Doorgaan naar hoofdcontent

Ik was dwaas

Heel lang, hoorde ik de woorden van God.
Mocht ik naar de kerk gaan en leren wie Hij is en wat Hij wil.
Toch deed ik het niet 'echt'.
Deed ik liever wat ik dacht dat goed was.
Met mijn twijfels, mijn angst en mijn zorgen ging ik niet naar God.
Ik loste alles zelf wel op.
En het voelde toch eigenlijk best prima allemaal.
Alles ging voorspoedig.
Ik mocht twee lieve kindjes krijgen, een leuk huis en voldoende om van te leven.
Ja zelfs kon ik heerlijk thuis zijn bij de kindjes.
Er waren wel dingen waar ik ontevreden mee was.
Maar ik hield mezelf voor:

Het is overal wel wat....


Niet wetend wat nu precies dat 'wat' bij anderen inhield.
Zo leefde ik verder.
In mijn hoofd leek het licht, maar in mijn hart was het steeds meer duister aan het worden.
Er was niet echt een relatie met God.
Al weet ik dat Hij toen ook echt bij mij was, en net zo van mij hield.
Ik ervoer (wat een gek woord maar toch echt de vervoeging van ervaren) het niet, want ik zocht Hem niet echt.
Het begon te waaien.
Mijn toenmalige man en ik, we raakte elkaar eigenlijk kwijt.
Deden onze eigen dingen, waren niet meer verbonden met elkaar.
Steeds meer kwam er tussen ons.
En dat was allemaal echt nog wel te overbruggen.
Maar beide deden we die stap niet.
Angst, om geraakt te worden door de ander?
Bang voor afwijzing?
De brug die kwam er niet.
En hoewel het allemaal echt niet vreselijk was.
Het best herkenbaar is denk ik voor ouders met jonge kindjes.
Is dat denk ik het begin van het einde geweest.
Mijn huis, mijn leven het was niet gefundeerd.
Het kon deze storm niet aan.

Daar stortte alles in.
Niet langer was alles met elkaar verbonden, steeds meer waren alles al losse stukjes geworden.
En nu met wat wind van buitenaf, waaide al die losse stukjes zomaar uit elkaar.
Al dat losse zand het glipte tussen mijn vingers door.



 :



Dat was iets wat mij zo diep heeft geraakt!
Niks meer over.
Dat is er, als je wel over God hoort, maar niet doet wat Hij vraagt.
Nu snap ik, waarom je dan dwaas en dom bent.
Want wat was het dwaas om te denken dat ik mijn leven wel even zelf kon inrichten en dat het mij wel zou lukken.
Wat een hoogmoed en trots, en wat een pijnlijke val van dat voetstuk.
Herken je dit?
En wil je een val voorkomen?
Er is een weg, waardoor je niet wankelen of struikelen zal.
Weet dat er een God is, waarmee je over muren kan springen.
En een Zoon die zelf een brug wil zijn, doordat Hij niet bang was Zijn leven te verliezen voor jou!
Je bent nooit te laat om je leven echt met Hem te leven.
Neem een stevig fundament voor je leven, en weet dat er vaste grond te vinden is.
Hij wil de Rots zijn waarop je jouw leven kan bouwen.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

De kracht van Zijn stem

Juist die momenten wanneer er een strijd is in mijn hoofd, spreekt Hij tot mij!
Afgelopen jaren is mij dat opgevallen, bij het luisteren naar Gods stem. Zijn stem die mij nu kracht geeft, mij bemoedigt maar ook de weg wijst door mijn leven. Dit was niet altijd zo in mijn leven. Ooit luisterde ik naar de stem van de wereld. Dat had veel sporen bij mij achtergelaten. Juist ook doordat ik in mijn leven zoveel meegemaakt heb van de gebrokenheid waarin wij leven op aarde. Ik kreeg te maken met ziekte van iemand waar ik van hield, met angst voor een naderend afscheid, met vaak afscheid moeten nemen en toch weer terug komen, ook maakte ik een scheiding mee. Dat gaf de stem van de wereld een veroordelende kracht. Totdat ik Zijn stem mocht ontdekken tussen alles door. Vaak spreekt Hij, terwijl er ook andere stemmen, vanuit de wereld, tot mij door willen dringen.  En juist dan spreekt Hij!
Verschillende stemmen
Er is die stem van Hem die spreekt tot mij, met een onvoorwaardelijke liefde maar t…

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…