Doorgaan naar hoofdcontent

Stijgen naar ongekende hoogte

Bij bidden en vasten 2015 op de Betteld kreeg ik van iemand iets moois.
Zij had bij mij een mooi beeld gekregen.
Ik zou opstijgen als een mooi gekleurde luchtballon.

Dit beeld raakte mij.
Sowieso omdat iemand anders dit had door gekregen bij mij.
Dat doet wat met je.
Maar het beeld is gewoon ook zo mooi.

Toen ik naar bidden en vasten ging zat ik nog in therapie, ik was samen met God bezig met verwerken, met identiteit, met het hele er mogen zijn.
Nu  kwam er deze mooie boodschap, ik zou opstijgen als een mooi gekleurde luchtballon.
Wat een bijzonder beeld, wat bemoedigend voor mij!

Wat heeft een luchtballon nodig om op te stijgen?
Warmte en ruimte.
Wat beweegt de luchtballon in een bepaalde richting?
De wind.

Warmte en ruimte heb ik mogen ontvangen.
Ik voel dat ik er mag zijn, de luchtballon staat klaar, wacht tot de wind gunstig is.
De Heilige Geest mag mij besturen!
Soms kan dat een richting zijn die ik helemaal niet wil, of waarvan ik (nog) steeds denk: maar dat kan ik niet!
Mag ik vertrouwen, met mijn God kan ik over muren springen!

Want dat mocht ik doen, ik mocht over de muur, in vertrouwen dat ik er met God overheen kon.
Niet meer in de eenzaamheid, mezelf pijn doen, niet meer die muur om mijn hart zodat mensen mij niet kunnen bereiken, ook al leek het alsof ze er wel waren.
Springen durf ik, dat is ook een stuk controle loslaten en overgeven.
Maar vliegen?
Ik met mijn hoogtevrees?

Ja met mijn hoofd in de wolken, dat lukt mij dan weer wel.
Maar los van de grond?
Dan moet ik denken aan een lied.


Heer ik kom tot U,
neem mijn hart,
verander mij.
Als ik U ontmoet
vind ik rust bij U.

Want Heer ik heb ontdekt,
dat als ik aan uw voeten ben,
trots en twijfel wijken
voor de kracht van uw liefde

Houd mij vast,
laat uw liefde stromen.
Houd mij vast,
heel dicht bij uw hart.

Ik voel uw kracht,
en stijg op als een arend.
Dan zweef ik op de wind,
gedragen door Uw geest,
en de kracht van Uw liefde


En dan weet ik: ik mag zweven, ik mag opstijgen, mijn luchtballon zal gedragen worden door Zijn liefde en bestuurd worden door de Geest.
Door het opstijgen kan ik ver boven mijn aardse problemen uitkomen!
De wind van de storm mag ik daarvoor gebruiken.
Net zoals een arend die de storm voelt naderen, deze gebruikt om te zweven, boven de storm uitgetild, zo wilt God ons erboven uit tillen.

Wat een bemoedigend beeld!
Toen ik over de muur sprong, ben ik opgestegen.
Ik sprong over een probleem, en hoe ik het gedaan heb?
Geen idee....
God heeft een weg gemaakt die ik jarenlang niet zag.

De liefde die Hij geeft, die woorden die Hij spreekt, het geeft mij ruimte en warmte.
Ik kan opstijgen!
Gekleurd door het leven, op weg naar een bestemming waar God mij hebben wilt.


Reacties

  1. Prachtig beeld Petrina...en je bent al onderweg...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je Siejacoba! Het deed mij zo goed. Ik vind het bijzonder dat mensen zoiets dan ook delen. Juist op het goede moment.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Leven vanuit dankbaarheid...

Zoek het ware leven waar het te vinden is: vlak voor je neus. (Duizend maal dank, Voskamp, Ann) Een waar leven, dat vol is, dat eerzaam is en ergens toe doet. Hoe breng je dat, in je leven van alledag, in de praktijk? Kijk jij naar de teleurstelling, het falen en de gebreken? Gericht op wat ontbreekt Zolang ik dit deed, voelde ik mij elke dag leger, nuttelozer en waardelozer. Ik werd er zo moe van. Naast dat er veel in mijn leven gebeurde dat mij verwondde en verdriet deed, gebeurde er nog iets. Ik laadde mezelf niet meer op. Zag elke dag nog meer dat tegen zat, wat ontbrak in mijn leven, om ooit tot een vol, eerzaam en nuttig leven te kunnen komen. Wat ik had gedaan was mij volledig gedraaid naar het negatieve. Ik gaf God er niet de schuld van, iets wat hierdoor wel vaak gebeurt! Ik gaf mezelf de schuld ervan.... Verlost van mijn schuld Totdat mijn leven veranderde. Heel lang worstelde ik met zonden die ik had begaan. Zo vaak vroeg ik om vergeving, bij God. Totdat er ...

Zoekend naar het Licht (deel 2)

Verlangend naar het Licht In mijn leven was ik al heel jong op zoek naar het Licht. Maar de manier waarop Hij aan mij werd gepresenteerd maakte mij bang. Niet alleen voor wie ik ben, maar vooral voor het feit dat het Licht er niet voor mij zou zijn. Door dingen die gebeurt zijn in mijn leven voelde ik mij niet geliefd, niet gezien door mensen waar ik mijn vertrouwen op gesteld had. Dat maakte dat er diepe duisternis in mijn leven kwam. Mijn leven in duisternis Vooral wat ik leerde over de Redder, Jezus. Gods verlossingswerk, dat was alleen voor de mensen die door God, ver van tevoren, uitgekozen waren. Dat God het verlossingswerk door mensen heen wilt werken, maar dat het iets is wat je mag ontvangen. Je kan er zelf niets aan doen. Nou als mensen waar ik van hield, waar ik zo goed mijn best voor deed, mij niet zagen...... Waarom zou God dan naar mij om zien?Dit te bedenken, als jonge vrouw, maakte mij zo eenzaam. Geen verbinding merken met mensen om mij heen, maar ook geloven d...

Laat je licht schijnen in het duister

Ik zie in hoe er voor de lieve vrede...om het duister heen wordt gedanst. En ook hoe ik zelf een lange periode nodig heb gehad om echt het licht door mij heen te laten schijnen. Daarover in deze blog meer. Alleen heel even eerst iets anders omdat het zolang geleden is dat ik heb geblogd. Afgelopen periode heb ik vaker het gevoel gekregen, een innerlijk verlangen, om weer lessen en inzichten die ik op doe met jou te delen. Hier op mijn blog. Mijn eigen speciale plekje om mijn hart met jou te delen. Een inkijkje te geven en te verbinden met jou. Mogelijk je ook te inspireren. Vandaag wil ik beginnen met iets wat ik de laatste weken zo op mijn hart heb. Persoonlijke zoektocht Eigenlijk nog helemaal niet zo helder wat ik ermee mag voor mezelf. In de blog wil ik het in ieder geval met jou delen. De worstelwoorden uit mijn hart. Mogelijk ontrafelt het schrijven het weer. Zo heeft deze blog, het delen van woorden met jou, mij vaker geholpen om te ontrafelen wat er lag. Voor mij voelt het heel...