Doorgaan naar hoofdcontent

Het verlangen van Gods hart

Ja dat verlangen van God.
Dat is dat je jouw hart aan Hem over durft te geven.
Eigenlijk dat je voor eeuwig met Hem trouwt!
Want er klinkt geen: tot de dood je scheidt.
Uit vrije keuze, kiest voor Hem, omdat er geen betere is om je leven mee te delen.
Omdat je een relatie met God hebt.
Heb je weleens gezien hoe een bruidegom kijkt als hij voor het eerst zijn bruid ziet?
Ik heb dat vaker gezien, op foto's en in het echt.
Even vergeet hij dan zijn (apen)pakkie, de spanningen of alles goed zal gaan verlopen.
Je ziet het hart van de bruidegom spreken door zijn ogen, in zijn ogen zie je haar spiegelbeeld.
Ja hij weet het zeker waarom hij daar staat:

Hij kan niet leven zonder haar!


Op jou wacht ook een Bruidegom.
Ja ook als jij lezer een man bent, ook op jou wacht Hij.
Hij kijkt uit naar dat moment dat Hij je voor het eerst mag zien.
Dat het jou keuze is om naar Hem toe te stappen.
Vanaf die eerste stap die jij zet, zal Hij diep geroerd zijn!
Gekleed in het wit, wacht Hij, net zolang tot jij klaar bent voor die stap.
Voor altijd met Hem leven.
Wat is het heerlijk als het verlangen van een bruid en bruidegom elkaar raken.
Zo zal het voelen op het moment dat het ook jou verlangen is om jou leven met God te leven.
In Zijn ogen zal jou spiegelbeeld zichtbaar worden, Zijn ogen zijn gevuld met liefde.
Hij wacht op jou!
Nee Hij wacht niet zonder gevoel, maar met een diep verlangen...

Jij bent de vreugde van Zijn hart!
Op dat moment als je naar Hem toeloopt, dan voel je, net als op je trouwdag op dat moment als je voor het eerst naar je levenspartner stapt:

Nu kom ik tot mijn doel!


Jesaja 62:5b

Zoals een bruidegom zich verblijdt over zijn bruid, zo zal uw God Zich over u verblijden.





Met deze blog doe ik mee aan de bloghop van December, het thema is deze maand: verlangen, bedacht door de blogger van: Waardevol en uniek. Wil je mee doen? Schrijf dan een blog over het thema verlangen, laat op de blog van Waardevol en uniek een link achter van je blog.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…