Doorgaan naar hoofdcontent

Liefdesopdracht

Onze taak om discipel te zijn, is zo makkelijk nog niet.
Veranderen moeten we, niet leven zoals de wereld leeft.
Maar een licht schijnen in deze wereld, met iets wat de wereld niet kent.
Verlicht door liefde.
Het in praktijk brengen van onze opdracht is toch echt een hele taak:

* God liefhebben boven alles
* Je naaste als jezelf

Het is leven, op de meest diepe manier die het woord maar bieden kan.
Maar het is ook een sterven van jezelf, van je trots en alles waar je denkt recht op te hebben.
Dat in de praktijk, dat wil nog weleens falen.
Omdat het eng is om in geloof en vertrouwen uit te stappen.
Te doen wat God op jouw pad brengt.
En juist daarin ligt een zegen.
Een weg waarop God jou wil bemoedigen en kracht wilt geven!
Want juist als je dingen doet die jezelf moeilijk vind, kan je Zijn kracht ervaren.
Gelukkig mag ik ook weten, dat ik met al mijn fouten mag ik komen.
Mag ik komen bij die Ene Man, die deze opdracht van liefde waarlijk vervult heeft!
De Wijze man die goed is en vol liefde.
Die ook telkens weer, als ik kom met mijn berg met fouten, mij liefdevol aankijkt.
Hij neemt de aanklacht, de schuld van mij af, en werpt het in de diepste zee.
Weg en nooit meer terug te vinden.
Hij zal mij helpen en dragen als ik mijn fouten herstel hier op aarde.
Al gaat dat het makkelijkst als ik Hem daarin ook volg.
Op Zijn tijd, op Zijn wijze.
Hij die mijn fouten goed kan maken, wil mij helemaal veranderen.
Van mezelf, kan ik deze opdracht niet vervullen.
Maar Jezus in mij, die kan dit wel!
De weg gaan om in gesprek te gaan.
Mijn trots opzij zetten, want mijn leven, het draait niet meer om mij alleen.
Het mag draaien om God en ik wil Hem laten zien door alles heen.
Als ik Hem volg, en doe wat Hij vraagt.
Fouten die gemaakt worden, herstellen.
Dan mag ik zelf ook zoveel zien van God!
En dat mag ik dan weer uitstralen naar de mensen waar de fouten gemaakt waren.
Want wie doet het nog?
Sorry zeggen, eerlijk in gesprek gaan, niet alleen sorry zeggen maar meer nog.
Zeggen, wat kan ik doen om dit goed te maken?
En als mensen mij pijn doen, dan mag ik hen vergeven en afzien van boosheid in mijn hart.

Dan komt er geen wraak!


Door het uit te spreken geef je ook naar de dader aan: het is niet langer geheim.
Ik hou het niet meer vast in mij.
Nu spreek ik het uit naar jou, ik breng het in het Licht en in openbaarheid.
Ja jij deed mij pijn maar ik zie af van reactie vanuit mijn pijn.
Ik vergeef het jou.
Wat kunnen we dan een licht in deze wereld zijn.
Want wat zijn er veel mensen gewond geraakt onderweg!
En als je nou gewond bent, ook dan kan je herstellen, door niet afstandelijk te zijn.
Niet jezelf te beschermen tegen nieuwe wonden.
Dat was iets wat ik vaak deed.
De mensen die mij verwond hadden op afstand houden.
Maar uiteindelijk was ik er zelf ook niet mee geholpen.
Nee ik had het niet gedaan, ik was de oorzaak niet van mijn wonden.
Maar ik kan wel iets doen om te zorgen dat ik slachtoffer af raak, dat mijn wonden herstellen.
Dat is zelf verantwoordelijkheid nemen hoe ik verder ga.
Vergeving aanbieden aan de ander.
Zeggen en uitspreken naar de ander, je hebt mij pijn gedaan, maar ik vergeef het jou.
Het verwond mij niet langer.
Ik zalf mijn wond met liefde, geef mijn wond wat het nodig heeft om te kunnen genezen.
Alle boosheid, alle pijn die ik voelde, het stopt op dit moment.
Want ik vergeef jou.
Uit liefde, want als ik fouten maak, dan zou ik ook zo graag willen dat anderen mij vergeven.
En ik doe bij jou, wat ik wil voor mezelf.
Vergeven is een keuze, en het druist eigenlijk vaak in tegen ons rechtvaardigheidsgevoel.
Maar als ik kijk naar hoe Jezus mijn fouten met liefde aanziet, en telkens weer hersteld.
Dan mag ik dat ook doorgeven.
Een liefdesopdracht is zo makkelijk echt nog niet.
Liefde uitten naar mensen die mij liefde geven, dat lukt wel.
God liefhebben boven alles?
Boven je kindjes, je spullen, je geld, je man of je vrouw.
Dat kan soms al moeilijker zijn.
Als God dingen van ons vraagt die invloed hebben op onze zekerheden, wat is dan onze reactie?
Kom in beweging en pak je kruis op.
Volg Hem!
Want wat kan het veel moois brengen!
Ja verandering, dat is wat God van ons vraagt, dat doet pijn.
Maar je word er zo door gezegend.
Als je deze opdracht ga navolgen, dan gebeuren er wonderlijke dingen.
Dingen die je zelf niet bedenken kan, Hemelse dingen.
Het Koninkrijk van God word dan steeds een beetje zichtbaar hier op aarde.
Wat kan het er voor zorgen dat er minder mensen vast zitten in hun pijn en verdriet.
Als iedereen een beetje van deze opdracht doet, wat zal er dan gebeuren in de wereld?
Laat ik mensen in plaats van aardse gevoelens, dat zien wat hoger is, een liefde die ze niet gewend zijn.
Ondanks fouten die mensen maken naar mij.
Maken we op dit moment, maak ik op dit moment, andere mensen jaloers?
Jaloers, niet op mijn aardse dingen.
Maar jaloers, op God die mij helpt?

Wat Ik jullie zeg is de waarheid een tarwekorrel moet in de aarde vallen en sterven, anders blijft het maar één tarwekorrel. 
Maar als hij sterft, brengt hij veel vrucht voort.
(Johannes 12:24)

Als we niet sterven aan ons zelf, dan kan je nog wel gered zijn hoor.
Dan blijf je ook een tarwekorrel!
Alleen zal je dan nooit weten wat een zegen, sterven aan jezelf, in zich heeft.

100% Whole Wheat Bread - Much better than my last attempt at making bread.  Tasted good dipped in honey.:


Reacties

  1. Ja, pak je kruis op. En als het niet lukt, leg dat kruis dan eens in Jezus handen. Dan komt er langzaamaan verandering en leer je volgen op een weg die echt heel moeilijk of onmogelijk leek.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja ik vind het zo moeilijk om mijn kruis op te nemen, maar telkens als ik dat eerlijk tegen Hem zegt dan merk ik dat Hij ervoor zorgt dat het in stapjes toch altijd wel lukt. Voor mij is vertrouwen echt nog zo'n kwetsbaar punt. Maar Hij geeft mij daar juist telkens uitdaging in, ik merk dat ik er door groei, maar wat kan het soms mijn pijn of mijn angst raken.

    Bijzonder is dat! Dank je wel voor je mooie reactie. Vind ik fijn om te lezen. Ben altijd benieuwd wat het met mijn lezer(s) doet.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…