Er is goed nieuws!

Ons Evangelie, is brenger van het goede nieuws.
Niet een handleiding, of een verhaal vol goede raad om een goed leven te leiden.

David Pawson schrijft het mooi in zijn boek: Een toelichting op de brief aan de Galaten:

Het gaat niet over wat je zelf moet proberen om een goed mens te zijn en in de hemel te komen;

het zegt dat een goed mens uit de hemel is neergedaald omdat Hij je heeft liefgehad. 

Het zegt dat je moet vertrouwen dat Hij zal doen wat je zelf nooit zult kunnen waarmaken.

Paulus bevrijd van zijn gebondenheid aan eigen werken, aan zelf proberen de geboden na te leven.
Wat hij deed als nooit iemand heeft gedaan.

Hij ging dit goede nieuws overal vertellen!

Het vrije geschenk van de liefde van Christus.
Bovenstaande stuk uit het boek van David Pawson vind ik heel goed bij de Advent periode passen.

Hij is uit de hemel neergedaald!

Niet om onze werken te beoordelen, maar omdat Hij ons liefheeft.
Omdat Hij wist dat Zijn leven onze levens kan redden.

Maar willen wij gered worden?

Dan moet je wel eerst hulp nodig hebben.
Jezelf overgeven in de handen van een ander, wat hebben wij mensen daar toch vaak strijd mee.

Het gaat zo totaal in tegen wat onze wereld, onze natuur ons leert.

Willen wij gered worden?
Of denken wij ons zelf nog te kunnen redden?
Daarover vind ik ook een mooi stuk in hetzelfde boek.
Deze zette mij aan het denken.

Roeien of zeilen?

Paulus schrijft aan de Galaten maar nu ik lees, hij schrijft ook aan mij.
Misschien ook aan u?

Lees maar mee uit het boek van David Pawson:

Jaren geleden  kwam u tot bekering, tot Christus in vertrouwen, en u leefde op basis van vertrouwen.

In de loop der jaren is de vreugde op de een of andere manier veranderd in een plicht en nu gaat het om wat u voor Hem doet, en u probeert heel trouw de goede daden te doen, het werk van de kerk steunen, maar het is allemaal zwoegen geworden.

Dat komt omdat u de dingen doet uit louter plichtsbesef.

Laat ik het zo zeggen: als een godsdienst niet een zeilboot is, dan is zij een roeiboot.

Zeker, er is op een zeilboot van alles te doen, maar het is niet uw werk dat u voortbeweegt.

Dat is het hele verschil!

Dus roeit u of zeilt u?

Als u roeit en u er hard aan moet trekken om vooruit te komen, zou dat kunnen komen doordat u bent opgehouden te vertrouwen en teruggekeerd bent naar het zelf proberen.

Stel je voor, de wind blaast je voort en je maakt een geweldige zeiltocht.

En dan haal je ineens het zeil neer, pakt de roeispanen en begint nu uit alle macht op die manier vooruit te komen, maar de golven zijn te hoog.

Stel je voor dat je zoiets doet.

Dat is toch stom?

Er staat een hevige wind, de Heilige Geest is jullie gegeven, waarom doen jullie nu dit?

Laat het vooruit komen, het verplaatsen, het groeien over aan God.
Beweeg op de plek waar je bent gebracht door Zijn Geest.

Geef je maar over aan de wind, de leiding van de Heilige Geest.
Hij brengt jou precies waar je hoort te zijn.

Je hoeft niet je best te doen om een goed mens te zijn.
Geloof maar dat de beste Mens voor jou op aarde is gekomen, en later gestorven is.
Hij alleen kan jou volmaakt maken.
Erken maar, wat je zult ervaren als je per ongeluk toch terug keert naar het zelf doen:

Ik kan het niet zelf!

En het goede nieuws is dan.
Je hoeft het niet meer zelf te doen.
Neem maar aan, ontvang, alles is voor jou volbracht!
En dan schrijf ik niet een goed mens, maar de beste mens is naar aarde neergedaald, omdat Hij u heeft liefgehad!

Wil je meer lezen en leren over de brief aan Galaten, dan kan ik je dit boek aanbevelen: Een toelichting op De brief aan de Galaten!
Hier een link waar dit boek te bestellen is:Opwekking/Galaten