leren die met dit thema te maken hebben. Zodat ik groei in vertrouwen vanuit de Bron. Ik heb schitterende teksten geleerd, je kan deze teksten en de blogs die ik hierbij schreef lezen via de volgende klikbare link: Bijbelteksten van de week overzicht. In maart ben ik gestopt met de Bijbelteksten.



Wortels geven vertrouwen Toch kan ik nu aan het einde van het jaar getuigen dat mijn vertrouwen zich heeft verdiept en dat het gegroeid is. Het voelt alsof ik, toen ik tot God kwam, nieuwe wortels kreeg voor mijn levensboom. Ik mag die wortels plaatsen in de Bron van Levend water. Waardoor ik vrucht mag dragen, en als er hitte komt of storm, het zal mij niet omver blazen. Ik mag staan, zolang als God wilt dat ik sta. En dat? Dat is voor mij precies lang genoeg.

Dat is ook wat ik mocht leren van mijn moeder. Voor het eerst ker…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …

Strijd tussen goed en kwaad

Eerder deze week schreef ik een blog over rein en onrein.
Ingewikkelde stof, bij het woord rein, denk ik aan: zuiver, aan iets puurs, niet bevlekt.
De dingen die we doen, die laten zien of we rein of onrein zijn.
Je kan er meer over lezen in de blog: Rein of onrein
We worden niet onrein door de dingen buiten ons, maar de dingen die in ons gebeuren.
Die vanuit ons hart op borrelen.
En elke dag hebben wij de keuze om te volgen de dingen van ons hart, de stem die het goede met ons voor heeft.
Zo heeft niemand het excuus straks, dat hij/zij niet wist wat God wilt dat wij doen.
Want we zijn met Zijn stem, in ons, geboren.
Hier moet ik aan denken als ik bezig ben met mijn Bijbelstudie.
De Goede Herder, kent Zijn schapen, en Zijn schapen kennen Hem.
Herken jij de Goede Herder (nog)?
En weet jij hoe Hij spreekt tot jou?

Hoe herken jij Zijn stem?
Vaak heb je in je leven te maken met twee stemmen in je hoofd.
De stem van

- Afwijzing, eenzaamheid, angst, negativiteit, onvermogen
- Vergeving, gen…