Doorgaan naar hoofdcontent

Gezinsmoment: Ze wond Hem in doeken en legde Hem in de kribbe. (4de Advent)

Afgelopen weken hebben we uitgekeken naar kerst, verwacht, verwonderd en werden we soms verlicht.
Mooie gesprekken, nieuwe inzichten en een meer bewust zijn van wat kerst nu werkelijk is.
Wat vieren wij nu?






Moeilijk?


Ja dat kan voor kinderen moeilijk zijn heb ik gemerkt.
Ze horen het kerstverhaal al jaren, ze weten het ook echt wel.
We hebben het over van alles, maar als Christen dacht ik: wat doe ik eigenlijk?
Doe ik wat er bij kerst hoort?
Jaren lang was ik druk in de december maand.
Mede omdat ik ook nog eens net voor kerst jarig ben, dat maakt het nog weer anders.
Ik vertelde de kinderen wel over vrede, Licht, redding wat bij kerst gestalte kreeg.
Maar eigenlijk was de tijd voor kerst met hele andere dingen bezig.
Was mijn tijd maar vaak ook zelfs mijn hoofd vol met alles wat ik wilde regelen, was er geen ruimte voor advent.
En ik was altijd bezig met voldoende eten, mooie kleding, kerstboom en versiering en dan ook al met bedenken dat alles wat ik neerzet ook weer weg gehaald moest worden.
Nou ja alleen door alles wat ik soms deed was mijn innerlijke vrede ver te zoeken.
Nu dit jaar ben ik meer bewust bezig.
Mede ook door de gezinsmomenten, het met de kinderen praten, Bijbellezen, zingen, maar ook en denk wel vooral toepasbaar maken.
Het geeft mij meer rust.
Afgelopen week ziek thuis komen te zitten, wat verplichtte rust gaf, ik kon niet anders.
Het eten maak ik mij ook niet druk om, en de kerstboom heb ik, net als vorig jaar niet opgezocht.
Kerst....
Zit in het hart?
Zit in het doen en laten?

Het kan ook allebei!

Geboorte vieren


Vandaag waren we aan onze vierde advent gezinsmoment, eerder was de engel bij Zacharias geweest, daarna was de engel naar Maria gegaan, vorige week stonden we stil dat Johannes de Doper geboren werd, vandaag mochten we horen dat de Heere Jezus geboren is.
Onze Koning!
De vredeskoning!

Maria baarde haar eerstgeboren Zoon, wond Hem in doeken en legde Hem in een kribbe, omdat er geen plaats was in de herberg.

Mag de vredekoning een plaats in onze herberg?
In onze harten?
Met de kindjes heb ik een puzzel geknutseld.








De afbeelding was een kindje in de kribbe.
Was nog best een werk om netjes over de lijnen te knippen zodat de stukjes ook blijven passen.





Op de puzzel staat een mooie tekst:

Jezus werd een kind zo klein,
Hij wil ook jouw Heiland zijn.

Voor ons had Hij de Hemel verlaten.
Is Hij op aarde gekomen, als mens, klein en kwetsbaar.
Als je moeite of problemen hebt in het leven, de pijn en verdriet teveel word, weet dan Hij begrijpt je zo goed.
We mogen uitzien tot de vredekoning weer komt.
Verlangen naar een tijd waarin er alleen nog vrede is.
Tot die tijd hebben we de Heilige Geest, die altijd bij ons is, die ons troost, die ook in de moeite van dit leven toch vrede wil maken in je hart.
Op de deur is het vierde lichtje verschenen.





Wil je onze andere gezinsmomenten bekijken: Gezinsmomenten

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gezin om de Bijbel: Hemelvaart

Achter de wolken schijnt de zon!
Hiermee begon ik ons gezinsmoment. Daarbij vroeg ik aan de kinderen waaraan ze denken als ze dit spreekwoord horen.

Niet alleen naar de buitenkant kijken maar ook naar de binnenkant.De wolk ging voor de Heere Jezus, achter de wolk schijnt het Licht van Hem.Soms is iets naars maar er is misschien ook wel tegelijk iets moois maar dat zien wij nog niet.Achter iets naars kan iets positiefs komen. Ze wisten hier eigenlijk verbazend goed al antwoord op te geven voor zichzelf. Zo gaaf om te merken! Hieraan merk ik ook hoe groot ze al zijn...

Met elkaar lazen wij uit Handelingen 1. Hieraan staat het verhaal dat Jezus de discipelen aangeeft dat ze gedoopt zullen gaan worden met de Heilige Geest. Deze zal de discipelen van God kracht geven, om de waarheid over Hem te gaan vertellen. Zelfs tot in de verste uithoeken van de wereld. Daarna werd Jezus opgenomen in de Hemel en aan het zicht onttrokken door een wolk. De discipelen keken nog naar boven en daar kwamen t…

Zelfcompassie en ik

Je kracht kan je valkuil worden! Vorige week schreef ik een blog over (zelf)compassie en de noodzaak hiervan, je kunt deze lezen via de volgende klikbare link: Zelfcompassie.  Vandaag wil ik een vervolg maken en jullie verder meenemen in mijn ervaring. Vooral doordat ik zoveel reacties van (h)erkenning heb ontvangen. Zelfverloochening komt niet doordat je eens een keer boos tegen jezelf doet en het je niet lukt om geduldig te zijn naar jezelf. Het is een patroon, een automatisme geworden doordat je het al langere tijd gebruikt. Ik deel je hierbij mijn ervaring maar daar laat ik je niet mee achter.

Liefde laat je bloeien! Mijn kracht als kind
Ik doe mee met een onlinetraining daar kwam de volgende vraag: Waarin was jij als kind heel sterk? Dit was voor mij een confronterende vraag. Vooral omdat ik heel negatief denk over mezelf in mijn kinderjaren. Had ik toen een kracht? Het is een grote vraag voor mij, door hoe ik mij vanbinnen heb gevoeld. In eerste instantie schrok ik van deze vra…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…