Doorgaan naar hoofdcontent

Grenzen onderweg

Effen de weg waarover je gaat,
dan loop je met vaste tred.
Wijk niet af naar rechts, wijk niet af naar links,
Wijk alleen uit voor het kwaad

Blijf lopen op de juiste weg. Hoe lastig kan dat zijn in deze wereld. Er zijn twee wegen, met een wereld van verschil als bestemming. Deze tekst roept op, blijf op je weg. Maar mijn vraag is: Weet je op welke weg jij loopt? Beide wegen lopen is onmogelijk. Maar zie jij de grens?


Juist op de smalle weg is het lastig lopen. Hoe snel doe je niet een stap van dit pad. Soms onbewust of voor ons oog onzichtbaar. Een andere keer door een verleiding die je toch niet kon weerstaan. Bij deze tekst uit de Bijbel moet ik ook denken aan het boek van John Buyan: Christenreis. Wat is voor jouw een valkuil onderweg?


Een effen weg


Mijn valkuil is dat ik mensen wil pleasen. Dan kreeg ik complimenten en vonden mensen mij een fijne vrouw.  Maar dit zorgde ervoor dat ik heel slecht mijn grenzen aangaf. Eerst moest een ander het fijn hebben. Helemaal aan het einde van de lijst, op een plekje waar ik vaak niet eens kwam, staat Petrina. Ooit was ik heel mijn grenzen kwijt. Zo werd ik heen en weer getrokken door wat andere mensen allemaal wilde, of (volgens mij) van mij verwachtten. Zo ging ik links en rechts van mijn pad en kwam ik nooit verder. Wat een leerzame tekst is dit. Zet je grenzen, bepaal je doel, en laat je niet afleiden door dingen die je tegenkomt. Loop het pad dat God voor jou gemaakt heeft. Voor jou pad heb je precies de ingrediĆ«nten ontvangen die je daar nodig hebt. Je grenzen zijn nodig om vooruit te kunnen. Want grenzeloosheid is een bodemloze put waarin je weg zakt. Alsof je zakt door een moeras, waar je op den duur wel uit wilt. Maar hoe harder je beweegt om eruit te komen, hoe dieper zak je erin weg.

Ik moest mijn grenzen gaan leren. Dat begon met goed voelen en erkennen dat ze er waren. Luisteren naar mijn lichaam, mijn gevoel en mijn innerlijk. Welke weg wil ik lopen? Welke weg past bij mij? Door hier meer bij stil te staan ging ik het makkelijker herkennen. Dat lukt nu echt ook goed. Maar dan de moeilijkste stappen: Accepteren en beschermen. Dat brengt mij terug bij de Bijbeltekst: Effen je weg, dat doet mij denken aan, ken je valkuil en geef jezelf daarin een uitdaging. Wat kan je doen om jezelf te trainen om voorbij je valkuil te komen? Als dat gelukt is, wijk dan alleen uit voor het kwade. Laat dat je niet onnodig van je pad brengen. Ga op je pad al is het met vallen en opstaan, blijf in beweging op jouw pad.

Wijk alleen voor het kwaad


Mijn grens mag er zijn, God heeft mij gemaakt met grenzen. Hij zelf was het die als eerste grenzen gaf. Om veilig en goed samen te kunnen leven. Maar wat gaan wij mensen makkelijk elkaars grenzen over. Eva deed het als eerste, en het is volgens mij iets wat we allemaal doen. Iedere keer als we grenzen overschrijden, stappen we in de persoonlijke omgeving van een ander, kleuren wij die in zoals wij die willen zien. Daarmee gaan we voorbij aan wie die ander werkelijk is. Wat kan dat pijn doen en diepe wonden achterlaten. Grenzen, ze geven je een veilige omgeving om binnen te leven, ontdekken en groeien. Het zorgt dat je kan lopen met een vaste tred. Want wanneer iemand over jouw grenzen gaat dan word je vroeg of laat een keer stil gezet in je leven.

