Wijs geworden

Maandag schreef ik dat ik dwaas was.
Hoe ik dat bedoel kan je lezen in de blog hierover, via de volgende klikbare link: Ik was dwaas
Mijn hele leven was ingestort.
Dat was moeilijk en deed onwijs veel pijn!
Toch bood het mij ook nieuwe kansen.
Eindelijk ging ik God echt betrekken in mijn leven.
Keuzes maakte ik niet meer alleen zelf, maar legde ik eerst bij Hem.
En inplaats van mijn eigen leven regelen, ging ik Hem volgen.
Nou ging dat absoluut zo soepel niet als dat ik dat nu schrijf.
Het was vallen en opstaan.
Wat was ik blij in deze periode met mijn lieve vriendinnen.
Ze wisten telkens mij weer terug te brengen bij Hem.
Maar belangrijker nog:

Achter Hem!

Mijn leven kreeg een nieuwe dimensie, en werd daardoor zo anders.
Ik moest opnieuw gaan opbouwen.
Maar nu, besloot ik dat heel anders te doen.
Niet meer alleen bouwen, maar God laten bouwen en ik meewerken.
Wat was dat moeilijk.
Mijn wensen en verlangens bij God leggen, en daar loslaten.
Soms gingen dingen zo anders dan dat ik ze wilde.
Maar dat toch accepteren.
Het waren lessen voor mij.
Uiteindelijk waren er telkens weer van die knipogen van God die mij hielpen!
Bemoedigingen onderweg.
Op verschillende vlakken merkte ik een zegen op deze nieuwe manier van leven.
En als ik het weer zelf ging doen, dan merkte ik direct weer:

Ja het is prima, maar het mist iets!

De zegen van God....
Zo werd ik door dwaas te zijn, en doordat mijn bouw werk instortte toch een wijze bouwer.
Niet door mezelf.
Maar omdat ik kan bouwen op Hem, die zoveel van mij houd.
Nu kan ik nog wel dwaas doen natuurlijk.
Maar staat mijn leven gefundeerd en sterk.
En het stormt, en dan schuil ik binnen, dan schuil ik bij Hem en mensen die met liefde om mij staan.
Maar ben ik veilig en beschermd.