Doorgaan naar hoofdcontent

Gezinsmoment: Ze wond Hem in doeken en legde Hem in de kribbe. (4de Advent)

Afgelopen weken hebben we uitgekeken naar kerst, verwacht, verwonderd en werden we soms verlicht.
Mooie gesprekken, nieuwe inzichten en een meer bewust zijn van wat kerst nu werkelijk is.
Wat vieren wij nu?






Moeilijk?


Ja dat kan voor kinderen moeilijk zijn heb ik gemerkt.
Ze horen het kerstverhaal al jaren, ze weten het ook echt wel.
We hebben het over van alles, maar als Christen dacht ik: wat doe ik eigenlijk?
Doe ik wat er bij kerst hoort?
Jaren lang was ik druk in de december maand.
Mede omdat ik ook nog eens net voor kerst jarig ben, dat maakt het nog weer anders.
Ik vertelde de kinderen wel over vrede, Licht, redding wat bij kerst gestalte kreeg.
Maar eigenlijk was de tijd voor kerst met hele andere dingen bezig.
Was mijn tijd maar vaak ook zelfs mijn hoofd vol met alles wat ik wilde regelen, was er geen ruimte voor advent.
En ik was altijd bezig met voldoende eten, mooie kleding, kerstboom en versiering en dan ook al met bedenken dat alles wat ik neerzet ook weer weg gehaald moest worden.
Nou ja alleen door alles wat ik soms deed was mijn innerlijke vrede ver te zoeken.
Nu dit jaar ben ik meer bewust bezig.
Mede ook door de gezinsmomenten, het met de kinderen praten, Bijbellezen, zingen, maar ook en denk wel vooral toepasbaar maken.
Het geeft mij meer rust.
Afgelopen week ziek thuis komen te zitten, wat verplichtte rust gaf, ik kon niet anders.
Het eten maak ik mij ook niet druk om, en de kerstboom heb ik, net als vorig jaar niet opgezocht.
Kerst....
Zit in het hart?
Zit in het doen en laten?

Het kan ook allebei!

Geboorte vieren


Vandaag waren we aan onze vierde advent gezinsmoment, eerder was de engel bij Zacharias geweest, daarna was de engel naar Maria gegaan, vorige week stonden we stil dat Johannes de Doper geboren werd, vandaag mochten we horen dat de Heere Jezus geboren is.
Onze Koning!
De vredeskoning!

Maria baarde haar eerstgeboren Zoon, wond Hem in doeken en legde Hem in een kribbe, omdat er geen plaats was in de herberg.

Mag de vredekoning een plaats in onze herberg?
In onze harten?
Met de kindjes heb ik een puzzel geknutseld.








De afbeelding was een kindje in de kribbe.
Was nog best een werk om netjes over de lijnen te knippen zodat de stukjes ook blijven passen.





Op de puzzel staat een mooie tekst:

Jezus werd een kind zo klein,
Hij wil ook jouw Heiland zijn.

Voor ons had Hij de Hemel verlaten.
Is Hij op aarde gekomen, als mens, klein en kwetsbaar.
Als je moeite of problemen hebt in het leven, de pijn en verdriet teveel word, weet dan Hij begrijpt je zo goed.
We mogen uitzien tot de vredekoning weer komt.
Verlangen naar een tijd waarin er alleen nog vrede is.
Tot die tijd hebben we de Heilige Geest, die altijd bij ons is, die ons troost, die ook in de moeite van dit leven toch vrede wil maken in je hart.
Op de deur is het vierde lichtje verschenen.





Wil je onze andere gezinsmomenten bekijken: Gezinsmomenten

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een wachtende Vader

Weet je dat er Iemand is die op jouw wacht? Heel lang had ik in mijn leven geen idee. Ik was gelovig opgegroeid, en wist er echt wel veel van af. Nee kennis was het probleem niet. Dacht ik! Ik merk nu pas hoe kennis mij geblokkeerd had. God wacht elke dag, op mij en op jouw! Hij kijkt naar ons vanuit de Hemel. Niet zoals ik leerde als een boeman, die elke dag bozer op mij werd. Maar als een vader die zijn kinderen die wijde wereld in stuurt en hoopt dat ze de dingen die ze daar meemaken met hem delen. Dat zij het ouderlijke huis, zien als een veilige haven. Een uitvalsbasis. Eerst delen met de mensen die in dat (t)huis leven en daarna gaan belangrijke dingen pas gebeuren. Wanneer je troost nodig heb dan ga je naar de veilige haven. En wanneer je fouten bega, dat je dan ondanks alles mag blijven voelen: er word van mij gehouden. Nee ik hoef niet te blijven hangen in die fout, ik mag die fout herstellen. Ik kan het goed maken. Een plek waar ik altijd terug mag komen! W...

SchrijfBijbel

Vanaf mei had ik er naar uitgekeken. En eigenlijk, was het wel heel goed dat het een tijd duurde voordat het binnen kwam. De SchrijfBijbel! Het gaf mij tijd om op papier alvast te gaan oefenen. Dat ik dat gedaan heb kan je lezen, en sommige creaties zelfs bekijken in een eerder geschreven blog: Bible journaling  Ik had de SchrijfBijbel in mei al gereserveerd, en ik vind het mooi om aantekeningen te kunnen maken, of alleen tekeningen van dat wat er in Zijn Woord staat. Maar toch, ergens zat al die tijd, al die maanden een kriebel in mijn buik. Net nadat ik getrouwd was ontving ik hem dan eindelijk via de post. Een mooi moment, want nu is er iets meer rust, iets meer ruimte voor. Beginnen Ja daar lag de Bijbel dan, ik keek er eens doorheen. Heb online inspiratie zitten bekijken. En wauw wat worden er mooie dingen gemaakt. Maar in de Bijbel.... Het gevoel dat ik in de Bijbel ging tekenen, het voelde zo gek. Ik begon op een ontspannen manier, vorige week. Lekker op een avondje lab...

Levenslessen van Noach

Weer een nieuw deel in de serie levenslessen. Vandaag wil ik nadenken over wat wij kunnen leren van het leven van Noach. Dit Bijbelverhaal heeft mij altijd al aangesproken. Want wat is er veel in te vinden. In Genesis 6 beginnen we van Noach te lezen. Nadat God eerst spijt krijgt, spijt dat Hij mensen gemaakt had. En dan die zin: En Hij voelde zich diep gekwetst. Onze God heeft gevoel. De schepping, de aarde, de mensen we gaan Hem aan het hart. En Hij zag hoe alles stuk gemaakt werd en daarom wilde Hij de mensen en al het vee van de aarde weg vagen. Dan zou die ellende stoppen. Totdat Gods oog Noach ziet. Noach alleen vond genade bij de HEER. Les één is eigenlijk dan toch, als God nu rond kijkt, naar hoe wij de wereld stuk maken, vind jij dan genade in Zijn ogen? Hoe vind je genade? Noach was een rechtschapen man, de enige die in zijn tijd een voorbeeldig leven leidde. Maar het dat was niet het belangrijkste. Dit kleine stukje maakt verschil: Hij leefde in nauwe verbondenheid met ...