Zijn jouw grenzen hoge muren? Of heb je enkel op de hoeken paaltjes gezet en doe je er verder niets mee als er mensen op jouw erf lopen? Je bent het waard om jouw grenzen te beschermen. Maak er alleen wel een mooi hek, waardoor je waardevolle mensen in je leven kan binnen laten, maar op jouw tijd ook mensen buiten kan laten. Zodat je een veilige plek hebt om uit te wijken voor het kwade. Laat je niet grenzeloos meeslepen of gebruiken. Wijk voor het kwade. Laat God je grenzen maar bepalen en bewaken, zoals Hij ooit de muur vormde om Zijn stad Jeruzalem. Dan kan je schuilen, en wijken in een vaste burcht, een veilige toren!

Reacties

  1. Grenzen aangeven is moeilijk vooral als je anderen daar niet blij mee maakt. Maar soms moet je. Ik weet dat mijn moeder altijd zei: in de bijbel staat je mag mensen vermanen en je kinderen kastijden. Raar woord maar oke. Maar wat is dat moeilijk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een mooie les van je moeder Eveline. Dat staat ook in Spreuken.

      Het is liefdevol om de ander jouw grenzen duidelijk te maken, maar het is nog liefdevoller als de ander deze weet te respecteren. Het is een moeilijk proces dat klopt. Zowel om je grenzen te geven als om niet over een ander zijn/haar grens te gaan is best kwetsbaar.

      Verwijderen
  2. Een mooi blog Petrina. Het blijft nodig om stil te staan bij grenzen. Zowel die van jezelf als die een ander aangeeft en er respect voor te hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor je mooie reactie. Helemaal mee eens. Grenzen zijn zo kwetsbaar. Ik heb er ook vaak mijn hoofd tegen gestoten. Zowel de grenzen van mezelf, als helaas ook dat ik over een ander zijn/haar grenzen ging. Dat is pijnlijk!

      Verwijderen
  3. Wat een prachtige blog. Wel moeilijk om je grenzen aan te geven. Mooi hoe je aangeeft dat je God je grenzen mag laten bepalen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je mooie reactie Jojanneke. We mogen blijven oefenen met Zijn geduld en trouw als voorbeeld!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Mijn werkwoord voor 2019

Vertrouwen was mijn 'werk' woord voor 2018
Vertrouwen in mezelf, in andere mensen en in God. Daarbij had ik mezelf uitgedaagd om Bijbelteksten uit mijn hoofd te leren die met dit thema te maken hebben. Zodat ik groei in vertrouwen vanuit de Bron. Ik heb schitterende teksten geleerd, je kan deze teksten en de blogs die ik hierbij schreef lezen via de volgende klikbare link: Bijbelteksten van de week overzicht. In maart ben ik gestopt met de Bijbelteksten.



Wortels geven vertrouwen Toch kan ik nu aan het einde van het jaar getuigen dat mijn vertrouwen zich heeft verdiept en dat het gegroeid is. Het voelt alsof ik, toen ik tot God kwam, nieuwe wortels kreeg voor mijn levensboom. Ik mag die wortels plaatsen in de Bron van Levend water. Waardoor ik vrucht mag dragen, en als er hitte komt of storm, het zal mij niet omver blazen. Ik mag staan, zolang als God wilt dat ik sta. En dat? Dat is voor mij precies lang genoeg.

Dat is ook wat ik mocht leren van mijn moeder. Voor het eerst ker…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …

Strijd tussen goed en kwaad

Eerder deze week schreef ik een blog over rein en onrein.
Ingewikkelde stof, bij het woord rein, denk ik aan: zuiver, aan iets puurs, niet bevlekt.
De dingen die we doen, die laten zien of we rein of onrein zijn.
Je kan er meer over lezen in de blog: Rein of onrein
We worden niet onrein door de dingen buiten ons, maar de dingen die in ons gebeuren.
Die vanuit ons hart op borrelen.
En elke dag hebben wij de keuze om te volgen de dingen van ons hart, de stem die het goede met ons voor heeft.
Zo heeft niemand het excuus straks, dat hij/zij niet wist wat God wilt dat wij doen.
Want we zijn met Zijn stem, in ons, geboren.
Hier moet ik aan denken als ik bezig ben met mijn Bijbelstudie.
De Goede Herder, kent Zijn schapen, en Zijn schapen kennen Hem.
Herken jij de Goede Herder (nog)?
En weet jij hoe Hij spreekt tot jou?

Hoe herken jij Zijn stem?
Vaak heb je in je leven te maken met twee stemmen in je hoofd.
De stem van

- Afwijzing, eenzaamheid, angst, negativiteit, onvermogen
- Vergeving, gen…