Doorgaan naar hoofdcontent

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)


Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf



Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van ieder spikkeltje, sproetje of andere imperfectie gaat houden, omdat het jou tot jouw maakt. Daarnaast vond ik mezelf te lang en dan ook nog te dun. Veel te weinig figuur, een plank omdat ik ook nog eens zo goed als geen borsten had. Ook heb ik dikke wenkbrauwen en vind ik zelf dat ik een rare gekke neus heb. Tel daarbij op nog een setje hamerduimen, pluizend en krullend haar dat nooit zit zoals ik wilde... Werkelijk op alles had ik iets aan te merken. Zo erg dat ik niet meer in de spiegel keek naast even snel voor mijn haar te doen. Met altijd een negatief en naar gevoel.

Zoektocht naar mezelf


Ik moest mijn identiteit opnieuw zoeken en vinden, na jaren van aanpassen aan mijn omgeving. Door al het aanpassen was ik namelijk mezelf verloren. Maar één ding had ik al die tijd wel bewaard, mijn negatieve zelfbeeld. Mijn afkeer van hoe ik er uit zag en ten diepste ook van wie ik was. Hoe kan je van jezelf houden als je eigenlijk niet weet wie je bent? Wat ik probeerde was mijn identiteit vinden in God. Dat werd zo mooi en eenvoudig gegeven als oplossing van mijn problemen. Ja dat klopt ook echt en ik zou het je zeker aan raden. Maar het is vooral een proces. Een proces om vriendin van mezelf te worden. Daarvoor moest ik tijd met mezelf door brengen, mezelf geven wat ik nodig had, maar op z'n tijd even een duwtje in de rug geven. Het ging er eigenlijk om dat ik weer afstemde op mezelf. En dat wilde ik doen door de liefde van God voor mij, dat werd mijn fundament! Dat proces gaf mij inzichten, cadeautjes van boven, knipogen van God maar ook confronterende waarheden van wat ik mezelf al die tijd aan deed.

Ik werd dochter van de Koning


Een tijdje geleden las ik nogmaals het dagboekje: Vrijheid, leven als dochter van koning - Sheri Rose Shepherd. Daarin vond ik dit stukje dat ik jullie mee wil geven:


De onweerstaanbare schoonheid van Zijn prinses is

Een schitterend hart...... dat God en mensen liefheeft.
Prachtige ogen...............die altijd zoeken naar het beste in anderen
Prachtige lippen.............die woorden van leven en bemoediging spreken
Prachtige voeten............die wandelen in vertrouwen op God
Prachtige handen...........die zich uitstrekken naar mensen in nood
Een prachtig leven........dat voor altijd gekoesterd zal worden door wie zij heeft liefgehad

Het gaat niet om hoe ik eruit zie, het gaat Hem ten diepste om wat ik doe, en voor wie. Ik weet zeker dat als jij naar Hem omhoog kijkt, Hij een prachtige vrouw van jou kan maken. Want je gaat gegarandeerd veranderen als je Hem de ruimte in jezelf geeft. 

Reacties

  1. Wat heb je dit mooi geschreven! Ik ben blij dat je er nu zo in staat!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor dit compliment. Ja ik tel mijn zegeningen en dat ik nu zo in mijn leven staat, soms omvalt en weer opstaat, is er zeker 1 op die lijst.

      Verwijderen
  2. Je foto ziet er goed uit en je bent goed zoals je bent. Ik ben niet altijd blij met mijn gewicht. Maar ik kijk zelf altijd vooral naar de ogen van de ander. Als ik een band heb met de ander met ik steeds minder op iemands uiterlijk. Ik hoop dat anderen dit ook doen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geëindigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …