Doorgaan naar hoofdcontent

Gezinsmoment: Gehoorzaam

Vandaag het eerste gezinsmoment van 2017 mogen doen. Met alle 5 de kindjes bij elkaar. Ik heb voorgelezen uit Efeze 6 :1-3

Kinderen, wees je ouders gehoorzaam in de Heere, want dat is juist. Eer je vader en moeder (dat is het eerste gebod met een belofte), opdat het je goed gaat en je lang leeft op de aarde. En vaders, wek geen toorn bij uw kinderen op,  maar voed hen op in de onderwijzing en de terechtwijzing van de Heere.


Waarom beloofd God dat nu eigenlijk? Wat maakt gehoorzaam zijn aan je vader en moeder nu zo belangrijk? Daarvoor las ik voor uit Numeri. Een gedeelte waarin Mozes een opdracht krijgt van God en waar we kunnen en mogen leren dat gehoorzamen heel belangrijk is. Ik las Numeri 20 van vers 1 tot 13. Wat is luisteren belangrijk! Mozes en Aaron konden door ongehoorzaamheid het beloofde land niet in. Daarom zegent God de kinderen die hun vaders en moeders respecteren. Omdat als je leert te gehoorzamen, naar ouders die je kan zien, het makkelijker is om Hem te leren gehoorzamen. Je moet je plek kennen in je gezin als je gehoorzaamt aan je ouders. Zo moet je je plek kennen tegenover God om Hem te gehoorzamen. Hier op aarde mogen we met elkaar leren en groeien naar een manier van met elkaar omgaan, die Hemels is. Dat zal gezegend worden, maar daarnaast zal je er ook gelukkig door voelen. Zal iedereen daar wel bij varen. Hierna gingen we opdrachtjes doen. Mijn man gaf alle kinderen omstebeurt opdrachten, huppel om de tafel, of sta op 1 been. Zo grappig vonden ze het. De kinderen deden keurig wat er gevraagd werd!



Mijn man gaf mij toen opdrachten, en ik deed het met mopperen, daarna nog een opdracht en ik deed het stampend en boos, nog een opdracht ik en begon met ja maar.... ja maar... en nog een opdracht ik ging het schreeuwend doen en als laatste ging ik bokkig doen wat er gevraagd werd. Zo heb ik alle kinderen na gespeeld, ze wisten precies wanneer ik hen na deed. Mijn man en ik hadden er nog zo'n lol om samen. Ik vond het wel heerlijk om zo te doen. Maar goed toen vroeg ik, hoe vonden jullie dat ik deed?

Niet leuk, en ongezellig en het is niet normaal als je zo tegen papa doet. Hmm nee dat klopt, dat doe ik ook nooit maar nu wel. En weet je, zo doen jullie ook. Bedenk daarbij dat jullie dan nog een stuk kleiner zijn dan mij!

Daarna ging ik een stukje doen. Er was een deur achter de deur was gehoorzaamheid te vinden. Maar de deur is op slot, met wel vier sleutels! Deze sleutels hebben allemaal een naam, het heeft met gedrag te maken. Welke sleutels zijn er nodig om gehoorzaamheid te vinden? Kwam Israël er met hun gemopper en geklaag? Was het volk Israël gehoorzaam?

Nee...

Noem eens op wat hun ongehoorzaam maakte:

Sleutel 1 was: Niet klagen
Sleutel 2 was :Doe het direct (anders kan je de opdracht makkelijk vergeten of word het steeds moeilijker)
Sleutel 3 was: Doe het blij
Sleutel 4 was: Doe het helemaal, 100%

Als je die sleutels gebruikt dan ben je gehoorzaam. Die sleutels zorgen dat je bij gehoorzaamheid kan komen. Ik gaf de kindjes een vel papier met daarop 4 sleutels. Liet hen erop schrijven welke sleutels nodig waren. Daarna konden ze lekker kleuren. 5 x 4 sleutels. Dit moet goed gaan komen toch?!







Je kunt eerdere gezinsmomenten bekijken op mijn speciale pagina waar je een overzichtje kan vinden. Hier de klikbare link: Gezin om de Bijbel

Reacties

  1. Wat een mooie lessen. En wat geweldig leuk verwerkt met de kids! Dat blijft vast 'hangen'.
    Groetjes Gerda

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo waardevol om met elkaar zo bezig te zijn. Hopelijk blijft het hangen, het helpt misschien als we dit gebruiken om verder te bouwen en af en toe op dingen terug komen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bijzonder, deze gezinsmomenten, en kostbaar!
    Ik geloof zeker dat dat er altijd wel iets van zal blijven hangen.
    Echt mooi om te lezen zoals jullie dit doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank je wel Rita, ik zie het zo als zegen dat we zoveel waardevols (al) mee mogen geven aan de kinderen. Voordat ze de wereld ingaan.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde af van de diepte van mijn dankbaarheid? (Ann Voskamp, Gebroken leven) Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23). Gebrokenheid waarom? Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven i

God voert de strijd voor mij!

Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de loop tot een einde gebracht. Ik heb het geloof behouden. ( 2 Timotheus 4:7) Afgelopen weken heb ik strijd ervaren. Hierover schreef ik al eerder, licht en luchtig , het maakte mij zo moe. Alsof het mij verlamde. Het was geen strijd tegen andere mensen. Heel eerlijk? Het was meer een innerlijke strijd tegen mezelf. Dat ik een strijd ervaar in mijn denken heb ik al vaker gedeeld op deze blog. Ook in de link die ik nu deel lees je hier iets over. Die strijd maakte dat er een soort mist in mijn hoofd aanwezig was. Hoe leuk het ook is in mijn leven, ik zat met dingen in mijn hoofd die het zwaar maakte om te genieten, om rust te ervaren. Totdat ik twee geleden de Bijbeltekst in 2 Timotheus las. Nieuw inzicht Ik strijd tegen mezelf. Het is niet alleen strijd in mijn denken, maar ook strijd om te mogen zijn. Heel vaak schoof ik mezelf opzij. Zo wrong ik mij voor alles en iedereen in bochten. Zonder iets te zeggen. Dit gaf moeite en gedoe bij

Geef je verleden over

Heel vaak hoor ik mensen praten met elkaar. Er word gesproken over het verleden. Zelf doe en deed ik dat ook heel veel. Maar telkens kom ik er achter dat als ik dat gedaan heb, dat ik iets voed. Mijn verleden werd er alleen maar groter door, de last voelde zwaarder, de wond was opengegaan door er over te praten. En daar was het dan gestopt... Op die manier praten, dat lost niets op! Het verleden werd gevoed, het werd zo groot, dat het mijn heden overschaduwde, mijn heden was niet sterk genoeg tegen het onkruid dat mijn verleden werd. Als ik niet uitkeek zou het onkruid uit mijn verleden, de groeiende bloem die gemaakt is om te bloeien op Zijn tijd, gaan verstikken. De weg van herstel Ik heb geleerd hoe ik mijn wonden goed kan verzorgen, iets kan doen om ze te laten genezen. Al moet ik zeggen, genezen was ook eng. Wat als de wond dicht was, er een mooi litteken gekomen was, wie zou ik dan zijn? Wie zou ik zijn zonder die pijn? Het hele proces om te herste