Doorgaan naar hoofdcontent

God sloot de deur

Vorige week moesten we helaas het gezinsmoment overslaan.
Zoonlief was erg ziek, had eerst overgegeven en daarna dagen lang koorts, hoofdpijn en zwakte in zijn spieren.
Hij vond het niet leuk als ik alleen met zijn zusje wat ging doen, dat snap ik heel goed.
Dus hebben we één keer overgeslagen.
Vandaag mochten we weer, en dat hebben ze onthouden ook, want direct vroegen ze:

Mogen we dan twee werkjes maken?









Uhm nou, nee.
We maken één leuk werkje anders is het echt teveel.
Vandaag ging het over Noach en zijn familie in de ark.
Ik las het verhaal uit de Bijbel en ondertussen aten ze allebei nog een papje.

Noach moest een ark bouwen, God had dat laten weten, en ook precies hoe het moest worden.
120 Jaar had Noach gebouwd, was hij bespot, hoe komt hij op het idee.
Waarom zou alles wat leeft vergaan?
Ja waarom wilde God dat eigenlijk?
Dat is wat ik vroeg aan de kindjes.

Omdat de mensen steeds meer verkeerde dingen deden en dat er daardoor veel bloed vloeide, veel tranen vloeide en dat de zonde steeds meer toenamen.


Noach kreeg van God een opdracht, en ondanks dat het voor mensen nergens op sloeg, dat het toch wel heel vreemd was, ook voor hem.
Ging hij aan de slag.
Nee niet alleen met bouwen, maar ook met mensen oproepen zich te bekeren.
Hen te wijzen op de redding die zijn boot kon bieden als ze de goede keuze zouden maken.
Maar hij werd bespot, uitgelachen en niemand luisterde naar hem.

Eindelijk was de boot klaar, 120 jaar hadden de mensen tijd gekregen om zich te bekeren.
Pfff wat een geduld.
Moet je eens proberen als je boos bent 120 tellen wachten met reageren, moet je bedenken hoelang 120 jaar moet zijn.
Tegenwoordig is die leeftijd voor veel mensen niet eens weg gelegd.

Noach en zijn familie, en alle soorten dieren gingen de ark in.
Toen ze er allemaal in waren, hoefde ze niets te doen om veilig te zijn.
God deed de deur achter hen dicht.
Hij de de weg is naar de Hemel, sloot de weg naar redding zelf, op zijn tijd.
De deuren worden door Hem geopend of gesloten.
Hier ging de deur dicht.
Vele mensen klopte toen wel op de deur, toen het hard ging regenen.
Maar het was te laat.


Hij is de weg, de waarheid en het leven.
Alleen door Hem kan je het koninkrijk van God binnengaan.
Hij is de deur!


We gingen lekker aan de slag met onze ark.
Best nog een pittig klusje maar wel erg leuk!




Eindelijk waren ze allemaal klaar.
De luikjes open en konden we de dieren zien.





Wil je meer gezinsmomenten bekijken en ideeën opdoen? Dat kan via de klikbare link: Gezinsavonden
De werkjes heb ik van: Bijbelidee

Reacties

  1. Hele klus: dat bouwen van de ark. Zowel voor de echte ark als voor de ark van je kinderen. Pittig klusje ja. Het heeft op mij altijd veel indruk gemaakt dit verhaal. Ook door het boek over de tijd van toen: Het hemelteken. Als je tijd had om te lezen zou ja dat boek echt eens moeten lenen/kopen. Prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Door het boek is het meer gaan leven begrijp ik?! Mooi...

      Ik ga het boekje opschrijven op mijn boekenlijstje. Leuk dat je dit deelt! Lezen vind ik heerlijk om te doen, dus denk dat het wel goed gaat komen..

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Een wachtende Vader

Weet je dat er Iemand is die op jouw wacht? Heel lang had ik in mijn leven geen idee. Ik was gelovig opgegroeid, en wist er echt wel veel van af. Nee kennis was het probleem niet. Dacht ik! Ik merk nu pas hoe kennis mij geblokkeerd had. God wacht elke dag, op mij en op jouw! Hij kijkt naar ons vanuit de Hemel. Niet zoals ik leerde als een boeman, die elke dag bozer op mij werd. Maar als een vader die zijn kinderen die wijde wereld in stuurt en hoopt dat ze de dingen die ze daar meemaken met hem delen. Dat zij het ouderlijke huis, zien als een veilige haven. Een uitvalsbasis. Eerst delen met de mensen die in dat (t)huis leven en daarna gaan belangrijke dingen pas gebeuren. Wanneer je troost nodig heb dan ga je naar de veilige haven. En wanneer je fouten bega, dat je dan ondanks alles mag blijven voelen: er word van mij gehouden. Nee ik hoef niet te blijven hangen in die fout, ik mag die fout herstellen. Ik kan het goed maken. Een plek waar ik altijd terug mag komen! W...

Bloghop Maart 2016: Dienen

Werd ik vanochtend gebeld, terwijl ik ziek op bed lag. Het was een heel verrassend telefoontje, een vriendin vertelde dat ik had gewonnen met de bloghop van Februari. Chiel Voerman had het thema kleurig bedacht, en ik heb daarover twee blogs ingestuurd. welke kleur heeft jouw leven? Een blog waarin ik open, eerlijk en kwetsbaar beschrijf hoe ik mijn leven heb ervaren en hoe ik daar verandering in mocht ervaren. Door verleden getekend mag je jou toekomst kleuren Een bemoedigende blog, sta op en schitter! Als winnaar van de bloghop van Februari mag ik voor de maand Maart het nieuwe thema bedenken. Deze maand kies ik voor het thema: Dienen Dit lijkt mij in deze lijdensmaand mooi om mee bezig te zijn. Hij die voorging in het dienen, ons op verschillende manieren voorging hoe we met elkaar om horen te gaan om het licht in de wereld te brengen. Voor ons bukt Hij neer om onze voeten, onze schaamte af te wassen! Uiteindelijk boog Hij voor ons Zijn hoofd. Maakte van de doo...

Ervaringen van God in mijn leven

Als ik denk aan God ervaren? Dan voel ik mij rijk... Gouden tip Ik heb op heel veel momenten in mijn leven God mogen ervaren. Iedere keer weer raakte het mij en het heeft mij gevormd tot wie ik nu ben. In mijn leven heb ik veel moeilijke dingen meegemaakt. Dat is waarom iemand mij ooit een geweldige tip gaf: Schrijf de ontmoetingen en ervaringen met God op! Want ja, moeilijkheden zullen blijven komen. Doordat ik zoveel mooie momenten met God mocht ervaren en opschrijven, had ik iets tastbaars voor als het tegen zat. Als ik dan mijn notitieboek erbij pakte waarin ik deze momenten had opgeschreven, dan lukte het mij om mijn focus te veranderen. Ik kon kijken naar God en Zijn werk in mijn leven. Daardoor zakte alle angst en alle zorgen. Want het liet mij zien: God is erbij in jouw leven. Altijd! God in de diepte van mijn leven Al jong mocht ik God voor het eerst ervaren. Op een dieptepunt in mijn geloofsleven. Ik was twaalf jaar, en had toen al zó'n drie...