Doorgaan naar hoofdcontent

Er is goed nieuws!

Ons Evangelie, is brenger van het goede nieuws.
Niet een handleiding, of een verhaal vol goede raad om een goed leven te leiden.

David Pawson schrijft het mooi in zijn boek: Een toelichting op de brief aan de Galaten:

Het gaat niet over wat je zelf moet proberen om een goed mens te zijn en in de hemel te komen;

het zegt dat een goed mens uit de hemel is neergedaald omdat Hij je heeft liefgehad. 
Het zegt dat je moet vertrouwen dat Hij zal doen wat je zelf nooit zult kunnen waarmaken.


Paulus bevrijd van zijn gebondenheid aan eigen werken, aan zelf proberen de geboden na te leven.
Wat hij deed als nooit iemand heeft gedaan.
Hij ging dit goede nieuws overal vertellen!
Het vrije geschenk van de liefde van Christus.
Bovenstaande stuk uit het boek van David Pawson vind ik heel goed bij de Advent periode passen.
Hij is uit de hemel neergedaald!
Niet om onze werken te beoordelen, maar omdat Hij ons liefheeft.
Omdat Hij wist dat Zijn leven onze levens kan redden.
Maar willen wij gered worden?

Dan moet je wel eerst hulp nodig hebben.
Jezelf overgeven in de handen van een ander, wat hebben wij mensen daar toch vaak strijd mee.
Het gaat zo totaal in tegen wat onze wereld, onze natuur ons leert.
Willen wij gered worden?
Of denken wij ons zelf nog te kunnen redden?
Daarover vind ik ook een mooi stuk in hetzelfde boek.
Deze zette mij aan het denken.

Roeien of zeilen?

Paulus schrijft aan de Galaten maar nu ik lees, hij schrijft ook aan mij.
Misschien ook aan u?
Lees maar mee uit het boek van David Pawson:

Jaren geleden  kwam u tot bekering, tot Christus in vertrouwen, en u leefde op basis van vertrouwen.
In de loop der jaren is de vreugde op de een of andere manier veranderd in een plicht en nu gaat het om wat u voor Hem doet, en u probeert heel trouw de goede daden te doen, het werk van de kerk steunen, maar het is allemaal zwoegen geworden.
Dat komt omdat u de dingen doet uit louter plichtsbesef.
Laat ik het zo zeggen: als een godsdienst niet een zeilboot is, dan is zij een roeiboot.
Zeker, er is op een zeilboot van alles te doen, maar het is niet uw werk dat u voortbeweegt.
Dat is het hele verschil!
Dus roeit u of zeilt u?
Als u roeit en u er hard aan moet trekken om vooruit te komen, zou dat kunnen komen doordat u bent opgehouden te vertrouwen en teruggekeerd bent naar het zelf proberen.



Stel je voor, de wind blaast je voort en je maakt een geweldige zeiltocht.
En dan haal je ineens het zeil neer, pakt de roeispanen en begint nu uit alle macht op die manier vooruit te komen, maar de golven zijn te hoog.
Stel je voor dat je zoiets doet.
Dat is toch stom?
Er staat een hevige wind, de Heilige Geest is jullie gegeven, waarom doen jullie nu dit?




Laat het vooruit komen, het verplaatsen, het groeien over aan God.
Beweeg op de plek waar je bent gebracht door Zijn Geest.
Geef je maar over aan de wind, de leiding van de Heilige Geest.
Hij brengt jou precies waar je hoort te zijn.
Je hoeft niet je best te doen om een goed mens te zijn.
Geloof maar dat de beste Mens voor jou op aarde is gekomen, en later gestorven is.
Hij alleen kan jou volmaakt maken.
Erken maar, wat je zult ervaren als je per ongeluk toch terug keert naar het zelf doen:

Ik kan het niet zelf!


En het goede nieuws is dan.
Je hoeft het niet meer zelf te doen.
Neem maar aan, ontvang, alles is voor jou volbracht!
En dan schrijf ik niet een goed mens, maar de beste mens is naar aarde neergedaald, omdat Hij u heeft liefgehad!




Wil je meer lezen en leren over de brief aan Galaten, dan kan ik je dit boek aanbevelen: Een toelichting op De brief aan de Galaten!
Hier een link waar dit boek te bestellen is:Opwekking/Galaten

Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…