Doorgaan naar hoofdcontent

Breng het maar naar buiten

Als God in je mag leven, dan heb je alles ontvangen wat je nodig hebt!
Dan groeit er iets in je hart wat zo ongelofelijk mooi is.
Jezus mag en kan dan groeien in je hart.
Dat is een heel groei proces.
Maar tegelijk zo heerlijk om te weten!

Toen Jezus in je hart mocht komen wonen gaf Hij je alles om Zijn woord te verstaan.
Zijn stem te verstaan.
Om Hem te leren kennen.

Op het moment dat ik mij echt bewust werd wat Jezus voor mij heeft gedaan, wat Hij elke dag opnieuw voor mij doet, en wat Hij mij beloofd heeft, kon ik mij beter aan Hem overgeven.
Dat besef kwam zo diep bij mij binnen dat ik Hem durfde te vertrouwen.
En stapje voor stapje heb ik daardoor meer durven ontspannen.
Telkens liet Hij mij zien, dat Hij weet wie ik ben, wat ik nodig heb, dat Hij echt voor mij zal zorgen.
Daardoor konden alle angsten, waar ik zolang onder geleefd heb (eerst zelfs onbewust) verdwijnen.

Hij gaf iets nieuws in mijn hart.
Vertrouwen, ik mocht zien door Zijn ogen wie ik werkelijk ben, maar uiteindelijk mocht ik ook zien wat ik kon worden door Hem.
Het stopte niet bij mijn zelfbeeld, het werd een brug naar Zijn evenbeeld kunnen worden.
Mijn leven heeft zoveel verrassende wendingen, zoveel bijzondere knipogen van God.

Hij doet alle dingen die mee werken ten goede.
En mijn verdriet heeft hij veranderd en omgekeerd in een lied!

Mijn hart is veranderd, er groeit daar iets.
Laat dat wat er groeit naar buiten komen, zodat anderen mogen meegenieten van de stralen van Licht.
Kijk maar eens naar binnen, wat er groeit in je hart, en dan schiet mij iets moois te binnen:
Zet die bloemetjes maar eens buiten!



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…