Doorgaan naar hoofdcontent

Dankbaar op weg!

Op 12 September ben ik begonnen met een nieuwe uitdaging, een hele nieuwe stap.
Je kan daarover lezen in de blog die ik gemaakt heb die dag: Een nieuwe stap
Toen nog spannend, en voor mij onzeker hoe het zou gaan lopen.
Nu 4 maanden verder kan ik zeggen:

Dit is zeker wat ik heel erg leuk vind! 


Het leren op zich vind ik al heel fijn.
Nieuwe dingen leren het zorgt dat ik weer verder groei.
Na toch een hele tijd dat ik daar geen ruimte voor had.
Dat ik blij was met alles kunnen redden, kan ik nu zelfs verder ontwikkelen.
Het doet mij goed om dit te merken.
Ik ben er zo dankbaar voor dat ik dit kan!
Ook kan ik zeggen:

Het past zo goed bij mij!

Dat is ook wat ik als reactie krijg.
Er werd gevraagd of ik al in de psychologische wereld aan het werk ben.
Ik moest ontkennen maar vertelde dat ik voor een thuiszorg organisatie werk als huishoudelijk medewerkster, dat ik het heerlijk vind om met de mensen in contact te zijn, ze echt te kunnen helpen,
Ook gaf ik aan dat ik nog andere dingen in mag vullen voor de organisatie.
Maar, in mijn hoofd, niet op psychologisch gebied.
Daar was ze het niet mee eens, juist in mijn werk kan ik veel ervaring op doen.
Ik kom bij verschillende mensen, ben er best een tijd, leer mensen en hun gewoontes kennen.
Daarnaast probeer ik hen persoonlijk te bereiken, heb ik interesse in hun als mens.
Wie het dan ook zijn, wat ze hebben gedaan.
Ja soms help ik mensen rommel opruimen, als de chaos te groot is.
Als ik dat doe merk ik, dat er in hun hoofd ook dingen opgeruimd, geordend, weg gegooid worden.
Na haar reactie zie ik pas hoeveel ik eigenlijk al op dit gebied werk.
Gewoon vanuit mijn natuurlijke manier van omgaan met mensen.
Dat was zo mooi...
Ze stelde de vraag vooral door de cijfers die ik haal.
Het verbaasd mij ook telkens weer....
Ik doe een thuisopleiding en stuur telkens mijn huiswerk op en met resultaat...

Op mijn lijst staat nu 25 keer een 9,5 en drie keer een 9.
Ik moest lachen om mijn broer die zei: wel jammer die 9,5 kan je nog steeds je naam niet schrijven?!
Daar houden we het dan maar op, ik blijf het oefenen.
Het is ook zo'n lastige naam om te spellen.

Zoals ik als reactie schreef bij mijn blog van 12 september: als God wil dat ik dit doe dan zal Hij mij helpen op de weg er naar toe.
Dat echt mogen ervaren maakt mij zo dankbaar, dat is iets wat mij blijft raken!





Reacties

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen be├»nvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…