Doorgaan naar hoofdcontent

Rond de tafel

Rond het derde jaar van mijn zoon ging het lastiger aan tafel.
Heel logisch, ik hoorde het namelijk ook bij andere ouders om mij heen.
Het is een fase, het gaat wel weer voorbij.
Iedereen had zo zijn of haar eigen oplossing hiervoor.

Gewoon het bord weghalen na een bepaalde tijd.
                                                  Niet dwingen het moet vanzelf komen.
Alleen geven wat ze wel eten.

                                                Elke keer opnieuw hetzelfde geven ze eten het vanzelf wel.

Ik heb ook van alles geprobeerd.
Groente verbergen onder appelmoes, groente verbergen door het te pureren.
Maar eigenlijk alles wat er anders uitzag als aardappels of vlees was moeilijk.
Zelfs met de yoghurt doen ze er bij mij lang over.
Ze kunnen zo vreselijk kniezen met hun eten, om gek van te worden
Op een gegeven moment lusten ze wat dingen, daar ging het dan wel goed mee.
Dus ging ik die dingen heel de tijd maar herhalen.

Ongelukkig door eten


Elke week zag er zo'n beetje hetzelfde uit, macaroni met de saus ernaast (wat al veel problemen gaf)
Macaroni met gesmolten kaas ging, maar zodra er saus kwam begon het gedoe.
Of begon het gedoe al als ik aan het koken was?

Mama, wat gaan we eten?

We eten macaroni met saus en geraspte kaas.

Oooohh nee dat lust ik niet.

Pfff ik werd gewoon nerveus als ik weer moest gaan koken.
Het hele eten werd een groot gedoe in mijn hoofd.
Daarnaast elke week het herhalen van de vorige week.
Ik miste mijn lekkere eten, gezelligheid aan tafel en mensen om mij heen die met plezier eten!


Aan tafel


Ik heb geaccepteerd dat mijn kindjes moeilijk eten, maar ook dat dit niet wil zeggen dat ik dan maar niet meer lekker mag eten.
Onder eten word er niet geklierd met eten, of heel de tijd gezeurd.
We praten over leuke dingen, maken grapjes of vertellen wat we hebben meegemaakt.
En ik eet gewoon lekker waar ik trek in heb.
Heerlijk!
Wat heb ik sommige dingen gemist.
Nu eten ze wat ik eten wil, het maakt namelijk weinig uit voor hen veranderd er niets, maar voor mij heel veel.
Ze hebben ook in de gaten dat ik niet meer mee ga in hun wensen en dat ze het moeten doen met wat ik kies!
Eindelijk ga ik weer met plezier aan tafel.
Probeer ik zelfs ook nieuwe dingen, moet zeggen ik geniet ervan!!


Met dit artikel wil ik mee doen aan de bloghop van Juli/Augustus met als onderwerp Rond de tafel:
Bloghop host

Reacties

  1. Lijkt me erg frustrerend als je kids zo slecht willen eten. Het gaat vast wel over. Hoop voor jou dat dat moment heeeeel snel komt! Goed van je dat je zelf wel lekker eet!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja nu ik zelf lekker eet is er weer iets positiefs om naar uit te kijken bij het koken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. heb ook zo-n gezin , wat erg slechte eters zijn , en war erg genoeg
    vader hen daarin voorgaat ....
    voelt zo enorm triest ...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat moeilijk Anoniem! Heel veel sterkte hierbij. Ik weet dat het zo niet makkelijk is. Het beĆÆnvloed jezelf op den duur ook.

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Zoals je bent!

Durf jij echt te zijn? Echt zijn, voor ons mensen houdt dit in dat je kwetsbaar durft en kan zijn. Want niemand van ons is perfect.  Allemaal bezitten wij sterke kanten, talenten, dingen die ons goed af gaan. Maar daarnaast ook onze zwakke kanten, valkuilen, dingen die ons niet goed af gaan. Echt zijn zoals jij bent?! Het vraagt moed, en vertrouwen om echt te zijn. Vooral denk ik het vertrouwen. Het diep van binnen weten: Wat ik ook fout doet, wat er ook gebeurd, ik ben veilig. Helaas maken wij allemaal van alles mee in ons leven wat het moeilijk maakt om jezelf te kunnen, of te durven, blijven. Hoe ontneem jij het jezelf om te zijn zoals jij bent? Zeker wanneer jij je onveilig voelt kun je makkelijk, en ook heel snel, methodes toepassen waardoor je onecht wordt. Jezelf eigenlijk ontneemt om te zijn zoals jij bent. Hieronder noem ik wat voorbeelden: Masker(s) opzetten.  Je probeert goedkeuring te zoeken bij de mensen om je heen. Daarom pas jij je aan, aan de om...

Leven vanuit dankbaarheid...

Zoek het ware leven waar het te vinden is: vlak voor je neus. (Duizend maal dank, Voskamp, Ann) Een waar leven, dat vol is, dat eerzaam is en ergens toe doet. Hoe breng je dat, in je leven van alledag, in de praktijk? Kijk jij naar de teleurstelling, het falen en de gebreken? Gericht op wat ontbreekt Zolang ik dit deed, voelde ik mij elke dag leger, nuttelozer en waardelozer. Ik werd er zo moe van. Naast dat er veel in mijn leven gebeurde dat mij verwondde en verdriet deed, gebeurde er nog iets. Ik laadde mezelf niet meer op. Zag elke dag nog meer dat tegen zat, wat ontbrak in mijn leven, om ooit tot een vol, eerzaam en nuttig leven te kunnen komen. Wat ik had gedaan was mij volledig gedraaid naar het negatieve. Ik gaf God er niet de schuld van, iets wat hierdoor wel vaak gebeurt! Ik gaf mezelf de schuld ervan.... Verlost van mijn schuld Totdat mijn leven veranderde. Heel lang worstelde ik met zonden die ik had begaan. Zo vaak vroeg ik om vergeving, bij God. Totdat er ...

Zoekend naar het Licht (deel 3)

Het Licht wijst je de weg Zowel Maria als Jozef hebben een boodschap gekregen van God. Ze kregen te horen wat het plan van de Hemel was met hun leven. Ze zouden ouders worden van Gods Zoon, Jezus. Vast heel anders als hun aardse plannen. Over bijvoorbeeld de aardse plannen van Jozef, kon je vorige week lezen, dat het heel erg afweek van wat God wilde dat Jozef deed. Het mooie wat ik zie is dat zowel Maria als Jozef gehoorzaamde aan het Hemelse plan voor hun leven. (  Deel 1  en   Deel 2  ). Bevrijd uit mijn Egypte Op het moment dat Gods Licht mijn leven raakte, voelde ik mij bevrijd! Het zorgde dat ik weg geleid werd uit Egypte. Mijn Egypte bestond uit hele diepe angsten. Voor mensen om mij heen, voor situaties, voor God en ook voor mezelf. Wat er in mijn Egypte ook bestond was slavernij. Een heel zwaar juk. Ik was de slaaf van prestatie en goedkeuring. Op het moment dat God mij uit Egypte bevrijdde was ik nog niet klaar voor mijn bestemming, mijn roeping o...