Doorgaan naar hoofdcontent

Loslaten is krachtig

Wat een bijzondere week heb ik achter de rug.
Al maanden was ik bezig met onrecht wat mij aangedaan werd te bestrijden.
Iets waarvoor ik een bureau ingeschakeld had en verder los kon laten.
Maar toch bleef het hangen in mijn hoofd.
Voelde het niet eerlijk!
Maar had ik er ook in mijn dagelijks leven heel veel last van.
Elke week moest ik opletten op hoe ik mijn geld besteedde.

Het voelde zo oneerlijk!
Constant leverde ik een gevecht om er te zijn voor mijn kindjes.
Maar ook om rond te komen, en niet andere mensen tot last te zijn.
Ik ben zo dankbaar met de lieve mensen om mij heen.
Mijn vriend waarmee ik hierover kon praten.
Die mij telkens op het juiste liet focussen, zodat ik door kon.
Het heeft mij nooit gebroken mede door hem.
Elke keer wist hij mij op te vrolijken, en wat hebben we elkaar hierdoor leren kennen.
Ik blijf het mooi vinden hoe hij mij versterkt, laat groeien, maar ook laat zijn wie ik ben.
Dat is soms meer als ik van mezelf dacht.
Gelukkig was daar ook een lieve vriendin die mij telkens hielp, die mijn achterban was, die gewoon tot midden in de nacht bij mij kwam omdat ik bang was.
Wat een kanjers in mijn leven!
Het heeft mij op de been gehouden.
Alle keren dat jullie mij vertelden dat ik het zo goed deed.
Dat jullie trots op mij waren.
Afgelopen periode heb ik heel veel geleerd.
Ik wil en mag best met mensen praten, sta daar zeker voor open, ook als wat zij willen ver weg liggen van wat ik wil.
Maar zodra mensen gaan dreigen en continu mij lastig vallen, dan mag ik best mijn grens neer leggen.
Ik was duidelijk en kwam voor mezelf op.
Wat een nieuw stukje Petrina heb ik mogen zien.
Ooit was ik de kameleon, de aanpasser, maar dat is maar een stukje van mij.
Ik ben veel meer, en ik mag veel meer.
Ja ik ben het waard.
Maar meer nog in dit verhaal, mijn kindjes zijn het waard.
Zij hebben niets te maken met het scheidingsgebeuren, het raakt hen al op zoveel vlakken.
Maar hun leven moet door kunnen gaan, ondanks dat er dingen veranderen.
Mijn kindjes verdienen een vader en moeder die voor hen zorgen.
Ook al zijn wij niet meer bij elkaar.

Lang was ik van dit alles zo moe en in mijn hoofd ging er van alles om.
Avonden heb ik nagedacht, hoe verder.
Verschillende mensen gesproken, tot midden in de nacht een oplossing besproken die echt had geholpen.
Maar die ik niet uit mocht voeren, omdat het uiteindelijk niemand zou helpen.
Het zou deze situatie oplossen, maar meer volgende oproepen.
Uiteindelijk besloot ik vorige week dinsdag het los te laten.
Al mijn gepieker en gedenk, het veranderde mijn situatie niet.
Wel kon ik mijn situatie veranderen door los te laten.
Want dan zou ik mij beter gaan voelen!
Deze verandering werkte wel.
Daar schreef ik woensdag ook over in mijn blog: Moeheid
Ik besloot mijn denken te veranderen en ik koos ervoor dat mijn gevoel niet bepaald hoe ik de dag door gaat.
Natuurlijk mag ik voelen wat ik voel, maar het hoeft niet mijn hele doen te beïnvloeden.
Het hielp!
Misschien was dat wel juist de oplossing voor alles!!



Mijn moeheid verdween.
Afgelopen week heb ik veel gebeden, had weer ruimte en tijd in mijn hoofd.
En dit weekend had ik van het bureau een storting op mijn rekening.
Juist dat was wat ik mocht leren.
Laat je ja een ja zijn en je nee een nee.
Maar doe dit samen met God.
Laat het los en geef het aan Hem.
Hij zal alles ten goede keren.
Dan zong ik gisteren, tijdens de collecte, maar later ook op verzoek, het volgende nummer wat voor mij zo van toepassing is geweest:





Reacties

  1. Dankjewel voor dit lied. Ik kende het niet, je verwees ernaar in je antwoord op mijn reactie. Het is ook voor mij een bemoedigende en opwekkende tekst in een tijd dat ik het soms ook lastig vindt om mijn focus op Gods genade te houden ipv op mijn zwakheid.
    Groetjes Gerda

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn he zulke liederen. We zijn niet de enige. Leuk je reactie nog hierop!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…