Doorgaan naar hoofdcontent

Rijkdom

Afgelopen tijd hebben we hier wat nieuws.
Ik heb al een paar keer naar mijn bank gekeken, maar hij is toch echt heel anders dan mijn vloer.
Het lijkt voor mij vanzelfsprekend dat je dan ook iets anders ermee zal moeten doen.
Maar toch, voor mijn kindjes lijkt dat opeens niet meer zo vanzelfsprekend.
Lijkt het alsof de vloer doorloopt en er voor hun geen bank staat.
Ze hebben dus iets nieuws, en lopen over de bank.
Over de leuning ook rustig, en dan overstappen naar de stoel, met de leuning voor het raam.
Het lijkt ook alsof het voor hun heel normaal is.
Al hebben ze in de afgelopen weken toch al wel een keer of dertig mogen horen dat ik, hun moeder met hele vreemde regels, dit niet wil hebben.

Ja vreemde regels.
Hoe ik daar bij kom?
Dat lees ik, nee niet in boeken hoor, maar in hun ogen.
Ouderwets, hopeloos ouderwets.
En een moeder waarvan ze niets mogen, kijk, wij kunnen dit gewoon prima.
Ja dat staat er te lezen.
En ach ze hebben ook wel gelijk, ik ben hopeloos ouderwets en ze mogen heel veel niet (al blijft er in mijn ogen nog zoveel meer over wat ze wel mogen het is maar net hoe de focus gelegd word), en het mooie is, daar zullen ze het dan toch mee moeten doen.
Met een ouderwetse moeder die het niet fijn vind dat er over de bank gewandeld word.
Ze zeggen nog net niet: mam de hele klas loopt over de bank en mag op de bank staan.
Dat hoor ik bij andere dingen dan weer wel.

Sinds deze week doe ik het anders en elke keer als ze over de bank lopen mogen ze een half uur niet meer op de bank, helemaal niets op de bank.
Of het helpt?
En dan staan ze naast mij, terwijl ik wel op de bank zit, maar mam ik wil ook zitten.
Uhm ja nou ja jij wilde lopen op de bank, dan zal je vast moeten zitten op de vloer nu?
Ach de herhaling en consequente aanpak zal vast iets kunnen gaan doen.
Grappig ik kwam namelijk een leuke quote tegen en moest direct aan mijn kinderen denken.
Als ik op deze manier naar de situatie kijk, wat had ik rijk kunnen zijn.
Elke keer als ze op de bank liepen of staan, als ik dit bij mezelf had bedacht.
Wat op de bank van mij loopt, of staat, en vanaf nu toch hopelijk meer zit, is mij enorm kostbaar.






Na een heerlijke dag voel ik mij zeer gezegend dat ik moeder mag zijn.
En heel eerlijk, ik heb vaak toch dagen gehad dat ik dit gevoel miste.
Wat is dit heerlijk!
Dankbaar een stille wens die zomaar, met kleine dingen in vervulling gaat.
Een stille wens, met een diep verlangen, genieten van mijn kinderen niet het vanzelfsprekende genieten, maar dat diepe voelen in je hart, gelukkig zijn met het weten, ik ben hun moeder.
Ach ja een ouderwetse moeder, en een moeder waarvan ze zoveel niet mogen, maar die wel enorm veel van hun houd!


Ik hoop dat mijn kindjes, die rijkdom van mijn liefde voor hun, voelen in hun hart!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gezinsavond:Als de graan korrel niet sterft

Vandaag begonnen aan de voorbereiding naar Pasen met de kinderen. Eigenlijk wist ik niet zo goed waar te beginnen. Na wat rondlezen op het internet zag ik veel mooie dingen, voor nu gekozen voor Jezus die uitlegt dat een zaadje eerst moet sterven om vrucht te dragen. We lazen dit in Johannes 12:24 Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:  Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. De Heere Jezus legt hier uit, dat doodgaan niet een einde is. Als je een plantje wil laten groeien, dan moet je eerst iets zaaien. Dat wat je zaait zal eerst sterven, voordat er een plantje kan gaan groeien. Juist door dat sterven kan er iets nieuws komen. Iets goeds, iets moois. Jezus stierf Ze wisten hier direct dat Jezus gestorven was, dus Hij vertelde dit eigenlijk als voorbeeld over zichzelf. Dat klopt, want ik las even met hen het hele stukje. De Heere wilde Zijn volgelingen bekend maken dat Zijn tijd bijna gekomen ...

Mijn speciale meisje!

In 2014 deed ik mee aan de 10 dagen bidden en vasten. De eerste keer dat ik het meemaakte. Het was geweldig! Ik ging er heen gebukt onder veel zorgen. Financieel zat ik zwaar, vooral in mijn hoofd. Het viel mij heel hard om alles zelf te moeten doen. Daarbij zat ik niet lekker in mijn vel, er was zoveel wat ik verwerken moest. Helemaal naar werd het doordat ik ook medisch niet goed was toen ik weg ging. Ik had nierstenen. 10 Dagen daar genoten, met op de 3de dag hulp van het team omdat ik een koliek aanval kreeg. Maar daarnaast was er iets waardoor ik zichtbaar rijker naar huis ging. Heel veel dingen die gebeurd waren kon ik aan niemand laten zien. Op de 9de dag, ging Insalvation (de band die meespeelt bij deze 10 dagen) zoveel mogelijk kindjes van Compassion aan een sponsor helpen. Als je een kindje wilde sponsoren mocht je vinger in de lucht, en de bandleden gingen in vliegende vaart door de zaal om iedereen te voorzien. Ik ging weg met financiele zorg. En toch ging...

Davids strijd (Deel 4)

Houd dus moed daar stopte gisteren de blog mee. Nu gaan we daar verder. Blijf dichtbij God en gehoorzaam naar wat Hij van je vraagt. Dat is wat David deed. Overwinning  Wat verrassend, hoe David omging met zijn kudde, het had hem geleerd. En nu, nu voelt hij zich in staat om de strijd aan te gaan met een reus! Vol vertrouwen en vol moed gaat hij dat ook aan de koning uitleggen. Hoe wij omgaan met het ongeziene, met dat wat in onze ogen geen betekenis heeft. Het hoeden van de schapen, het eten geven aan de hongerige, het kleden van de naakten. Dat is wat bepalend is. Of dat we op durven te staan als iedereen wel kijkt, en als daar reuzen op het toneel verschenen zijn. Juist in de periode dat je het gevoel had niet mee te tellen, dan kan je God leren kennen. Hem ontmoeten en hem ervaren. Waardoor op het moment als het er toe doet, je weet, hoe je veilig bent in Zijn hand. Zodat je vol vertrouwen, nee niet alleen geloof, en niet alleen enthousiasme. Maar juist vo...