Doorgaan naar hoofdcontent

Complimenten

Wat is het fijn om verbonden te zijn met andere mensen.
En telkens weer merk ik, dat is waar we voor gemaakt zijn.
Er te zijn voor de mensen om ons heen.
Iedereen zo anders.
Maar wat zijn er veel pareltjes in mijn omgeving.
Soms, dan zie ik hun schijnsel.
Dwars door alles wat donker is heen.
Wat mooi is dat.
Dat wanneer het voelde dat het donker om mij heen werd, dan kwam er weer iemand bij mij.
En mocht ik meelopen in hun licht.

Ik kan weleens het gevoel hebben dat ik andere tot last ben.
Of dat ik niets terug geef.
Maar komt dat misschien ook niet, omdat ik aan mijn licht gewend ben?
Wat mag ik merken dat wanneer ik naar andere mensen ga, dat ik toch ook schijn.
Als ik nu thuis zou blijven zitten, zonder contact met mensen, zonder te doen wat ik doe?
Dan zou ik dat nooit merken.
Het zijn kleine dingen, voor mij eigenlijk hele gewone dingen.
Maar juist daar kan zoveel waarde inzitten!
Als ik nu kijk, naar de mensen om mij heen.
Dan kan ik wel zeggen:

Ik schijn ook en samen kunnen we zoveel van Zijn licht verspreiden.

Een ieder op een eigen manier.
Maar dat gaat alleen door te doen waar ik mij goed bij voel.
Dingen die bij mij passen.
Juist als je dingen doe, dan word je licht zichtbaar.
Want dan komt het in beweging.
Soms merk je het pas dat iemand licht is, als diegene weg is gegaan.
Als er beweging was.
We wennen aan het beeld wat we zien.
En ik, ik was gewend aan wat ik doe en wie ik ben.
De waarde ging ik pas zien, toen ik stopte met in mezelf te graven.
Zoekend naar wat ik kan en wie ik ben.
Het word zichtbaar, nu ik onderzoek, wat vind ik leuk.
Waar ben ik goed in en ook waar ben ik minder goed in.
En dan krijg ik te horen van een vriendin:

Je bent zo'n super lieverd....!!

Door niets meer te doen, dan gewoon mezelf te zijn.
Wat een geschenk!
En van weer iemand anders hoor ik hoe waardevol ik ben.
Dat ik door mijn blog dingen veranderd heb.
Eigenlijk dat ik haar zoveel dingen ook gaf.
Maar ik?
Ik had dat helemaal niet door.
Want dat is voor mij gewoon, gewoon wie ik ben.

En juist door gewoon te zijn wie ik ben en dit soort complimenten te ontvangen leer ik.

Ik ben mezelf en ik vind mezelf gewoon, maar ik mag een lichtje zijn.
En mijn licht kan schijnen, door Hem die mij vrij gemaakt heeft van alle banden die mij vasthielden.
Hij schijnt Zijn licht op mij, en ik kan het reflecteren en doorgeven.
Wat een geschenk is dat!
Hoe kijk jij naar de complimenten die je krijg?
Welk compliment is bij jou blijven hangen?


De kracht van het zonlicht.... Heerlijk!:

Reacties

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geĆ«indigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …