Bevrijd uit slavernij

Ondertussen is het vanaf eind mei alweer gaande.
Discussies of zwarte pieten nu wel of niet zouden kunnen.
Een discussie waarin iedereen even wil laten horen wat ze wel of niet vinden kunnen.
Zonder na te denken soms, wat de woorden die ze gebruiken, kunnen doen.
Vrijheid van meningsuiting, het word er niet altijd mooier van.
Soms mogen we best weleens meer nadenken is mijn mening zo belangrijk dat ik er andere pijn mee mag doen?
Is dat wat we willen zeggen, mooier dan de stilte?
Ik ga niet in op wel of geen zwarte pieten, maar deze discussie gaf mij inzicht die ik wil delen.
Het liet mij dieper kijken naar de achterliggende aangegeven rede.
De slavernij, de onderdrukking waar mensen moeite mee hebben.

Onderdrukking

Het is iets afschuwelijks en het is mensonterend.

Vaak is het een misbruik op een machtspositie.

De macht is in handen gekomen van mensen die daar niet mee om konden gaan.
Die slechte bedoelingen hebben, alleen voor hun zelf en handlangers zit er iets gunstigs in.

Vaak zie je dan ook dat er mensen zullen zijn die dichter naar zo'n leider gaan.

Vooral misschien om zelf minder 'last' van onderdrukking te hebben?
Wat ben ik blij en dankbaar!

En dan denk je misschien waarom dan?
Omdat ik mij bevrijd voel, bevrijd van onderdrukking, van de mensonterende slavernij.

Ook ik zat daarin klem.

Maar nu ben ik bevrijd!

En het rare was, ik was er zolang onder gebukt, dat toen ik vrij was, ik eerst nog niet vrij durfde te zijn.

God brak de banden die er waren met mijn onderdrukker.

En mijn onderdrukker, de werkelijke slavendrijver?
Die was niet van vlees en bloed.

Het was satan!

Die was het die bang was dat ik te veel tijd aan de Waarheid ging besteden.

Hij kon en kan veel verliezen als hij mij en andere mensen uit zijn macht verliest.

Daarom houd hij ons soms bezig.

De druk van de maatschappij, werk, geld, seks, beeld van mensen om ons heen, zwarte piet wel of niet.

Allemaal dingen waarmee hij ons bezig wil houden.

Onze tijd in beslag wil nemen.

Want zolang we daarmee bezig zijn, dan heb je geen tijd voor andere dingen.

Als je daarmee bezig bent, dan kan je niet gelijk tijd vinden om je met andere te verbinden, om liefde te delen, om rust voor de eeuwigheid te vinden.

Bevrijding

Ik mag zeggen dat ik van zijn slavenjuk bevrijd ben!

Werkelijk vrij van onderdrukking, wat betreft het eeuwige leven, wat betreft het hart.

Het is zo belangrijk!

Aardse onderdrukking, ik zal het echt niet onderschatten, maar toch is het tijdelijk.

De eeuwigheid, het kent geen begin, als je nu leeft, is jou eeuwigheid al begonnen ben ik van mening.
Maar wat meer belangrijk is, het kent geen einde.

Nu is er nog tijd om bevrijd te worden!

Dan kunnen we Amen gaan zeggen op wat God Zijn volk, Zijn kinderen telkens weer verteld:

Ik ben de Heere, uw God, die u uit slavernij in Egypte heeft bevrijd.

Ken je die bevrijding?
Ik mocht het leren kennen.

En wat ik al hierboven schreef, toen ik vrij was, moest ik nog leren om te leven in Zijn vrijheid.

Hield mezelf nog gevangen, omdat het juk van de slavernij, zo één geworden was met mezelf.

Klinkt gek als ik het zo schrijf.

Maar dan denk ik aan het volk Israël.

Ze moesten op reis, naar het land dat Hij hun beloofde.

Ik geloof dat ik ook op reis ben.

Een avontuur, maar vooral een leerschool, waarin ik een getraind word door Hem.

Getraind, om te leren wie Hij werkelijk is, wat Zijn vrijheid inhoud.

Om te mogen leren hoe het zal worden in Zijn beloofde land.

Telkens weer mag ik een nieuw stukje van die God, die mij bevrijd heeft, ontdekken.

Zijn genezende hand, Zijn trouw en Zijn liefde voor mij, Zijn kracht, Zijn voorziening.

Allemaal stukjes die ik mag ontdekken op deze reis.

En ik merk, dat het ontdekken mij telkens verder vrijmaakt, van dat oude juk.

Dat juk wat zo vergroeid is met mij, dat het mijn beeld heeft gekleurd, mijn gedachten heeft beïnvloed.

Ik mag reizen door de woestijn.

Een omgeving waarin het soms zwaar kan zijn, waar veel onderweg kan gebeuren, maar waarin ik vrij ben, en Hij altijd meegaat.

Er kan mij veel gebeuren, maar er gebeurd mij niets zonder dat Hij het weet en er ook bij is.
Mijn leven, ik voel mij nog steeds weleens onderdrukt, maar dankzij Hem kan ik daarvan verlost worden en kan ik dat overwinnen.
Het is soms best nog moeilijk, deze reis, maar ik weet mij veilig!
Achter, onder, naast en vooral ook met Hem...

Als jij nu hier op aarde voelt dat je onderdrukt word, dan hoop ik echt dat je daarvan bevrijd word.

Wij mensen, we zijn allemaal net zo waardevol, niemand is beter of meer dan jou.

Maar boven bevrijding van aardse onderdrukking, hoop ik dat je bevrijd word van het slavenjuk van satan.

Zodat je werkelijk vrij zult zijn!

Als we ons hard maken tegen aardse onderdrukking, laat we het dan ook doen voor eeuwige onderdrukking.

Bidden jullie mee, voor bevrijding?