maandag 1 februari 2016

Stralend

Ik kon het heel lang niet.
Mijn hart was erg diep verwond, en uit die wonden leefde ik.
Vanuit een diepe gebrokenheid stond ik in het leven.
Bang, onzeker, geen idee wie ik was, wat ik nu wilde.
Heel veel mensen hebben mij zo leren kennen.
Bijzonder was dat iedereen mij toch zag als sterk, als mooi, als warm en lief persoon.
Het verbaasd mij, toen al, ik kon het niet aannemen want zo zag ik mezelf niet.
Omdat ik mij niet meer zo voelde.

Bekneld


Het enige wat er was, dat was eigenlijk pijn.
Daar wist ik mij geen raad meer mee.
Pijn in je lichaam is iets, maar pijn diep in je hart, in je hoofd, in je geest is zo anders.
Ik vocht er tegen, deed mijn best om het niet te laten overheersen.
Maar het bleef aanwezig, soms iets meer bedekt en een andere dag bedekte het mij volledig als een deken.
Kon ik er echt in verstikken, in weg zakken.

Het was een strijd in mij, maar ook om mij.
Kon ik hier doorheen dan kon ik vrij leven, kon ik vrij in het leven staan.
Maar daarnaast was het dieper, kon ik hier God in uitnodigen dan was Hij voor altijd aan mijn leven verbonden.
Maar de deur naar mijn hart bleef angstig dicht.
Ik wilde wel openen, maar kon het niet.
Het was zo'n ravage in mij, zo donker ook, eerst moest ik zelf opruimen, dat dacht ik.
Ik zat vast in mezelf, in mijn pijn, in mijn angst.


Bevrijding


Totdat ik bij Bidden en Vasten was en er aan de hand van Hooglied verteld werd hoe God mij zag.
Altijd dacht ik dat ik de ellende in mijn leven alleen had meegemaakt, dat ik de enige was die pijn had daarvan, dat ik de enige was die verwond was.
Maar toen werd mij duidelijk, Hij was erbij!
Bij alles wat er gebeurd is.....
Maar meer nog, Hij werd ook verwond als iemand mij pijn deed.
Hij vond het vreselijk!
Maar Hij liet mij weten, je hoeft je er niet voor te schamen.
Ik zag hoe jij je best deed, ik zag je gevecht en je worsteling om het juiste.
En ondanks je wonden ben je nog steeds Mijn lieve kind.
Ik wacht, Ik sta bij de muur van je hart en Ik wacht tot Ik binnen mag komen.
Daar wacht Ik al heel lang op, want Ik wil je helpen.
Alleen Ik kan jou wonden echt genezen.

Zijn licht


Wat was het een stap, om mij over te geven aan Hem.
Niet alleen de makkelijke dingen die ik fijn vind om te delen, niet alleen de vragen of verlangens waar ik mee loop, maar ook dat moeilijke.
Datgene waar ik mij voor schaam, of dat waar ik eigenlijk zelf nog heel bang van ben, of nog veel verdriet door ervaar.
God wil niet een klein stukje van mij.
Hij, Hij houd van mij, helemaal!
En Hij is het die alles ten goede zal keren.
Vanaf dat ik Hem toeliet, is er een proces gestart.
Wat ging ik diep, wat was het eng, maar het hele proces heb ik mij nooit alleen gevoeld!
Hij was erbij, er waren mensen bij, zoveel stonden er in liefde om mij heen.
Wat was dat een gebedsverhoring.
Maar wat mocht ik klimmen, wat mocht ik herstellen.

En nu, nu kan ik echt stralen....

Niet alleen door mezelf, en omdat ik hersteld ben, maar ook een extra licht mag naar de wereld gaan.
Hij straalt door mij heen!
Van een donker en verwond hart, naar een vernieuwd en stralend hart.
Wat een geschenk!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com