Doorgaan naar hoofdcontent

Fijne dagen?

Dat zeggen wij zo makkelijk tegen elkaar.
Het is vriendelijk en goed bedoeld.
Als ik terug denk aan de afgelopen 2 jaar weet ik hoeveel pijn deze dagen, deze maand kan doen.
Iedereen gezellig deze dagen met elkaar.
En dan keek ik en waar ik ook ging, ik was alleen met mijn 2 kindjes.
Ja natuurlijk waren er mensen bij, ook wel mensen waar ik om gaf.
Maar er miste iets.
Of beter iemand.
Gebroken gezin, gebroken hart, en eigenlijk ook een gebroken december.
Ach ja ik zette mij erover heen.
Niet aan toegeven, niet ondankbaar zijn, genieten van wat ik heb.
Dat deed ik ook echt hoor, zolang er andere mensen bij waren.
Maar het doet pijn.

Adviezen


Soms vertelde ik het tegen mensen als ze er naar vroegen.
Vaker niet, want ik wilde niet zeuren, daarnaast als je dit zegt dan komen er vaak adviezen.
Iets waar ik mij nu ook op betrap dat ik makkelijk kan doen.
Van die adviezen dat je denkt:

Dat is makkelijk als je er zelf geen last van hebt.
Totdat je het moet doen.

In deze blog wil ik stilstaan bij mensen die zich deze maand zo voelen.
Eenzaam, verdrietig, er niet bij horend, niet mee tellend.
Mensen die het liefst een winterslaap houden en wakker worden als het januari is.
Of de mensen die zich deze maand zoveel groter houden dan dat ze zich van binnen voelen.
Ook die tranen die alleen je hart laat worden gezien.
Laten we deze maand in gebed rond mensen staan.
Bid je mee voor mensen die deze december maand als moeilijk ervaren?

Vader in de Hemel,

Ik wil bij U komen.
Vanuit een wereld vol gebrokenheid wil ik opkijken naar U.
U die ooit Uw Zoon aan deze wereld schonk om ons te redden.
Wat een groot geschenk, wat een trouw aan ons liet U daarmee zien.
Vader ik wil mensen aan Uw voeten neerleggen.
Mensen die deze maand het gevoel hebben nergens te 'zijn'.
Bij U zijn ze veilig, en ik weet dat ze bij U geborgenheid vinden.
Heer ziet U naar hen om.
U kent hun namen, U ziet al onze harten.
Of dit gevuld is, met ongehuilde tranen van eenzaamheid en gebrokenheid.
Schenk doormiddel van Uw Geest, troost Heere.
Deze maand, hij kan zo lang, zo uitzichtloos zijn.
Geeft U hoop in hopeloze harten.
Wilt U ruilen met Uw Hemelse gaven Vader?
U weet wat de mensen nodig hebben, keer hun december maand om.
Door dat wat normaal is bijzonder te maken.
Vader zie om naar Uw gebroken kinderen.
Richt hun hoofden op Heer, help hen kracht te vinden.
Leid hen op de weg waarvan het doel is dat ze

Opstaan en schitteren want Uw licht is gekomen.
De heerlijkheid van de Heer gaat over hen op.

Heer zie in liefde en trouw naar hen om.
Ik leg ze aan Uw voeten neer, want dat is de beste plaats.
Dit alles in de naam van Uw enige geboren Zoon, Jezus Christus, 

Amen


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…