Doorgaan naar hoofdcontent

Maskers af

Maskers heel lang voelde ik mij er veilig door.
Niemand leerde mij daardoor echt kennen.
Tot ik leerde dat ik ook zonder leven kon.
Dat mensen mij en mijn emoties accepteren.
Dit was wel een hele drempel, hier had ik veiligheid en vertrouwen bij nodig.
Herken jij het dragen van een masker?
Durf jij hem af te zetten?
Te zijn wie je werkelijk bent, en te laten zien aan anderen wat jij werkelijk voelt?
Ik merk dat het mij voor het eerst lukte wanneer ik mij veilig voelde.
Ik probeerde het af en toe eens af te zetten.
Gewoon om te kijken hoe mensen dan zouden reageren.
Nu draag ik ze eigenlijk bijna niet meer!
Ik ben zo dankbaar dat ik dit mocht leren.
En ook hoe mijn omgeving hiermee omging.
Soms voel ik mij nog wel kwetsbaar en zeg ik nog vaak sorry.
En eigenlijk is het dan een sorry die zegt: sorry voor wie ik ben.
Terwijl dat helemaal niet nodig is om te zeggen!
Wat ik nodig heb is iemand die dan duidelijk maakt aan mij:

Je hoeft geen sorry te zeggen.
Ik laat je niet vallen door wat je nu zegt of doet.

Mijn beeld van jou is nu een stukje completer geworden
Omdat ik mag zien wie je werkelijk bent



Maar uit je gevoel maar!
Want anders hou je alles in jezelf vast.
Ik verstopte alles in mezelf.
Ging pas praten als ik het een plekje had gegeven.
Uit angst voor mijn emoties.
Het gevaar van een masker is dat je niet meer weet hoe je zelf werkelijk bent.
Dat je niet meer kan vertrouwen op wat emoties met je doen.
Het word daardoor steeds moeilijker om er door heen te breken.
Maar liefde haalde mijn masker weg.
Probeer het eens!
Je kan niets verliezen alleen winnen.
Langzaam ging ik leren dat iedereen tegen dingen aan loopt.
Momenten heeft van vreugde en van verdriet.
Juist die beide uitten zorgt dat je in balans blijft!
Ik mocht leren, dat ik niet gek bent en dat mijn emoties niet vreemd zijn.
Bij dit alles was het zo nodig dat ik mezelf accepteerde, in al mijn facetten.
Dat kon door een omgeving die mij lief had.
Een liefde die niet stopte als ik even niet blij of gelukkig was.
Waar ik altijd bang was om te uitten ben ik gaan leren inzien dat iedereen gelijk is.
Maar ook dat iedereen er mag zijn.
Ook jij!





Ware
liefde laat
geen ruimte voor
angst maar sluit het
uit

Uit
je gevoel
laat het zijn
je vreugde en
pijn het maakt jou
jezelf

Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen beïnvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…