Doorgaan naar hoofdcontent

SchrijfBijbel Genesis 11

Gisteren gewerkt aan het stuk van Genesis 11. De torenbouw van Babel en de spraakverwarring. Zo vaak lopen we hier nog tegen aan. Dat wanneer we als mensen met elkaar van alles willen, toch soms niet dezelfde taal lijken te vinden, elkaar niet begrijpen. Dit kan zorgen voor miscommunicatie en nare situaties. Hoe zou dit geweest zijn toen. Iedereen sprak dezelfde taal, kon samenwerken. Maar juist daardoor besloot God dat het anders moest, want omdat de mensen zo goed met elkaar konden communiceren dachten ze dat ze konden op klimmen tot God. En opeens verspreidde God alle mensen over de aarde, doordat Hij ieder een andere taal liet spreken. Wat moet dat ingrijpend zijn geweest. Als ik bedenk hoe ik mij voel wanneer ik niet begrepen word, dan kan dat pijnlijk of vervelend zijn. Maar het kan best zijn geweest dat mensen die van elkaar hielden, die een band met elkaar hadden, toch een andere taal gingen spreken. Ik heb de toren van Babel getekend. Aan de andere kant twee spelende kinderen.



Elke dag weer ben ik zo dankbaar dat God naar aarde wilde komen om ons te redden. Want opklimmen tot waar Hij woont, daar zijn wij mensen veel te nietig voor. Maar zo diep als de drang zit om aan Hem gelijk te zijn, zo diep zit Zijn liefde voor ons, voor jou en mij! We hoeven geen toren meer te bouwen naar de Hemel. Het enige wat nodig is, is buigen voor het kruis. Want daar geknield, zal steeds meer duidelijk worden wie wij mensen zijn en wie Hij is. Dat offer, dat geschenk dat Hij voor ons naar de wereld bracht, wij kunnen het niet uit de Hemel halen. Het klopt op jouw deur van je hart. En in jouw hart daar hoeft het niet gezellig of mooi te zijn. Als je maar thuis geeft en de deur opent. Inplaats van druk bent met andere, ongetwijfeld mooie of goede dingen. Want als Hij binnen komt zal Hij de maaltijd met je houden. Wat doe jij? Klim je naar de Hemel? Of sta je toe dat een stukje Hemel op aarde zichtbaar word?

Reacties

  1. Wat een mooie kleuren Petrina. Ik moest nav jouw tekst denken aan een beeld dat ik ook krijg, tijdens gebed. Jezus stond aan het eind van een weg en ik wilde naar Hem toelopen maar langs de weg stonden enge monsters en ik durfde niet. Ik zal nooit vergeten dat Jezus in beweging kwam en naar mij toe kwam.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het moet natuurlijk 'kreeg' zijn: beeld dat ik kreeg.

      Verwijderen
  2. Dank je wel voor je compliment Anne!

    Wat moet dat een verwondering en een heerlijk gevoel geven om zoiets als beeld gekregen te hebben. Hij ziet naar ons om, Hij wil ons dichtbij en Hij nadert tot ons. Hoe heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Leven vanuit dankbaarheid...

Zoek het ware leven
waar het te vinden is:
vlak voor je neus.
(Duizend maal dank, Voskamp, Ann) Een waar leven, dat vol is, dat eerzaam is en ergens toe doet. Hoe breng je dat, in je leven van alledag, in de praktijk? Kijk jij naar de teleurstelling, het falen en de gebreken?


Gericht op wat ontbreekt
Zolang ik dit deed, voelde ik mij elke dag leger, nuttelozer en waardelozer. Ik werd er zo moe van.

Naast dat er veel in mijn leven gebeurde dat mij verwondde en verdriet deed, gebeurde er nog iets. Ik laadde mezelf niet meer op. Zag elke dag nog meer dat tegen zat, wat ontbrak in mijn leven, om ooit tot een vol, eerzaam en nuttig leven te kunnen komen. Wat ik had gedaan was mij volledig gedraaid naar het negatieve. Ik gaf God er niet de schuld van, iets wat hierdoor wel vaak gebeurt! Ik gaf mezelf de schuld ervan....

Verlost van mijn schuld
Totdat mijn leven veranderde. Heel lang worstelde ik met zonden die ik had begaan. Zo vaak vroeg ik om vergeving, bij God. Totdat er duidelijk omhoog k…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Gebed: Houdt ons dichtbij U

Heere laat ons als ouders niet los, in het opvoeden van onze kinderen. In een wereld die van U af gaat kan het moeilijk zijn om onze kinderen op te voeden, naar U gericht. Heere laat mij niet los!

Ik wil bekennen, dat ik makkelijker spreek over de fouten die anderen hierin maken. Dat ik makkelijker praat met andere mensen over problemen die ik tegenkom. Dan dat ik andere mensen, of mijn problemen bij U breng.

Vergeef mij Heere, en wilt U mij hierbij helpen. Om eerlijk in die spiegel te durven kijken die U mij voorhoud. Een schokkende spiegel! Maar dank U dat U deze spiegel nog aan mij schenkt. En mij niet overgeeft aan de wereld en mij loslaat. Dat U mij vast houd is niet iets waarvoor ik mezelf kan prijzen. Nee dat is enkel Uw genade en alle eer daarvoor komt U toe!

Laat mij niet gaan met mijn erfenis de wereld in. Als een Vader die maar loslaat omdat ik toch niet luister, omdat ik altijd maar meer wil. Mijn dood en ondergang tegemoet lopend. Terwijl er bij U alles is wat ik nodig he…