Doorgaan naar hoofdcontent

Loslaten is krachtig

Wat een bijzondere week heb ik achter de rug.
Al maanden was ik bezig met onrecht wat mij aangedaan werd te bestrijden.
Iets waarvoor ik een bureau ingeschakeld had en verder los kon laten.
Maar toch bleef het hangen in mijn hoofd.
Voelde het niet eerlijk!
Maar had ik er ook in mijn dagelijks leven heel veel last van.
Elke week moest ik opletten op hoe ik mijn geld besteedde.

Het voelde zo oneerlijk!
Constant leverde ik een gevecht om er te zijn voor mijn kindjes.
Maar ook om rond te komen, en niet andere mensen tot last te zijn.
Ik ben zo dankbaar met de lieve mensen om mij heen.
Mijn vriend waarmee ik hierover kon praten.
Die mij telkens op het juiste liet focussen, zodat ik door kon.
Het heeft mij nooit gebroken mede door hem.
Elke keer wist hij mij op te vrolijken, en wat hebben we elkaar hierdoor leren kennen.
Ik blijf het mooi vinden hoe hij mij versterkt, laat groeien, maar ook laat zijn wie ik ben.
Dat is soms meer als ik van mezelf dacht.
Gelukkig was daar ook een lieve vriendin die mij telkens hielp, die mijn achterban was, die gewoon tot midden in de nacht bij mij kwam omdat ik bang was.
Wat een kanjers in mijn leven!
Het heeft mij op de been gehouden.
Alle keren dat jullie mij vertelden dat ik het zo goed deed.
Dat jullie trots op mij waren.
Afgelopen periode heb ik heel veel geleerd.
Ik wil en mag best met mensen praten, sta daar zeker voor open, ook als wat zij willen ver weg liggen van wat ik wil.
Maar zodra mensen gaan dreigen en continu mij lastig vallen, dan mag ik best mijn grens neer leggen.
Ik was duidelijk en kwam voor mezelf op.
Wat een nieuw stukje Petrina heb ik mogen zien.
Ooit was ik de kameleon, de aanpasser, maar dat is maar een stukje van mij.
Ik ben veel meer, en ik mag veel meer.
Ja ik ben het waard.
Maar meer nog in dit verhaal, mijn kindjes zijn het waard.
Zij hebben niets te maken met het scheidingsgebeuren, het raakt hen al op zoveel vlakken.
Maar hun leven moet door kunnen gaan, ondanks dat er dingen veranderen.
Mijn kindjes verdienen een vader en moeder die voor hen zorgen.
Ook al zijn wij niet meer bij elkaar.

Lang was ik van dit alles zo moe en in mijn hoofd ging er van alles om.
Avonden heb ik nagedacht, hoe verder.
Verschillende mensen gesproken, tot midden in de nacht een oplossing besproken die echt had geholpen.
Maar die ik niet uit mocht voeren, omdat het uiteindelijk niemand zou helpen.
Het zou deze situatie oplossen, maar meer volgende oproepen.
Uiteindelijk besloot ik vorige week dinsdag het los te laten.
Al mijn gepieker en gedenk, het veranderde mijn situatie niet.
Wel kon ik mijn situatie veranderen door los te laten.
Want dan zou ik mij beter gaan voelen!
Deze verandering werkte wel.
Daar schreef ik woensdag ook over in mijn blog: Moeheid
Ik besloot mijn denken te veranderen en ik koos ervoor dat mijn gevoel niet bepaald hoe ik de dag door gaat.
Natuurlijk mag ik voelen wat ik voel, maar het hoeft niet mijn hele doen te beïnvloeden.
Het hielp!
Misschien was dat wel juist de oplossing voor alles!!



Mijn moeheid verdween.
Afgelopen week heb ik veel gebeden, had weer ruimte en tijd in mijn hoofd.
En dit weekend had ik van het bureau een storting op mijn rekening.
Juist dat was wat ik mocht leren.
Laat je ja een ja zijn en je nee een nee.
Maar doe dit samen met God.
Laat het los en geef het aan Hem.
Hij zal alles ten goede keren.
Dan zong ik gisteren, tijdens de collecte, maar later ook op verzoek, het volgende nummer wat voor mij zo van toepassing is geweest:





Reacties

  1. Dankjewel voor dit lied. Ik kende het niet, je verwees ernaar in je antwoord op mijn reactie. Het is ook voor mij een bemoedigende en opwekkende tekst in een tijd dat ik het soms ook lastig vindt om mijn focus op Gods genade te houden ipv op mijn zwakheid.
    Groetjes Gerda

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn he zulke liederen. We zijn niet de enige. Leuk je reactie nog hierop!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geëindigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …