Doorgaan naar hoofdcontent

Keuzes maken

Afgelopen week een mooi gesprek gehad over keuzes.
Hoe maak jij je keuze nou, en ook, waar let je op bij het maken van keuzes.
Soms heb ik het idee dat we er te weinig van bewust zijn, wat gevolgen van onze keuzes kunnen zijn.
Ja over de gevolgen hier op zichtbaar, en in ons aardse leven, daar denken de meeste wel over.
Ook niet allemaal, en ik soms ook niet goed genoeg.
Toch wil ik kijken naar een ander aspect bij het maken van keuzes.
Heel veel keuzes hebben invloed op ons geestelijk leven.

Regels voor het leven


God gaf Zijn volk regels, beter bekend als de tien geboden.
Bij vele mensen ingehamerd als, daar moet je aan voldoen.
Maarrrrr...
Niemand kan zich er aan houden.
Ooit komt God terug en zal Hij oordelen.
Hij zal je vragen wat je met je leven gedaan hebt.
Ken jij God?
Heb jij een relatie met Hem?
Dan weet je wat Hij wil.
Een relatie en een band met jou!
Alleen dan, zal je niet de wetten voor het leven begraven, uit angst dat jij je er niet aan houden kan.
Maar dan zal je ermee gaan handelen.
Ja met vallen en opstaan.
Maar als je het samen met God doet, zal je meer worden.
Groeien!
En terug roven wat er soms in je leven ontnomen is....

Voor of tegen


Elke keuze die je maakt.
Het is of voor het leven, of tegen!
Of het is een keuze voor God, of tegen Hem.
Er is geen andere mogelijkheid.
Heb je weleens op die manier gekeken, als je bezig bent met keuzes maken?
En echt, het is zo verleidelijk, zo vaak ook zo onzichtbaar op het eerste oog.

Je ziet een vrucht van een boom.
God had gezegd, tegen je man, dat je er niet van mocht eten.
Maar hoe dichterbij je komt, hoe minder erg lijkt.
Hoe kan een vrucht van een boom nou zo erg zijn.
Kijk.
En als je oog gericht is, op dingen die God niet wil, dan is er duister in je oog.
Zolang je oog op Hem gericht is, en op de dingen die van Hem zijn, dan zal je oog zijn als een lamp.
In het duister dan zie je de dingen niet zo helder.
Kunnen er dingen gebeuren die je niet aan zag komen.
Of kan je soms een schaamte op voelen komen.
Gelukkig, het is duister.
Zal niemand het gezien hebben?
Niemand hoeft het toch te weten...
Maar het heeft gevolgen!

Deuren open



Het kan deuren openzetten.
Of je zet de deur van je hart open voor God, de Heilige Geest en voor het goede.
En laat dat je leven door pompen.
Of je zet misschien een deur open naar de wereld, naar satan en zijn aanhangers (die er juist op uit zijn om christenen te laten struikelen de mensen die niet geloven heeft hij toch al.).
Er kunnen zomaar deuren open gaan waardoor het duister ruimte krijgt in je hart, en daardoor in je leven.
Daarom is het goed om op te letten.
Want het kan ook echt weer licht worden!
Alleen daarvoor moet je wel door hebben dat er iets gebeurd is wat niet in het licht was.
Merk je dat je dingen gekozen of gedaan hebt waar je eigenlijk niet over durft te spreken?
Dan is dat nog in het duister.
Is het nog geheim..
Maar mag ik je iets vertellen?

Het is nooit een geheim geweest!


Alles wat we doen is al bekend.
En voor alles wat wij misdaan hebben, is allang vergeving gewonnen.
Loop niet meer verder rond met het stukje duister.
Beken het aan God, spreek erover en doorbrak de cirkel die je in een macht van duister, van geheimen kan houden.
En je zal merken dat wanneer Zijn licht erop schijnt, de schaamte zal verdwijnen!

If you keep an inner record of what this/that person did to you, and what they said to you, and how they made you feel, how much pain they may have caused you, etc. , every time you will come into contact with them, you will be reminded of all those things, and you will never be able to forgive and forget, nor to allow them to show you how sorry they are for what happened. #forgive #freedom #peace:

Maak de juiste keuze.
Hou je hart vurig en als een licht, dat andere de weg kan wijzen!

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…