Doorgaan naar hoofdcontent

Welke kleur heeft jou leven?

Heel lang was mijn leven erg donker.
Ik heb het heel zwaar gehad met verwerken, alle dingen die in mijn leven gebeurd waren, zo snel op elkaar ook.
Het drukte mij neer.
De pijn in mij was zo groot!
Ik wist er geen raad mee, ging mezelf ook pijn doen.
Alles om het maar niet te voelen.
Maar het werkte niet, de pijn bleef, wat ik ook deed.

Bijzonder want toen ik dit voelde, was juist alles achter de rug!
Alle nare dingen, ze waren voorbij, ik was er door gekomen en dan zou je denken, dan ben je toch blij en opgelucht.
Maar het voelde absoluut niet zo.
Vaak vond ik het zo oneerlijk, zo vaak zei ik:

Nu heb ik zoveel moeilijke dingen doorstaan en dan ben ik daar doorgekomen en dan moet ik nog een keer erdoor heen.



Nu om te verwerken.
Nog een keer een heel zwaar traject in mijn leven.
Ik werd er opstandig van, maar tegelijk ook bang.
Zou het nog een keer gaan stoppen?
Het goede, het is gewoon niet voor mij weg gelegd.
Ik zal het wel nooit gaan meemaken.
En dat allemaal zonder dat ik er iets aan kon doen!
Alles wat ik moest doorstaan, ik had er nooit iets aan kunnen veranderen, ja dat probeerde ik met alle macht.
Wat een teleurstelling telkens weer, wat een gevoel dat ik faalde.
En dan nu in proces om 'normaal' te kunnen leven met zoveel bagage.
Telkens wanneer ik dacht, zo nu gaat het weer goed, viel ik in het volgende.
Kwam er toch weer iets naar boven.
Het was zo'n moeilijke weg, maar tegelijk mag ik nu zien, het was ook een mooi proces.
Wat kan ik hierdoor nu goed met mensen omgaan, naast ze staan in hele zware tijden.
Juist wanneer de kleur van het leven bij mensen donker is, mag ik nu kleur daarin aanbrengen.
Een lichtje puntje mag ik zijn.

Nu kan ik zeggen, er is weer kleur in mijn leven terug.



Daar ben ik zo dankbaar voor!
Ik kan weer echt met mijn hart genieten, blij zijn en ik heb rust in mijn hoofd en leven gekregen.
Daarnaast heb ik mogen leren wie ik ben, wat ik wil, heb ik mijn eigen kleur gevonden.
Waar ik eerst een kameleon was, aanpaste aan wat mijn omgeving van mij verwachtte (wat ik zo goed aanvoelde en ook vaak klopte) ben ik nu mezelf.
Nog steeds met het talent dat ik aan kan passen.
Maar ik mag starten met mijn eigen kleur.
Door een heel lang proces ben ik eindelijk mijn kleur gaan accepteren, nu durf ik eindelijk mezelf gewoon te laten zijn.
Ooit kreeg ik de profetie:

Je zult als een gekleurde ballon opstijgen, steeds dichter naar Hem, op weg naar je doel.



Gekleurd is mijn leven, met vele ervaringen.
Ik kon door Hem boven mijn verleden uit stijgen, ik mag er nog naar kijken, maar het kan mij steeds minder raken, het haalt mij steeds minder uit balans.
Ik durf te zijn, omdat Hij mij aanvaard, mij telkens weer laat weten dat Hij van mij houd zoals ik ben.
Nu kan ik kleur weer toe laten in mijn leven, durf ik ook weer gekleurd te zijn.
De kleur zoals ik gemaakt ben, want dan kan ik tot mijn doel komen, het doel waar ik voor gemaakt ben.
Door Hem!
Alleen door Hem heb ik weer kleur gekregen, kan ik weer kleur zien, mag ik weer kleur ervaren in mijn hart

Mijn kleur?



Je zal je wel afvragen welke kleur ik nu eigenlijk ben.
Waar ik eerst zwart was, omdat ik het zo moeilijk had en geen uitweg zag, werd ik daarna rood.
Ik wilde wel een andere kleur maar dan paste alleen de kleur van correctie, van fout, van beschadigd.
Maar tegelijk was rood ook bij mij passend omdat het de kleur van liefde is, en de kleur van Zijn bloed wat ik zo hard nodig had.
Juist in die zwarte periode van mijn leven, werd ik mij bewust van wat Hij voor mij doorstaan heeft.
Vond ik rust bij Hem, door het besef, Hij heeft ook zo geleden, Hij begrijpt mij.
Zijn bloed wat gevloeid heeft, dat bracht mij genezing en herstel.

