Doorgaan naar hoofdcontent

Innerlijke groei

Het is ondertussen een bekende spreuk geworden:




Zaaien voor nieuw leven


Vele preken heb ik al gehoord, dus eigenlijk kan je zeggen, er is veel gezaaid in mijn leven.
Eerlijk zal ik zeggen dat bij mij veel zaad op de weg gevallen is, het viel wel, maar werd door de vogels opgegeten.
Ik kon er niets mee, vergat het, en dat ontnam de mogelijkheid om het te laten groeien.
Soms viel het in de grond van mijn hart, ik dacht er over na, en ik nam het mee om eens in mijn leven te bekijken hoe het bij mij gesteld was.
Maar voor ik het wist was het verdwenen.
Was ik toch drukker bezig om genoeg geld te verdienen, om mijn werk goed te doen, om een goede moeder te zijn.
Al die taken overgroeide mijn tijd die ik wil besteden aan Zijn Woorden.
En wat er staat klopt het heeft dan geen kans, het Woord kan dan geen vrucht brengen, het Licht kan niet meer bij het groeiende plantje komen en het zal niet veel verder komen.

Toch waren er ook Woorden die in goede aarde vielen.
Die jaren later nog steeds in mijn hart zitten, wat daar gegroeid is, er is in mijn hart door dat Woord wat nieuws tot stand gekomen.
Nieuwe levensinvullingen, nieuwe manieren om met iets of met een situatie of mensen om te gaan, nieuwe manier van denken.
Er kwamen hele nieuwe vruchten.
Die mij persoonlijk telkens weer verbaasde.
Zolang dat zaad in mijn hart mag verder leven zal het telkens weer vruchten opleveren.

Inzicht tot groei


Net zat ik een opdracht te maken en schreef ik over mijn roeping.
De blokkade tot in mijn roeping komen....

Dat ben ik meestal zelf!


Ik merk dat ik voordat ik in mijn roeping durf te gaan staan, dat ik eerst dingen moet leren (van mezelf), ervaringen op moet doen, want ik mag het niet fout doen. 
Voordat ik echt gaat uitvoeren moet ik zeker weten dat ik het ook kan.
En opeens kwam er iets omhoog in mijn hart, er groeide een nieuw plantje:

Als God mijn roept dan ben ik veiliger, dan dat een diploma mij ooit aan veiligheid kan geven, of wat de wereld mij ooit aan veiligheid kan bieden.

Heel voorzichtig sprak ik het uit.
Direct wilde ik dit nieuwe plantje maar weer onder de grond schoffelen.
Ik voelde mij er kwetsbaar door.
Dit plantje was nog maar teer!
Het moest nog beschermd worden dat zei mijn intuïtie.
Maar toch schreef ik het op.
En ik besef nu, dat is heel belangrijk!
Dit is niet iets wat ik voorzichtig voor mezelf moet houden.
Het groeide, het maakte zichzelf zichtbaar, het is klaar om niet meer verstopt te hoeven worden.
Het is belangrijk, niet alleen voor mij.
Het groeit zodat iedereen van de bloei kan meegenieten.
Als God iets van je vraagt, dan geeft Hij je daarvoor alles wat je nodig hebt.
Dat merk ik ook, toch blijf ik toetsen of het ook wel echt zo is.
Het is goed om dat op te merken.
Dat maakt de weg open naar verder groeien.
En dat is ook precies wat ik wil.
Soms vraagt God grote dingen van ons, vooral vertrouwen en geloof.
Durf ik daar in uit te stappen of laat het mij stil staan?

Aandacht geven maakt dat iets groeit.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Tussen een oud en nieuw gezin!

Tussen oud en nieuw!
Dat is het nieuwe thema van de bloghop. Deze keer mocht Marc Volgers, van de blog Gloriaenkyrie.wordpress.com, het thema bedenken. Afgelopen weken was ik er voortdurend mee bezig. Wat kan ik hierover bijdragen? We leven tussen het oude en het nieuwe. Zoals Marc zelf omschreef, zijn we nog geen volmaakte schepping. Is er nog steeds gebrokenheid en lijden. Maar een oude schepping zijn we ook niet meer. Dit zijn allemaal delen waar ik eigenlijk heel veel over zou kunnen schrijven. Toch kwam er maar niets.

Ik zocht het op de verkeerde plek. Het graven in mezelf, als schrijfster, kan soms wel mooie dingen opleveren. Maar veel vaker heb ik gemerkt, dat de onderwerpen die mij 'opeens' in lijken te vallen kracht bevatten. Vaak loop ik dan al een tijdje tegen  onderwerpen aan in mijn leven. Wanneer ik dit deel doe ik vaak nieuwe inzichten op, vind ik (h)erkenning of mag ik rust ervaren. Het onderwerp waar ik afgelopen periode aan werk, tegen aanloop en in groei wi…

Gevulde kerstdagen

de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de HEER kijkt naar het hart.’  Waar is jouw hart deze dagen mee gevuld? Weet je, zelfs wanneer je alle dagen iets hebt, wanneer je met familie eet, van alles onderneemt. Dan nog.... kan het leeg zijn! Wanneer je deze dagen alleen vult met alles wat op aarde is? Dan is het een aardse kerst. Durf jij het te vullen met iets Hemels? 
Dan pas vier je kerst met een Goddelijke inhoud. Hoe klein dat Hemelse nog voor je is, zet je hart er maar voor open. Want 2017 jaar geleden kwam Hij ook zo op de aarde. Klein en kwetsbaar, net zoals het misschien voor jouw nu nog voelt. De wereld had niets voor Hem klaarstaan, ook al had God allang de wereld voorbereid. De Redder kwam, en wanneer wij geen plek hebben in ons leven, dan is Hij er al wel. Hij kwam wel op de aarde, maar nog niet in jouw persoonlijke leven. Dan betekent dit grote geschenk nog niets voor jou. Maar wanneer je ruimte maakt, voor dat kleine en dat kwetsbare, dan mag je weten wat God heeft beloo…

Mijn gelezen boeken in 2017

Wat een heerlijk jaar ligt er achter mij, zeker als ik kijk naar de boeken die ik heb gelezen dit jaar. Het blijft voor mij zo'n rijkdom om heerlijk in een andere wereld te kunnen stappen. Of om inzichten te krijgen doormiddel van zelfhulp of studieboeken. Afgelopen jaar heb ik ontzettend veel gelezen. Studieboeken voor mijn examens, boeken gerelateerd aan mij studie voor mijn essay's, maar ook boeken waar ik zelf voor gekozen heb. Als ik kijk naar mijn gelezen boekenlijst (in google keep), dan valt mij op dat ik veel gelezen heb om te zorgen voor persoonlijke groei. Ook dit jaar zal ik een gedeelte delen van de boeken die ik gelezen heb.




Adem in adem uit - Judith Stoker Een eerlijk boek dat jou als lezer laat zien dat er voor alles een tijd is. Het voelt als thuiskomen. Een boek waar iedereen herkenning in zal vinden. De manier van schrijven zorgt dat het een boek is van vele gezichten. Een lach en een traan verschenen beurtelings op mijn gezicht. Dit was werkelijk een boek da…