Doorgaan naar hoofdcontent

Grenzen onderweg

Effen de weg waarover je gaat,
dan loop je met vaste tred.
Wijk niet af naar rechts, wijk niet af naar links,
Wijk alleen uit voor het kwaad

Blijf lopen op de juiste weg. Hoe lastig kan dat zijn in deze wereld. Er zijn twee wegen, met een wereld van verschil als bestemming. Deze tekst roept op, blijf op je weg. Maar mijn vraag is: Weet je op welke weg jij loopt? Beide wegen lopen is onmogelijk. Maar zie jij de grens?


Juist op de smalle weg is het lastig lopen. Hoe snel doe je niet een stap van dit pad. Soms onbewust of voor ons oog onzichtbaar. Een andere keer door een verleiding die je toch niet kon weerstaan. Bij deze tekst uit de Bijbel moet ik ook denken aan het boek van John Buyan: Christenreis. Wat is voor jouw een valkuil onderweg?


Een effen weg


Mijn valkuil is dat ik mensen wil pleasen. Dan kreeg ik complimenten en vonden mensen mij een fijne vrouw.  Maar dit zorgde ervoor dat ik heel slecht mijn grenzen aangaf. Eerst moest een ander het fijn hebben. Helemaal aan het einde van de lijst, op een plekje waar ik vaak niet eens kwam, staat Petrina. Ooit was ik heel mijn grenzen kwijt. Zo werd ik heen en weer getrokken door wat andere mensen allemaal wilde, of (volgens mij) van mij verwachtten. Zo ging ik links en rechts van mijn pad en kwam ik nooit verder. Wat een leerzame tekst is dit. Zet je grenzen, bepaal je doel, en laat je niet afleiden door dingen die je tegenkomt. Loop het pad dat God voor jou gemaakt heeft. Voor jou pad heb je precies de ingrediënten ontvangen die je daar nodig hebt. Je grenzen zijn nodig om vooruit te kunnen. Want grenzeloosheid is een bodemloze put waarin je weg zakt. Alsof je zakt door een moeras, waar je op den duur wel uit wilt. Maar hoe harder je beweegt om eruit te komen, hoe dieper zak je erin weg.

Ik moest mijn grenzen gaan leren. Dat begon met goed voelen en erkennen dat ze er waren. Luisteren naar mijn lichaam, mijn gevoel en mijn innerlijk. Welke weg wil ik lopen? Welke weg past bij mij? Door hier meer bij stil te staan ging ik het makkelijker herkennen. Dat lukt nu echt ook goed. Maar dan de moeilijkste stappen: Accepteren en beschermen. Dat brengt mij terug bij de Bijbeltekst: Effen je weg, dat doet mij denken aan, ken je valkuil en geef jezelf daarin een uitdaging. Wat kan je doen om jezelf te trainen om voorbij je valkuil te komen? Als dat gelukt is, wijk dan alleen uit voor het kwade. Laat dat je niet onnodig van je pad brengen. Ga op je pad al is het met vallen en opstaan, blijf in beweging op jouw pad.

Wijk alleen voor het kwaad


Mijn grens mag er zijn, God heeft mij gemaakt met grenzen. Hij zelf was het die als eerste grenzen gaf. Om veilig en goed samen te kunnen leven. Maar wat gaan wij mensen makkelijk elkaars grenzen over. Eva deed het als eerste, en het is volgens mij iets wat we allemaal doen. Iedere keer als we grenzen overschrijden, stappen we in de persoonlijke omgeving van een ander, kleuren wij die in zoals wij die willen zien. Daarmee gaan we voorbij aan wie die ander werkelijk is. Wat kan dat pijn doen en diepe wonden achterlaten. Grenzen, ze geven je een veilige omgeving om binnen te leven, ontdekken en groeien. Het zorgt dat je kan lopen met een vaste tred. Want wanneer iemand over jouw grenzen gaat dan word je vroeg of laat een keer stil gezet in je leven.

