Doorgaan naar hoofdcontent

SchrijfBijbel Genesis 11

Gisteren gewerkt aan het stuk van Genesis 11. De torenbouw van Babel en de spraakverwarring. Zo vaak lopen we hier nog tegen aan. Dat wanneer we als mensen met elkaar van alles willen, toch soms niet dezelfde taal lijken te vinden, elkaar niet begrijpen. Dit kan zorgen voor miscommunicatie en nare situaties. Hoe zou dit geweest zijn toen. Iedereen sprak dezelfde taal, kon samenwerken. Maar juist daardoor besloot God dat het anders moest, want omdat de mensen zo goed met elkaar konden communiceren dachten ze dat ze konden op klimmen tot God. En opeens verspreidde God alle mensen over de aarde, doordat Hij ieder een andere taal liet spreken. Wat moet dat ingrijpend zijn geweest. Als ik bedenk hoe ik mij voel wanneer ik niet begrepen word, dan kan dat pijnlijk of vervelend zijn. Maar het kan best zijn geweest dat mensen die van elkaar hielden, die een band met elkaar hadden, toch een andere taal gingen spreken. Ik heb de toren van Babel getekend. Aan de andere kant twee spelende kinderen.



Elke dag weer ben ik zo dankbaar dat God naar aarde wilde komen om ons te redden. Want opklimmen tot waar Hij woont, daar zijn wij mensen veel te nietig voor. Maar zo diep als de drang zit om aan Hem gelijk te zijn, zo diep zit Zijn liefde voor ons, voor jou en mij! We hoeven geen toren meer te bouwen naar de Hemel. Het enige wat nodig is, is buigen voor het kruis. Want daar geknield, zal steeds meer duidelijk worden wie wij mensen zijn en wie Hij is. Dat offer, dat geschenk dat Hij voor ons naar de wereld bracht, wij kunnen het niet uit de Hemel halen. Het klopt op jouw deur van je hart. En in jouw hart daar hoeft het niet gezellig of mooi te zijn. Als je maar thuis geeft en de deur opent. Inplaats van druk bent met andere, ongetwijfeld mooie of goede dingen. Want als Hij binnen komt zal Hij de maaltijd met je houden. Wat doe jij? Klim je naar de Hemel? Of sta je toe dat een stukje Hemel op aarde zichtbaar word?

Reacties

  1. Wat een mooie kleuren Petrina. Ik moest nav jouw tekst denken aan een beeld dat ik ook krijg, tijdens gebed. Jezus stond aan het eind van een weg en ik wilde naar Hem toelopen maar langs de weg stonden enge monsters en ik durfde niet. Ik zal nooit vergeten dat Jezus in beweging kwam en naar mij toe kwam.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel voor je compliment Anne!

    Wat moet dat een verwondering en een heerlijk gevoel geven om zoiets als beeld gekregen te hebben. Hij ziet naar ons om, Hij wil ons dichtbij en Hij nadert tot ons. Hoe heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezin om de Bijbel: Waak en bid met mij

In onze gezinstijd om de Bijbel waren we alsnog bezig met gezin zijn, maar ook voor de tweede keer met het kijken naar het lijden van Jezus. Op het moment dat Jezus voelde wat er zou gaan gebeuren. Toen alle spannende dingen dichterbij kwamen nam Hij een hele belangrijke keuze. Een keuze die we mogen gebruiken als een voorbeeld. Een keuze Jezus ging met zijn discipelen naar de hof van Getshemane, daar ging Hij bidden. Petrus, Johannes en Jakobus nam Hij het verste met zich mee de hof in. Hij liet hen daar plaats nemen en zei: Mijn hart breekt van verdriet. Blijf maar hier en waak met mij. Daar ging Jezus om te bidden naar Zijn Vader. Dat was Zijn keuze toen het moeilijk en angstig werd. Wat doen wij? Als het moeilijk is, als we bang zijn? Schreeuwen? Anderen pijn doen? Verstoppen? Koppig zijn? Of opstandig reageren? We mogen ook bidden! Dat zorgt dat we anders naar ons probleem gaan kijken. Want wat gebeurd er als we over onze problemen praten, of in dit geval bidden? Dan

Ervaringen van God in mijn leven

Als ik denk aan God ervaren? Dan voel ik mij rijk... Gouden tip Ik heb op heel veel momenten in mijn leven God mogen ervaren. Iedere keer weer raakte het mij en het heeft mij gevormd tot wie ik nu ben. In mijn leven heb ik veel moeilijke dingen meegemaakt. Dat is waarom iemand mij ooit een geweldige tip gaf: Schrijf de ontmoetingen en ervaringen met God op! Want ja, moeilijkheden zullen blijven komen. Doordat ik zoveel mooie momenten met God mocht ervaren en opschrijven, had ik iets tastbaars voor als het tegen zat. Als ik dan mijn notitieboek erbij pakte waarin ik deze momenten had opgeschreven, dan lukte het mij om mijn focus te veranderen. Ik kon kijken naar God en Zijn werk in mijn leven. Daardoor zakte alle angst en alle zorgen. Want het liet mij zien: God is erbij in jouw leven. Altijd! God in de diepte van mijn leven Al jong mocht ik God voor het eerst ervaren. Op een dieptepunt in mijn geloofsleven. Ik was twaalf jaar, en had toen al zó'n drie

Levensles van Jozef

I edereen kent het, tegenslag. Er is niet voor niets de spreuk:  elk huis heeft z'n eigen kruis.  In dit aardse leven lopen we allemaal tegen dingen aan die pijn doen, die je verdrietig of bang maken. En dan moet ik denken aan Jozef, geliefd met een bijzondere liefde door zijn vader Jakob, zijn broers bemerkte dat en voelde het onrecht en gingen vanuit dat gevoel met hem om. Jozef's eerste ervaring met tegenslag Ze kregen de kans in hun schoot geworpen toen ze de 'dromenkoning' Jozef aan zagen lopen, 17 jaar was hij, ze beraamde onder elkaar een plan om hem om het leven te brengen, kom laten we hem doden en hem in deze put werpen. Dan zullen we eens zien wat er van zijn dromen terecht zal komen. De broer van Jozef, Ruben, probeerde zijn broertje te redden, er mocht geen bloed vloeien maar gooi hem gewoon levend in de put. Hij wilde zo Jozef redden en weer terug naar zijn vader brengen. Daar lag Jozef in de put. Een lege put en zijn broers gingen lekker zitten eten.