Doorgaan naar hoofdcontent

Hou vast in een donkere wereld

Er is zoveel ellende in de wereld, dat het kan voelen alsof het steeds donkerder word. Een wereld in nood. Waar het nieuws gevuld is met telkens nog afschuwelijker nieuws. Maar waar heel veel vreselijk nieuws ons al niet meer lijkt te raken. We wennen aan het duister om ons heen. Wat doet het ons? Voel je de onzekerheid van deze tijd? Heb jij ook vragen over al die ellende in de wereld?

Een wereld van onzekerheid



De schrijver van Klaagliederen zag het wel! Het drukte hem neer en het greep hem aan. Zijn stad, Jeruzalem, verwoest. Geen feesten meer in de tempel, geen stoet mensen meer op weg naar de stad Jeruzalem. Verlaten, verbannen, kapot, veracht. Hoe kan een prachtige stad als Jeruzalem, de stad van Gods volk zoiets nu overkomen? De schrijver van klaagliederen weet het en schrijft: Jeruzalem heeft zwaar gezondigd, en is nu een bespotting geworden. Hoeveel steden in de wereld zijn verwoest? Hoeveel mensen lijden als ze denken aan de plaats waar ze gewoond hebben en zien hoe het daar nu aan toe gaat? Maar ook hoeveel mensen zijn bang waar het met hun land heen gaat?! Denk je dat ook weleens? Wanneer stopt dit? De wereld laat steeds meer zien wat er te verwachten is als je erop bouwt. Onzekerheid. Wat er nu is kan morgen weg zijn! Als je zo kijkt naar het donker van deze tijd dan kan dat moedeloos maken.  Wat is nog jouw lichtpunt?





Het licht van Klaagliederen



Klaagliederen bevat zoiets moois! De schrijver neemt ons mee in alle ellende die hij ervaart, duidelijk omschreven:  verkrachtingen, baby's en kindjes die sterven in de armen van hun moeder, oud en jong werd gedood door het zwaard, mensen worden meegenomen als slaven. Afschuwelijke dingen net als nu in onze wereld de meest afschuwelijke dingen gebeuren. Maar de schrijver neemt ons ook mee naar iets anders. Naar het Licht en naar dat wat ook nu, terwijl dat iedereen onzeker kijkt naar wat Trump gaat doen, voor ons een hou vast kan zijn! Is dit ook jouw hou vast, een licht in deze donkere wereld:

En toch!


Toch geef ik de hoop niet op, want hieraan houd ik vast: Genadig is de HEER, wij zijn nog in leven! Zijn ontferming kent geen grenzen. Elke morgen schenkt Hij nieuwe weldaden, veelvuldig blijkt Uw trouw! (Klaagliederen 3: 21-23) Dit is wat ervoor zorgt dat de schrijver van Klaagliederen stand houd als hij ziet hoe zijn wereld stuk gegaan is. Waar ga jij heen met jouw kapotte wereld? Wat geeft jouw dan nog hou vast?



(Deze blog is geïnspireerd door DS de Bruijn die gistermiddag voorging in mijn kerkelijke gemeente)

Reacties

  1. Ik heb ook moeite met onzekerheid. Bedankt voor je blog en de tekst uit Klaaglieferen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoop dat deze woorden je bemoedigen bij onzekere tijden Heleen. Met liefde deze blog gemaakt en gedeeld.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Elke morgen schenkt Hij nieuwe weldaden, veelvuldig blijkt Uw trouw! is de tekst die ik recentelijk op mijn moodboard heb geplakt. Een fijne reminder, net als deze blog. Niet 'America first' maar 'God first!'

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een tekst die kracht geeft is dit! En dat in Klaagliederen. Zo bijzonder, juist die diepte maar ook dat sterke en krachtige hou vast zo dicht bij elkaar.

      Precies God first. Boven alles, en ook boven iedereen, of je er in gelooft of niet. Hij regeert voor eeuwig!

      Verwijderen
  4. Dank je wel, Petrina, voor deze blogpost.
    Ondanks de naam 'Klaagliederen' en wat er ook instaat aan verschrikkelijke dingen, toch is het boek in mijn gedachten een bemoedigend Bijbelboek door deze woorden uit Kl. 3: 21-23.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vind het juist zo bemoedigend omdat het zo verteld, wat ik (en vele anderen) ervaren in ons persoonlijk leven. Het heeft het diepe dal en de rots waarop we kunnen staan. Verwonderd mij telkens weer hoe moedig en kwetsbaar de Bijbel geschreven is.

      Dank je wel voor je reactie!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiële middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een liefdevolle schuilplaats

Kunnen degene die zich voor altijd ongeliefd voelen het verdragen om liefde te ontvangen? 
Dat is een vraag die mij diep raakt. Het doet mij terug denken, het maakt voor mij duidelijk hoe mijn leven veranderd is. Want wat voelde ik mij ongeliefd vier jaar geleden. Wat streed ik een eenzame strijd, waarbij liefdeloosheid het uitputtend maakte. Want het is echt waar, geliefd voelen, dat geeft je kracht. Ik weet nu dat het een innerlijke bron is waardoor je meer kan dan je werkelijk dacht. Maar wat was mijn bron leeg.

(Bron: desenio.nl)
Mijn bodemloze hart
Het was niet zo dat vier jaar geleden mijn omgeving mij niet lief had. Mensen gaven mij een knuffel, spraken vriendelijke woorden. Maar dat alles viel niet in aarde, het groeide niet. In mijn hart was het koud, donker en eenzaam. De liefde die gegeven werd? Het liet mij in elkaar krimpen, zorgde dat ik ging huilen, letterlijk door mijn benen zakte en mij geen raad wist. Mijn hart was kapot en alle liefde viel er dwars door heen. Het de…