Ruimte voor emoties

Niet te lang stilstaan bij die gevoelens hoor, leef maar in geloof, dan.....komt alles echt wel goed.

Het leek wel iets als toveren. Wanneer je gelooft dan: Is alles voorbij. En als het niet voorbij is dan? Welk oordeel hangt daar aan? Die eerste zin van deze blog is mij vaak gezegd. Vast met de allerbeste bedoelingen. Toch deed dit heel veel met mij, en het accepteren van mijn gevoelens en mijn mogen uitten hiervan. Heel lang vroeg ik mezelf af:

Hoe kan het toch! 

Als God van mij houdt, en ik geloof in Hem, 

hoe kan ik mij dan toch zo blijven voelen?

Geen plaats voor mij?

Het gaf mij zo vaak het gevoel dat er in het geloof geen ruimte meer is voor alle gevoelens. Ja blijdschap, diepe vreugde, dankbaarheid en verrassing daar werd ruim de tijd voor vrij gemaakt. Daar kunnen we ook 'makkelijker' mee omgaan. Zijn de andere emoties dan alleen maar lastig? Moeten we die maar negeren want daar is geen ruimte voor? Waar eigenlijk? Want gelukkig gingen mijn ogen wel open.

God geeft ruimte

Bij God is er wel alle ruimte voor. Hij heeft ook de emoties gemaakt die wij als negatief zien. Verdriet, pijn, angst en schaamte vond Hij belangrijk voor ons, voor mij. Juist al die emoties maken mij mens. Vanuit de Bijbel mocht ik leren dat er geen negatieve emoties zijn. Alle emoties worden in de Bijbel beschreven en zie ik terug in de verhalen van geloofshelden, en heidenen. Er is zoveel ruimte gemaakt in de Bijbel voor alle emoties! Omdat ze juist zo belangrijk zijn voor hoe ons leven eruit zal zien. We kunnen ze allemaal op een goede manier gebruiken. Ik zie emoties nu als de taal van mijn hart. En mijn hart kent vele kleuren.

Voel maar

Welke keuze maak ik met mijn emotie, met mijn gevoel van bijvoorbeeld jaloezie. Dat voelen is niet slecht, het is soms verstandig dit juist niet te negeren en niet door te leven. Kijk maar naar Rebekka (de vrouw van Izaak lees maar in Genesis 27 )  hoe dat doorleven en er verkeerd mee handelen, haar groot verdriet en een verscheurd gezin gaf. Haar lievelingszoon moest daardoor gaan vluchten en werd met de dood bedreigd. Leven wij niet juist veel te vaak door, zonder stil te staan bij:

Wat voel ik?

Waarom voel ik dit?

Wat heb ik (of mijn lichaam) nodig?

Wat doe jij ermee?

Emoties hebben nut, allemaal! Gebruik de kracht die erachter zit, om keuzes te maken die nodig zijn, op een manier die opbouwend is voor je leven. Want het klopt, emoties, ze kunnen ook grote consequenties hebben. Ze kunnen je overspoelen als een zee, maar kloppen vaak al eerder stilletjes op je hart. Luister maar goed naar wat je voelt. Het kan weleens erg belangrijk zijn! Ik merkte dat het mij een completer mens maakte, elke keer wanneer ik koos om bij mijn gevoelens stil te staan. Er ruimte voor te maken. En dan mezelf daardoor te kunnen geven wat ik nodig had. Ik ben door God gemaakt, en wat ik voel, dat mag er Zijn voor Hem en dat is voldoende om te weten! Hij geeft mij er ruimte voor en schaamt zich niet voor mij. Zo heb ik met Hem mogen leren om mijn emoties er te laten zijn.