Doorgaan naar hoofdcontent

Wie is Hij voor jou?

Jezus werd na de verzoeking in de woestijn een tijd met rust gelaten door satan.
Door de kracht van de Heilige Geest ging Jezus terug naar Galilea.
Daar gaf Hij uitleg over God, en Hij werd bewonderd in de gehele omgeving.

Ja zo gaat dat als er iets bijzonders is.
Dan gaat het als een lopend vuurtje!
Overal hoorde de mensen over Jezus en over wat Hij leerde.
Gods boodschap verspreidde zich en werd overal als bijzonder gezien.
Juist doordat het zo bijzonder was werd het door verteld.

Jezus is opgegroeid in Nazareth.
Nou daar horen ze ook heus wel wat er allemaal over Hem verteld word.
De timmermansjongen, de zoon van Jozef, die verteld allemaal bijzondere dingen over God, en Hij kan bijzondere dingen door de Heilige Geest die in Hem woont.

Lukas 4: 16 - 22b


En Hij kwam in Nazareth, waar Hij opgevoed was, en ging naar Zijn gewoonte op de dag van de sabbat naar de synagoge, en Hij stond op om te lezen.
En aan Hem werd het boek van de profeet Jesaja gegeven, en toen Hij het boek opengedaan had, vond Hij de plaats waar geschreven stond:
De Geest van de Heere is op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft; Hij heeft Mij gezonden om aan armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen die gebroken van hart zijn,
om aan gevangenen vrijlating te prediken en aan blinden het gezichtsvermogen, om verslagenen weg te zenden in vrijheid, om het jaar van het welbehagen van de Heere te prediken
En toen Hij het boek dichtgedaan en aan de dienaar teruggegeven had, ging Hij zitten, en de ogen van allen in de synagoge waren op Hem gevestigd.
Hij begon tegen hen te zeggen: Heden is deze Schrift in uw oren in vervulling gegaan.
En zij betuigden Hem allen hun instemming en verwonderden zich over de woorden van genade die uit Zijn mond kwamen

Eindelijk kwam Jezus ook naar Nazareth.
Stel je eens voor dat jij toen leefde, hoe zou je dan reageren?
Zou je gaan luisteren wat Hij te zeggen heeft?
Of zou je afwachten wat anderen te vertellen hebben?
Wat zou er gebeuren?

Jezus ging naar de synagoge en zoals gebruikelijk was ging hij een schriftgedeelte lezen, en daarna uitleggen.
Hij las uit Jesaja:

De Geest van de Here is op mij!
Hij heeft mij gezalfd.
Wat stelt Jezus zich netjes voor in zijn geboortedorp.
Hij laat zien aan hen wie Hij werkelijk is.
De mensen ze reageren erop, ze stemmen ermee in, en ze verwonderden zich over de woorden van genade die uit Zijn mond kwamen.

Doen wij dat ook nog?
Ons verwonderen over Zijn woord?
Hoe lang doen we dat zonder het kleiner te maken?
Zonder dat wat de Geest geeft weg te redeneren met onze eigen menselijke (beperkte) gedachten?

Het duurde niet lang of daar kwam de vraag:

Is Dit niet de Zoon van Jozef?

Hij stelt zich voor, Hij verteld wie Hij is.
We mogen kiezen, wat we aannemen, maar het zal een groot verschil maken.
Wie geloof jij dat Hij is?

Is Hij de gezalfde van God?
Waar de Geest van de Here op rust?

Of toch...

De zoon van Jozef?
Een timmermansjongen?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geĆ«indigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …