Doorgaan naar hoofdcontent

Complimenten

Wat is het fijn om verbonden te zijn met andere mensen.
En telkens weer merk ik, dat is waar we voor gemaakt zijn.
Er te zijn voor de mensen om ons heen.
Iedereen zo anders.
Maar wat zijn er veel pareltjes in mijn omgeving.
Soms, dan zie ik hun schijnsel.
Dwars door alles wat donker is heen.
Wat mooi is dat.
Dat wanneer het voelde dat het donker om mij heen werd, dan kwam er weer iemand bij mij.
En mocht ik meelopen in hun licht.

Ik kan weleens het gevoel hebben dat ik andere tot last ben.
Of dat ik niets terug geef.
Maar komt dat misschien ook niet, omdat ik aan mijn licht gewend ben?
Wat mag ik merken dat wanneer ik naar andere mensen ga, dat ik toch ook schijn.
Als ik nu thuis zou blijven zitten, zonder contact met mensen, zonder te doen wat ik doe?
Dan zou ik dat nooit merken.
Het zijn kleine dingen, voor mij eigenlijk hele gewone dingen.
Maar juist daar kan zoveel waarde inzitten!
Als ik nu kijk, naar de mensen om mij heen.
Dan kan ik wel zeggen:

Ik schijn ook en samen kunnen we zoveel van Zijn licht verspreiden.

Een ieder op een eigen manier.
Maar dat gaat alleen door te doen waar ik mij goed bij voel.
Dingen die bij mij passen.
Juist als je dingen doe, dan word je licht zichtbaar.
Want dan komt het in beweging.
Soms merk je het pas dat iemand licht is, als diegene weg is gegaan.
Als er beweging was.
We wennen aan het beeld wat we zien.
En ik, ik was gewend aan wat ik doe en wie ik ben.
De waarde ging ik pas zien, toen ik stopte met in mezelf te graven.
Zoekend naar wat ik kan en wie ik ben.
Het word zichtbaar, nu ik onderzoek, wat vind ik leuk.
Waar ben ik goed in en ook waar ben ik minder goed in.
En dan krijg ik te horen van een vriendin:

Je bent zo'n super lieverd....!!

Door niets meer te doen, dan gewoon mezelf te zijn.
Wat een geschenk!
En van weer iemand anders hoor ik hoe waardevol ik ben.
Dat ik door mijn blog dingen veranderd heb.
Eigenlijk dat ik haar zoveel dingen ook gaf.
Maar ik?
Ik had dat helemaal niet door.
Want dat is voor mij gewoon, gewoon wie ik ben.

En juist door gewoon te zijn wie ik ben en dit soort complimenten te ontvangen leer ik.

Ik ben mezelf en ik vind mezelf gewoon, maar ik mag een lichtje zijn.
En mijn licht kan schijnen, door Hem die mij vrij gemaakt heeft van alle banden die mij vasthielden.
Hij schijnt Zijn licht op mij, en ik kan het reflecteren en doorgeven.
Wat een geschenk is dat!
Hoe kijk jij naar de complimenten die je krijg?
Welk compliment is bij jou blijven hangen?


De kracht van het zonlicht.... Heerlijk!:

Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…