Doorgaan naar hoofdcontent

Ruimte voor emoties

Niet te lang stilstaan bij die gevoelens hoor, leef maar in geloof, dan.....komt alles echt wel goed.

Het leek wel iets als toveren. Wanneer je gelooft dan: Is alles voorbij. En als het niet voorbij is dan? Welk oordeel hangt daar aan? Die eerste zin van deze blog is mij vaak gezegd. Vast met de allerbeste bedoelingen. Toch deed dit heel veel met mij, en het accepteren van mijn gevoelens en mijn mogen uitten hiervan. Heel lang vroeg ik mezelf af:


Hoe kan het toch! 
Als God van mij houdt, en ik geloof in Hem, 
hoe kan ik mij dan toch zo blijven voelen?


Geen plaats voor mij?

Het gaf mij zo vaak het gevoel dat er in het geloof geen ruimte meer is voor alle gevoelens. Ja blijdschap, diepe vreugde, dankbaarheid en verrassing daar werd ruim de tijd voor vrij gemaakt. Daar kunnen we ook 'makkelijker' mee omgaan. Zijn de andere emoties dan alleen maar lastig? Moeten we die maar negeren want daar is geen ruimte voor? Waar eigenlijk? Want gelukkig gingen mijn ogen wel open.


God geeft ruimte


Bij God is er wel alle ruimte voor. Hij heeft ook de emoties gemaakt die wij als negatief zien. Verdriet, pijn, angst en schaamte vond Hij belangrijk voor ons, voor mij. Juist al die emoties maken mij mens. Vanuit de Bijbel mocht ik leren dat er geen negatieve emoties zijn. Alle emoties worden in de Bijbel beschreven en zie ik terug in de verhalen van geloofshelden, en heidenen. Er is zoveel ruimte gemaakt in de Bijbel voor alle emoties! Omdat ze juist zo belangrijk zijn voor hoe ons leven eruit zal zien. We kunnen ze allemaal op een goede manier gebruiken. Ik zie emoties nu als de taal van mijn hart. En mijn hart kent vele kleuren.

Voel maar


Welke keuze maak ik met mijn emotie, met mijn gevoel van bijvoorbeeld jaloezie. Dat voelen is niet slecht, het is soms verstandig dit juist niet te negeren en niet door te leven. Kijk maar naar Rebekka (de vrouw van Izaak lees maar in Genesis 27 )  hoe dat doorleven en er verkeerd mee handelen, haar groot verdriet en een verscheurd gezin gaf. Haar lievelingszoon moest daardoor gaan vluchten en werd met de dood bedreigd. Leven wij niet juist veel te vaak door, zonder stil te staan bij:

Wat voel ik?

Waarom voel ik dit?
Wat heb ik (of mijn lichaam) nodig?


Wat doe jij ermee?


Emoties hebben nut, allemaal! Gebruik de kracht die erachter zit, om keuzes te maken die nodig zijn, op een manier die opbouwend is voor je leven. Want het klopt, emoties, ze kunnen ook grote consequenties hebben. Ze kunnen je overspoelen als een zee, maar kloppen vaak al eerder stilletjes op je hart. Luister maar goed naar wat je voelt. Het kan weleens erg belangrijk zijn! Ik merkte dat het mij een completer mens maakte, elke keer wanneer ik koos om bij mijn gevoelens stil te staan. Er ruimte voor te maken. En dan mezelf daardoor te kunnen geven wat ik nodig had. Ik ben door God gemaakt, en wat ik voel, dat mag er Zijn voor Hem en dat is voldoende om te weten! Hij geeft mij er ruimte voor en schaamt zich niet voor mij. Zo heb ik met Hem mogen leren om mijn emoties er te laten zijn.

Reacties

  1. Zulke blog heb ik nodig! Dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi Petrina. Dit heb ik ook mogen leren. Gevoelens zijn als kleuren. Sommige kleuren wil je wel altijd om je heen omdat ze prettig zijn. Andere kleuren zijn harder en doen soms pijn. Maar ook die kleuren mogen er zijn. Wat je ermee doet, daar gaat het om. Je niet door die harde kleuren laten leiden maar ze wel doorleven...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Juist dat is exact wat ik bedoelde als kern van deze blog. Dank je wel voor je mooie reactie weer Anne!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezin om de Bijbel: Hemelvaart

Achter de wolken schijnt de zon!
Hiermee begon ik ons gezinsmoment. Daarbij vroeg ik aan de kinderen waaraan ze denken als ze dit spreekwoord horen.

Niet alleen naar de buitenkant kijken maar ook naar de binnenkant.De wolk ging voor de Heere Jezus, achter de wolk schijnt het Licht van Hem.Soms is iets naars maar er is misschien ook wel tegelijk iets moois maar dat zien wij nog niet.Achter iets naars kan iets positiefs komen. Ze wisten hier eigenlijk verbazend goed al antwoord op te geven voor zichzelf. Zo gaaf om te merken! Hieraan merk ik ook hoe groot ze al zijn...

Met elkaar lazen wij uit Handelingen 1. Hieraan staat het verhaal dat Jezus de discipelen aangeeft dat ze gedoopt zullen gaan worden met de Heilige Geest. Deze zal de discipelen van God kracht geven, om de waarheid over Hem te gaan vertellen. Zelfs tot in de verste uithoeken van de wereld. Daarna werd Jezus opgenomen in de Hemel en aan het zicht onttrokken door een wolk. De discipelen keken nog naar boven en daar kwamen t…

Zelfcompassie en ik

Je kracht kan je valkuil worden! Vorige week schreef ik een blog over (zelf)compassie en de noodzaak hiervan, je kunt deze lezen via de volgende klikbare link: Zelfcompassie.  Vandaag wil ik een vervolg maken en jullie verder meenemen in mijn ervaring. Vooral doordat ik zoveel reacties van (h)erkenning heb ontvangen. Zelfverloochening komt niet doordat je eens een keer boos tegen jezelf doet en het je niet lukt om geduldig te zijn naar jezelf. Het is een patroon, een automatisme geworden doordat je het al langere tijd gebruikt. Ik deel je hierbij mijn ervaring maar daar laat ik je niet mee achter.

Liefde laat je bloeien! Mijn kracht als kind
Ik doe mee met een onlinetraining daar kwam de volgende vraag: Waarin was jij als kind heel sterk? Dit was voor mij een confronterende vraag. Vooral omdat ik heel negatief denk over mezelf in mijn kinderjaren. Had ik toen een kracht? Het is een grote vraag voor mij, door hoe ik mij vanbinnen heb gevoeld. In eerste instantie schrok ik van deze vra…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…