Licht



Ik mocht leren dat die zwarte periode, nu mee mag werken ten goede, nu helpt het omdat de kleur van mijn leven nu wit is.
Wit door Zijn bloed wat vloeide, wat mij gereinigd heeft.
Nu kan ik wit zijn omdat Hij met Zijn licht in mijn donkere leven verscheen.


~~Ethereal tree | mono landscape, crepuscular rays, Charinaz, Rhones-Alpes, France by Regarde là-bas~~:



Daarnaast wit, omdat er een nieuw begin, een nieuw leven voor mij gestart is.
Wit om een licht te mogen zijn in het donker.
Zijn Licht dat op mij schijnt, mijn kleur wit helpt om het te reflecteren en Zijn kleur uit te stralen.
Om kleur in het leven van andere mensen te mogen brengen.
De kleur die Hij aan de mensen gegeven heeft.


Welke kleur heeft jou leven?


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

Met deze blog wil ik mee doen aan de bloghop van februari.
Het thema is  Kleurig     en gekozen door de bloghost: Chiel Voerman  .
Wil je ook mee doen?
Schrijf dan een blog met het onderwerp  Kleurig   en stuur hem in bij de bloghost: Chiel Voerman


Reacties

  1. Gefeliciteerd met het winnen van de bloghop. Succes deze komende maand!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bedankt voor je felicitatie Deborah! Ik ben erg benieuwd wat ik kan lezen aankomende maand....

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Twee emmers

Ken je dat verhaal van de waterdrager? Een man haalde elke dag water met een juk waaraan 2 emmers hangen. Aan de ene zijde een perfecte emmer zonder problemen droeg deze emmer al het water naar de meester, maar aan de andere kant was de emmer gebarsten en voordat deze man aankwam bij het huis van zijn meester was deze emmer het meeste water verloren. Zie je de ene emmer, hij voelt zich geweldig en roept: kijk eens wat ik voor prestatie lever! Ik ben zo nuttig. Hij komt echt tot het doel waarvoor hij gemaakt is. En de andere emmer, beschaamd en voelt zich falen. Hij komt niet tot zijn doel, en door deze emmer moet de drager zo hard werken. Op een dag begint deze beschaamde emmer te praten en zegt tegen de waterdrager, dat hij zich beschaamd voelt en zich wilt verontschuldigen. Waarom? vraagt deze man. Nou door deze barst verlies ik zoveel water, door mijn falen moet u zo hard werken. De waterdrager begon te lachen. En hij zegt: Als we straks terug gaan naar huis, moet je eens ...

Gezinsmoment: Gehoorzaam

Vandaag het eerste gezinsmoment van 2017 mogen doen. Met alle 5 de kindjes bij elkaar. Ik heb voorgelezen uit Efeze 6 :1-3 Kinderen, wees je ouders gehoorzaam in de Heere, want dat is juist. Eer je vader en moeder (dat is het eerste gebod met een belofte), opdat het je goed gaat en je lang leeft op de aarde. En vaders, wek geen toorn bij uw kinderen op,  maar voed hen op in de onderwijzing en de terechtwijzing van de Heere. Waarom beloofd God dat nu eigenlijk? Wat maakt gehoorzaam zijn aan je vader en moeder nu zo belangrijk? Daarvoor las ik voor uit Numeri. Een gedeelte waarin Mozes een opdracht krijgt van God en waar we kunnen en mogen leren dat gehoorzamen heel belangrijk is. Ik las Numeri 20 van vers 1 tot 13. Wat is luisteren belangrijk! Mozes en Aaron konden door ongehoorzaamheid het beloofde land niet in. Daarom zegent God de kinderen die hun vaders en moeders respecteren. Omdat als je leert te gehoorzamen, naar ouders die je kan zien, het makkelijker is om Hem te leren...

Laat je licht schijnen in het duister

Ik zie in hoe er voor de lieve vrede...om het duister heen wordt gedanst. En ook hoe ik zelf een lange periode nodig heb gehad om echt het licht door mij heen te laten schijnen. Daarover in deze blog meer. Alleen heel even eerst iets anders omdat het zolang geleden is dat ik heb geblogd. Afgelopen periode heb ik vaker het gevoel gekregen, een innerlijk verlangen, om weer lessen en inzichten die ik op doe met jou te delen. Hier op mijn blog. Mijn eigen speciale plekje om mijn hart met jou te delen. Een inkijkje te geven en te verbinden met jou. Mogelijk je ook te inspireren. Vandaag wil ik beginnen met iets wat ik de laatste weken zo op mijn hart heb. Persoonlijke zoektocht Eigenlijk nog helemaal niet zo helder wat ik ermee mag voor mezelf. In de blog wil ik het in ieder geval met jou delen. De worstelwoorden uit mijn hart. Mogelijk ontrafelt het schrijven het weer. Zo heeft deze blog, het delen van woorden met jou, mij vaker geholpen om te ontrafelen wat er lag. Voor mij voelt het heel...