Doorgaan naar hoofdcontent

Gezinsmoment: Ze wond Hem in doeken en legde Hem in de kribbe. (4de Advent)

Afgelopen weken hebben we uitgekeken naar kerst, verwacht, verwonderd en werden we soms verlicht.
Mooie gesprekken, nieuwe inzichten en een meer bewust zijn van wat kerst nu werkelijk is.
Wat vieren wij nu?






Moeilijk?


Ja dat kan voor kinderen moeilijk zijn heb ik gemerkt.
Ze horen het kerstverhaal al jaren, ze weten het ook echt wel.
We hebben het over van alles, maar als Christen dacht ik: wat doe ik eigenlijk?
Doe ik wat er bij kerst hoort?
Jaren lang was ik druk in de december maand.
Mede omdat ik ook nog eens net voor kerst jarig ben, dat maakt het nog weer anders.
Ik vertelde de kinderen wel over vrede, Licht, redding wat bij kerst gestalte kreeg.
Maar eigenlijk was de tijd voor kerst met hele andere dingen bezig.
Was mijn tijd maar vaak ook zelfs mijn hoofd vol met alles wat ik wilde regelen, was er geen ruimte voor advent.
En ik was altijd bezig met voldoende eten, mooie kleding, kerstboom en versiering en dan ook al met bedenken dat alles wat ik neerzet ook weer weg gehaald moest worden.
Nou ja alleen door alles wat ik soms deed was mijn innerlijke vrede ver te zoeken.
Nu dit jaar ben ik meer bewust bezig.
Mede ook door de gezinsmomenten, het met de kinderen praten, Bijbellezen, zingen, maar ook en denk wel vooral toepasbaar maken.
Het geeft mij meer rust.
Afgelopen week ziek thuis komen te zitten, wat verplichtte rust gaf, ik kon niet anders.
Het eten maak ik mij ook niet druk om, en de kerstboom heb ik, net als vorig jaar niet opgezocht.
Kerst....
Zit in het hart?
Zit in het doen en laten?

Het kan ook allebei!

Geboorte vieren


Vandaag waren we aan onze vierde advent gezinsmoment, eerder was de engel bij Zacharias geweest, daarna was de engel naar Maria gegaan, vorige week stonden we stil dat Johannes de Doper geboren werd, vandaag mochten we horen dat de Heere Jezus geboren is.
Onze Koning!
De vredeskoning!

Maria baarde haar eerstgeboren Zoon, wond Hem in doeken en legde Hem in een kribbe, omdat er geen plaats was in de herberg.

Mag de vredekoning een plaats in onze herberg?
In onze harten?
Met de kindjes heb ik een puzzel geknutseld.








De afbeelding was een kindje in de kribbe.
Was nog best een werk om netjes over de lijnen te knippen zodat de stukjes ook blijven passen.





Op de puzzel staat een mooie tekst:

Jezus werd een kind zo klein,
Hij wil ook jouw Heiland zijn.

Voor ons had Hij de Hemel verlaten.
Is Hij op aarde gekomen, als mens, klein en kwetsbaar.
Als je moeite of problemen hebt in het leven, de pijn en verdriet teveel word, weet dan Hij begrijpt je zo goed.
We mogen uitzien tot de vredekoning weer komt.
Verlangen naar een tijd waarin er alleen nog vrede is.
Tot die tijd hebben we de Heilige Geest, die altijd bij ons is, die ons troost, die ook in de moeite van dit leven toch vrede wil maken in je hart.
Op de deur is het vierde lichtje verschenen.





Wil je onze andere gezinsmomenten bekijken: Gezinsmomenten

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiĆ«le middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een liefdevolle schuilplaats

Kunnen degene die zich voor altijd ongeliefd voelen het verdragen om liefde te ontvangen? 
Dat is een vraag die mij diep raakt. Het doet mij terug denken, het maakt voor mij duidelijk hoe mijn leven veranderd is. Want wat voelde ik mij ongeliefd vier jaar geleden. Wat streed ik een eenzame strijd, waarbij liefdeloosheid het uitputtend maakte. Want het is echt waar, geliefd voelen, dat geeft je kracht. Ik weet nu dat het een innerlijke bron is waardoor je meer kan dan je werkelijk dacht. Maar wat was mijn bron leeg.

(Bron: desenio.nl)
Mijn bodemloze hart
Het was niet zo dat vier jaar geleden mijn omgeving mij niet lief had. Mensen gaven mij een knuffel, spraken vriendelijke woorden. Maar dat alles viel niet in aarde, het groeide niet. In mijn hart was het koud, donker en eenzaam. De liefde die gegeven werd? Het liet mij in elkaar krimpen, zorgde dat ik ging huilen, letterlijk door mijn benen zakte en mij geen raad wist. Mijn hart was kapot en alle liefde viel er dwars door heen. Het de…