Voor wie doen wij het allemaal?

Als de Heere naar ons leven, en invulling van ons christelijk leven kijkt, wat zal Hij dan zeggen? Is dat wat we doen, wel wat Hij wilt? Heel makkelijk kunnen we ook God voor ons eigen karretje zetten. Het voelt voor mij goed, dat zal van de Heere zijn. Maar welke motieven zitten er echt achter? Gisteren een hele mooie preek meegekregen waar ik in mijn gedachten nog mee bezig ben. En kwetsbare maar ook zo'n moedige voorganger, die Gods woord op zichzelf durfde toe te passen. Dat raakte mij ook, het hielp om hetzelfde te durven. Het Bijbel hoofdstuk dat gebruikt werd, was confronterend, een echte eye opener!

Opvoeder van Israël

Er werd gelezen uit Jesaja 1. Waarin Gods liefde voor Israël zo krachtig getoond word. God heeft Israël opgevoed, de juiste weg gewezen. Als een geduldige Vader altijd omgezien naar Zijn volk. Maar ze komen tegen Hem in opstand. Ze offeren wel, ze vieren de feesten wel, maar voor wie? En wat doen ze verder, voor God is het een schijnvertoning geworden. God zelf zegt: Ze hebben mij verlaten. De tempeldiensten, daar zien wij als mensen niets anders aan. Maar God zelf zag het wel! Zijn wij op zondag anders dan de rest van de week?  Zijn oordeel was duidelijk, helder. Het is en was Zijn liefde voor Zijn volk dat Hij zo eerlijk en duidelijk tot hen sprak. Want als je van mensen houd dan geef je daar alles voor. God zelf gaf zelfs Zijn eigen Zoon, vele jaren later. Hij wilde ze terug op de rechte weg leiden. En zachte handen, voelen voor ons fijn, maar die zorgen meestal niet voor verandering in ons leven. God greep in vanuit liefde.

Opvoeder van ons?

Wat zeggen de woorden van God, die we lezen in Jesaja tot jou en mij? Of nog scherper gevraagd: Hoe zou God tegen ons spreken? We doen van alles onder Gods vlag. Het valt mij de laatste jaren op dat onder Gods kinderen geregeld 'familieleden' moeten lijden door onze Gods ideeën. Hoe makkelijk stappen wij op Zijn troon en durven we wel niet tegen anderen te zeggen, dit is wat God wil, vind, denkt, voelt? Als ik naar mezelf kijk dan weet ik hoe ongeduldig ik soms ben. Wanneer ik iets voel of wil, dan kan ik daar voor gaan. Met hele goede bedoelingen overigens, en vaak kan ik het voor mezelf wel staven vanuit de Bijbel. Maar wat zegt God? Ik wil bouwen aan Zijn koninkrijk, op een manier die de vuurproef kan doorstaan. Dat is veel pittiger als de proef waaraan ik mijn belangen/motieven onderwerpt. Wat blijft er over na de vuurproef, wat zal blijven bestaan? God wil geen offers, geen gedrag van de buitenkant. Het diepst verlangd God naar ons hart. Naar jou hart en dat van mij! Wat Hij wilt is dat we Hem volgen, dat we niet voor Hem uitrennen. Maar veilig geborgen achter Hem aan gaan, zodat Zijn Geest voor ons de weg kan bereiden. Mag Hij mij en jou de weg wijzen? Mag Hij ons geestelijk opvoeden?

Was je, reinig je en vermijd al het kwaad.

Dat is wat mij zo verdrietig maakt.

Zogenaamde offers vervagen bij alle misdaad.

Je hebt je Vader in Zijn hart geraakt.

Was je, reinig je en verander je leven.

Hoe kan je tegenover mij recht staan?

Kijk het bloed blijft aan je handen kleven.

Het is tijd om een nieuwe weg in te slaan!

Was je, reinig je en wanneer je luisteren kan.

Zal ik je met het beste zegenen.

Dan ontvouw ik over jouw Mijn nieuwe plan.

Ja Ik zal jouw dan gratie verlenen!