Doorgaan naar hoofdcontent

Onze enige wet

Op facebook las ik bij een 'collega' blogster over vooroordelen die mensen hebben bij Christenen.
Het ging eigenlijk specifiek over de zondag.
Wat mogen we?
Nog belangrijker wat moeten wij?

Wet van Christus


Waaraan denk jij als je beseft dat de Christenen van nu onder de wet van Christus staan zoals Paulus aangeeft.
Weet je wat het inhoud?
En hoe voelt het voor jou?
Is het een lust of een last?
Dat kan zoveel verschil maken.
Ik stel deze vragen omdat er ook onder de Christenen veel onduidelijkheid over is.
Er zijn mensen die beweren dat je geheel vrij bent, nergens meer aan hoeft te houden, daarnaast weet ik van het andere uiterste, het is gevuld met regels (voornamelijk om uiterlijkheden en niet om het hart).

Wat houd de wet van Christus dan eigenlijk in?
Waar kunnen we dat lezen, wat zijn de regels dan volgens Zijn Woord?
Welke valkuilen zijn er?

In 1 Johannes 2 vinden we een heel stuk over de regels waar wij als Christenen aan behoren te houden.
Hou in je achterhoofd het volgende: voor ons falen, stierf Jezus, laat Zijn bloed ook in jou leven stromen, laat het komen op plekken waar jij de mist in ging, waar jij (nog) beperkt bent.
Hij is er ook voor jou!
Alleen Hij kan jou volmaakt maken, wij zullen nooit volmaakt zijn.

Even uit de Bijbel in Gewone taal:"

1 Johannes 2: 3-11

Hoe weten wij zeker dat we God echt kennen?
Doordat wij ons aan Zijn regels houden.
Iedereen die zegt dat hij God echt kent maar zich niet aan Zijn regels houdt, is een leugenaar.
Gods waarheid is niet in hem.
Maar als we ons wel aan Gods regels houden, dan zal Gods liefde in ons volmaakt zijn.
En dan weten we zeker (!) dat we bij God horen.
Als iemand zegt dat hij voor altijd bij God hoort, dan moet hij leven zoals Jezus geleefd heeft.

Vrienden, dit is de regel die ik jullie geef: we moeten andere gelovigen liefhebben.
Die regel is niet nieuw.
Het is een oude regel, die jullie al kennen sinds jullie Christenen zijn.
Het is dezelfde boodschap die jullie eerder gehoord hebben.
Toch brengt deze regel iets nieuws.
Want doordat Christus volgens deze regel geleefd heeft, en jullie dat ook doen, verdwijnt de duisternis.
Het ware licht begint al te schijnen.

Stel dat iemand zegt dat hij in het licht leeft, maar intussen haat hij een ander gelovige.
Dan leeft hij nog steeds in duisternis.
Iemand die andere gelovigen liefheeft, leeft voor altijd in het licht.
Zijn geloof komt niet in gevaar.
Maar wie andere gelovigen haat, die leeft in duisternis.
Hij is als iemand die in het donker rondloopt en niet weet waar hij heengaat.
Want doordat het donker is, kan hij niets zien.

Regel voor Christenen

Ik zie een opdracht voor Christenen, maar ook een belofte.
Als je deze regel houd verdwijnt de duisternis!
Welke regel lazen wij?
Liefde!
Het grote gebod.
Heb andere gelovigen lief.
Ja maar..........die anderen gemeente daar doen ze zo anders dat kan echt niet!
Of bij die stroming geloven ze in iets waar ik echt niet achter kan staan.
Als mijn kinderen dat doen, daar bij gaan horen, dan kunnen ze mijn huis niet meer in.

Is dat ons voorbeeld lieve mede Christenen?
Laten wij dat beeld zien?

Het is onze opdracht, wij Christenen, wij mogen laten zien wat liefde is.
Onze regel is leef zoals Jezus leefde.
Dus stop maar met alle regels die er zijn voor de buitenkant.
Ik hoor de roepstem: stop met het poetsen van de buitenkant, alleen liefde kan jou hart licht maken.
Wat je ook doet, met welke bedoeling ook, het komt niet als licht naar buiten als in jou hart geen licht is.
Liefde zorgt dat je hart licht, maar ook lichter is.
Het drijft woede, angst, bitterheid, haat en pijn uit.

Liefde is niet.....met iedereen eens zijn.
Liefde uitten wil niet zeggen.....wij denken overal hetzelfde over.

Liefde, onderlinge liefde zegt.... we zijn andere mensen, we denken anders, we leven anders, maar ik respecteer jou.
Om wie je bent, voor waar je voor gaat, omdat je medegelovige bent maar op jou eigen manier.
Liefde laat het een brug zijn.
Een brug, waar wij kloven maken.

Zoals Jezus een brug is, een liefdesbrug, tussen ons en God.
Zo mogen wij een brug zijn.
Denk je dat Jezus het altijd eens is met ons?
Met hoe wij denken?
Als Hij naar onze daden zou gaan werken, Zijn liefde zou tonen op het moment dat we helemaal leefde zoals Hij dat wou....

Hoe sta jij dan in relatie tot God?

De wet van Christus, dat is waar wij onder leven.
Zijn wet is liefde.
Zoals Hij jou liefheeft, ondanks fouten, ondanks falen.
Hij kiest ervoor om lief te hebben.

Wat kies jij?



Reacties

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geĆ«indigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …