Doorgaan naar hoofdcontent

Voor wie doen wij het allemaal?

Als de Heere naar ons leven, en invulling van ons christelijk leven kijkt, wat zal Hij dan zeggen? Is dat wat we doen, wel wat Hij wilt? Heel makkelijk kunnen we ook God voor ons eigen karretje zetten. Het voelt voor mij goed, dat zal van de Heere zijn. Maar welke motieven zitten er echt achter? Gisteren een hele mooie preek meegekregen waar ik in mijn gedachten nog mee bezig ben. En kwetsbare maar ook zo'n moedige voorganger, die Gods woord op zichzelf durfde toe te passen. Dat raakte mij ook, het hielp om hetzelfde te durven. Het Bijbel hoofdstuk dat gebruikt werd, was confronterend, een echte eye opener!

Opvoeder van Israël


Er werd gelezen uit Jesaja 1. Waarin Gods liefde voor Israël zo krachtig getoond word. God heeft Israël opgevoed, de juiste weg gewezen. Als een geduldige Vader altijd omgezien naar Zijn volk. Maar ze komen tegen Hem in opstand. Ze offeren wel, ze vieren de feesten wel, maar voor wie? En wat doen ze verder, voor God is het een schijnvertoning geworden. God zelf zegt: Ze hebben mij verlaten. De tempeldiensten, daar zien wij als mensen niets anders aan. Maar God zelf zag het wel! Zijn wij op zondag anders dan de rest van de week?  Zijn oordeel was duidelijk, helder. Het is en was Zijn liefde voor Zijn volk dat Hij zo eerlijk en duidelijk tot hen sprak. Want als je van mensen houd dan geef je daar alles voor. God zelf gaf zelfs Zijn eigen Zoon, vele jaren later. Hij wilde ze terug op de rechte weg leiden. En zachte handen, voelen voor ons fijn, maar die zorgen meestal niet voor verandering in ons leven. God greep in vanuit liefde.




Opvoeder van ons?


Wat zeggen de woorden van God, die we lezen in Jesaja tot jou en mij? Of nog scherper gevraagd: Hoe zou God tegen ons spreken? We doen van alles onder Gods vlag. Het valt mij de laatste jaren op dat onder Gods kinderen geregeld 'familieleden' moeten lijden door onze Gods ideeën. Hoe makkelijk stappen wij op Zijn troon en durven we wel niet tegen anderen te zeggen, dit is wat God wil, vind, denkt, voelt? Als ik naar mezelf kijk dan weet ik hoe ongeduldig ik soms ben. Wanneer ik iets voel of wil, dan kan ik daar voor gaan. Met hele goede bedoelingen overigens, en vaak kan ik het voor mezelf wel staven vanuit de Bijbel. Maar wat zegt God? Ik wil bouwen aan Zijn koninkrijk, op een manier die de vuurproef kan doorstaan. Dat is veel pittiger als de proef waaraan ik mijn belangen/motieven onderwerpt. Wat blijft er over na de vuurproef, wat zal blijven bestaan? God wil geen offers, geen gedrag van de buitenkant. Het diepst verlangd God naar ons hart. Naar jou hart en dat van mij! Wat Hij wilt is dat we Hem volgen, dat we niet voor Hem uitrennen. Maar veilig geborgen achter Hem aan gaan, zodat Zijn Geest voor ons de weg kan bereiden. Mag Hij mij en jou de weg wijzen? Mag Hij ons geestelijk opvoeden?

Was je, reinig je en vermijd al het kwaad.
Dat is wat mij zo verdrietig maakt.
Zogenaamde offers vervagen bij alle misdaad.
Je hebt je Vader in Zijn hart geraakt.


Was je, reinig je en verander je leven.
Hoe kan je tegenover mij recht staan?
Kijk het bloed blijft aan je handen kleven.
Het is tijd om een nieuwe weg in te slaan!


Was je, reinig je en wanneer je luisteren kan.
Zal ik je met het beste zegenen.
Dan ontvouw ik over jouw Mijn nieuwe plan.
Ja Ik zal jouw dan gratie verlenen!





Reacties

  1. Reacties
    1. Leuk dat je dit laat weten. Is altijd leuk om te lezen wat mensen van je stuk vinden!

      Verwijderen
  2. Een blogpost om over na te denken.
    Mijn gedachten gaan na het lezen ook naar Psalm 139 en dan vooral vers 23.
    Dank je wel!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wauw wat mooi en passend Rita. Dank je wel voor je reactie!

      Verwijderen
  3. Met liefde gedeeld. Leuk je weer te zien Henny!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Leven vanuit dankbaarheid...

Zoek het ware leven
waar het te vinden is:
vlak voor je neus.
(Duizend maal dank, Voskamp, Ann) Een waar leven, dat vol is, dat eerzaam is en ergens toe doet. Hoe breng je dat, in je leven van alledag, in de praktijk? Kijk jij naar de teleurstelling, het falen en de gebreken?


Gericht op wat ontbreekt
Zolang ik dit deed, voelde ik mij elke dag leger, nuttelozer en waardelozer. Ik werd er zo moe van.

Naast dat er veel in mijn leven gebeurde dat mij verwondde en verdriet deed, gebeurde er nog iets. Ik laadde mezelf niet meer op. Zag elke dag nog meer dat tegen zat, wat ontbrak in mijn leven, om ooit tot een vol, eerzaam en nuttig leven te kunnen komen. Wat ik had gedaan was mij volledig gedraaid naar het negatieve. Ik gaf God er niet de schuld van, iets wat hierdoor wel vaak gebeurt! Ik gaf mezelf de schuld ervan....

Verlost van mijn schuld
Totdat mijn leven veranderde. Heel lang worstelde ik met zonden die ik had begaan. Zo vaak vroeg ik om vergeving, bij God. Totdat er duidelijk omhoog k…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Gebed: Houdt ons dichtbij U

Heere laat ons als ouders niet los, in het opvoeden van onze kinderen. In een wereld die van U af gaat kan het moeilijk zijn om onze kinderen op te voeden, naar U gericht. Heere laat mij niet los!

Ik wil bekennen, dat ik makkelijker spreek over de fouten die anderen hierin maken. Dat ik makkelijker praat met andere mensen over problemen die ik tegenkom. Dan dat ik andere mensen, of mijn problemen bij U breng.

Vergeef mij Heere, en wilt U mij hierbij helpen. Om eerlijk in die spiegel te durven kijken die U mij voorhoud. Een schokkende spiegel! Maar dank U dat U deze spiegel nog aan mij schenkt. En mij niet overgeeft aan de wereld en mij loslaat. Dat U mij vast houd is niet iets waarvoor ik mezelf kan prijzen. Nee dat is enkel Uw genade en alle eer daarvoor komt U toe!

Laat mij niet gaan met mijn erfenis de wereld in. Als een Vader die maar loslaat omdat ik toch niet luister, omdat ik altijd maar meer wil. Mijn dood en ondergang tegemoet lopend. Terwijl er bij U alles is wat ik nodig he…