Doorgaan naar hoofdcontent

Je bent op reis

We zijn allemaal op reis.
Een levenslange reis, ook al staat je tent vast, is het geen tent meer maar een woning.
Wij zijn reizigers!

Ken jij jouw levensdoel?
Ken jij jouw eindbestemming?

God heeft ons allemaal een eigen doel, een eigen taak geschonken.
Om die te kunnen halen heeft Hij gave's uitgedeeld.
Die noem je ook wel talenten.
Je hebt precies die talenten die je nodig hebt, om jou doel te bereiken.
Maar wat kan het moeilijk zijn om te ontdekken welke gave's je bezit!
Voor jou is je gave namelijk normaal.
Zelf zie je het niet altijd als een talent.
Sommige mensen gebruiken hun talent en zijn toch nog op zoek naar wat hun talent is.
Bijzonder eigenlijk de manier van naar jezelf kijken klopt heel vaak niet.
Het lijkt vaak alsof het spiegelbeeld niet goed is.
Kijk niet langer in de verkeerde spiegel, God wil jou spiegel zijn!
Hij is de Schenker van jou talent, Hij is het die jou kan laten zien en weten wat jou talent is.
Wat jou levensdoel is.

Soms laat hij dat heel duidelijk weten, maar het kan ook een reis zijn.
Zoals Israël door de woestijn op reis ging naar het beloofde land.
Onderweg hebben ze veel meegemaakt, mochten ze groeien, mochten ze leren, in de veilige bescherming van God die altijd bij hen was.
Hij is ook altijd bij jou, Hij wil altijd in jou zijn en met je meegaan waar jij ook gaat.
Mag Hij de Gids zijn?
De Gids door jou woestijn, op reis naar het beloofde land!

Laat Zijn Woord een licht zijn op je reis.
Zijn liefde als een beschermende mantel.
Zijn trouw als steun en kracht om door te gaan!

Reacties

  1. Amen...gedurende de reis mag je er talenten bij ontwikkelen/krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bijzonder he een reis met bergen en dalen, maar allemaal te doorstaan en te begaan met Hem!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…