Zijn jouw grenzen hoge muren? Of heb je enkel op de hoeken paaltjes gezet en doe je er verder niets mee als er mensen op jouw erf lopen? Je bent het waard om jouw grenzen te beschermen. Maak er alleen wel een mooi hek, waardoor je waardevolle mensen in je leven kan binnen laten, maar op jouw tijd ook mensen buiten kan laten. Zodat je een veilige plek hebt om uit te wijken voor het kwade. Laat je niet grenzeloos meeslepen of gebruiken. Wijk voor het kwade. Laat God je grenzen maar bepalen en bewaken, zoals Hij ooit de muur vormde om Zijn stad Jeruzalem. Dan kan je schuilen, en wijken in een vaste burcht, een veilige toren!

Reacties

  1. Grenzen aangeven is moeilijk vooral als je anderen daar niet blij mee maakt. Maar soms moet je. Ik weet dat mijn moeder altijd zei: in de bijbel staat je mag mensen vermanen en je kinderen kastijden. Raar woord maar oke. Maar wat is dat moeilijk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een mooie les van je moeder Eveline. Dat staat ook in Spreuken.

      Het is liefdevol om de ander jouw grenzen duidelijk te maken, maar het is nog liefdevoller als de ander deze weet te respecteren. Het is een moeilijk proces dat klopt. Zowel om je grenzen te geven als om niet over een ander zijn/haar grens te gaan is best kwetsbaar.

      Verwijderen
  2. Een mooi blog Petrina. Het blijft nodig om stil te staan bij grenzen. Zowel die van jezelf als die een ander aangeeft en er respect voor te hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor je mooie reactie. Helemaal mee eens. Grenzen zijn zo kwetsbaar. Ik heb er ook vaak mijn hoofd tegen gestoten. Zowel de grenzen van mezelf, als helaas ook dat ik over een ander zijn/haar grenzen ging. Dat is pijnlijk!

      Verwijderen
  3. Wat een prachtige blog. Wel moeilijk om je grenzen aan te geven. Mooi hoe je aangeeft dat je God je grenzen mag laten bepalen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je mooie reactie Jojanneke. We mogen blijven oefenen met Zijn geduld en trouw als voorbeeld!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

De Heere is mijn Herder

Psalm 23:1
Een Psalm van David.
De Heere is mijn Herder,
mij ontbreekt niets.


Deze tekst las ik in de zomervakantie juist op het moment dat ik dit zo nodig had. Hierdoor raakte het mij diep. In ons samengestelde gezin, met 5 mooie kinderen die echt leuk zijn met elkaar, voelt het bij mij weleens alsof er heel veel aan mij ontbreekt. Ik zou zoveel meer willen voor hen allemaal. Kan zo twijfelen aan mezelf en mijn vaardigheden als moeder. En dan kan ik mij beperkt gaan voelen. Wanneer ik mij daarop ga richten lijkt dat ook alleen maar mijn onrust en een soort van angst te vergroten. Het werkelijk lezen wat David hier heeft opgeschreven. En het voelen en bidden. Ja de tranen stroomde over mijn wangen. Waarom had ik mijn rust en mijn vertrouwen laten roven?


Hij is mijn Herder
De Heere is mijn Herder. Ik ben een schaapje van Zijn kudde. Nu ik afdwaalde, haalde Hij mij terug. Droeg mij en legde mij in grazige weiden. Leidde mij zachtjes naar stille wateren. Om mezelf te voeden en tot rust te k…

KOPP op vlog Echt-leven

Vandaag een bemoediging voor jullie die mij heel veel heeft geholpen.

Wat een bijzondere boodschap is er te vinden in de Bijbel. Deze vlog kijk ik met jullie naar het leven van Jozef!

Hij ondervond vele tegenslagen in zijn leven. Het is leerzaam om in zijn leven te mogen zien hoe God daar dwars doorheen aan het werk is. Aan het werk om mensen te redden, om het kwade te overwinnen. 
Het laat ons zien dat God:


Bij ons is als wij in een put vallen, wanneer alle zekerheden onder ons weg zakken. Hij is erbij!Bij ons is als we verkocht, verraden of afgewezen worden. Hij is erbij!Bij ons is als we een lange reis gaan, een proces, waarin we alles kwijt raken en verlaten wat we lief hadden. Hij is erbij!Bij ons is als wij uitgebuit worden, onmenselijk behandeld worden of ons slaaf voelen van ..... (vul maar in: werk/vrienden/familie/etc) Hij is erbijBij ons is als wij in onze gevangenis terecht komen. Veroordeeld, terecht of onterecht. Door gewone medeburgers of een echte rechter.... Hij is er…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…