Doorgaan naar hoofdcontent

Laat mij niet los

Soms heb ik van die momenten dat ik mij afvraag:

Hoe zien anderen nou dat ik Christen ben?

Kunnen ze dat wel merken?
Of ben ik misschien niet anders, gedraag ik mij niet anders als mensen die niet in God geloven?

Ik weet dat als ik met mensen kan praten over mijn Vader dat ik vol passie en kracht van God kom.
Dat als ik Bijbelstudie doe, ik hongerig word en mijn dorst kan lessen met telkens weer nieuwe mooie dingen van Hem, dat als we de Bijbelstudie met de kring deden, de Geest soms door mij sprak, dat is zo bijzonder om mee te maken! Of als ik zing, liederen die passen bij hoe ik mij voel, waardoor ik mijn hart mag legen voor Zijn troon, om hem lof te zingen of een klaaglied bij Hem neer te leggen. Te voelen dat Hij verbonden is met mij. Dat als ik zing dat Hij mijn hart vult. Dat we contact hebben, communiceren en een band leggen die telkens weer dieper gaat. Dat geeft energie, dat geeft echte vrede, dat geeft rust, dat geeft troost en moed. Als ik bid, of stille tijd heb, Zijn stem mag horen. Dan weet ik, dat is het verschil met de mensen die niet geloven.

Hoe diep het dal was waar ik door moest, ik mocht hiervan genieten, ik mocht putten uit de waterbronnen, kreeg wat ik nodig had en wist, Hij is bij mij!
Als een Vader stond Hij naast mij om samen te wandelen, voor mij om mij te beschermen, achter mij om mij op te vangen en te steunen, boven mij om mij de weg te kunnen wijzen.

Zoveel mogen genieten van Hem, zo vol vuur en passie.

En nu?

Nu sta ik op een punt, het is rustig in mijn leven.
Ik geniet, ik leef in een warme veilige omgeving.
Geen diep dal, maar al ver geklommen, de top is nog niet voor nu, die top ligt in de Hemel, maar wel in een rustige veilige omgeving aan gekomen.

Ik merk, nu is de passie lastiger te vinden.
Nu snap ik:

Zalig zij die verdriet hebben want ze zullen vertroost worden.

Nu komt het aan op herdenken van wat Hij deed, Hem blijven zoeken want dan zal ik vinden, laten zien wat ik in mijn diepe dal geleerd heb om op de top niet de verkeerde keuzes te gaan maken.

Vader,

Hier boven op de top wil ik vragen, hou mijn inzicht juist.
Laat mij bewust blijven dat ik U nodig heb ook nu het voorspoedig gaat kan ik het niet alleen.
Leid mijn wegen en help mij om steeds weer voor U te kiezen.
Neem mijn leven, vul mijn hart en laat het telkens opnieuw die verbinding met U vinden.
Alleen bij U vind mijn ziel de ware rust.
Ik wil U danken voor de weg die U met mij bent gegaan!
Wilt U met de mensen zijn die nog in de dalen verkeren.
Laat Uw grootheid zien, wees bij hen.
Breng hen op het pad omhoog.
U die de ladder zelf bent, de ladder naar de Hemel.
Vul Uw ladder met Uw kinderen en welke ellende ze hier op aarde overkomen, brengt U ze veilig Thuis...

Ik wil U danken voor Uw grootheid als ik klein ben
Ik wil U danken voor Uw trouw zelfs als ik ontrouw ben
Ik wil U danken voor Uw liefde toen ik nog niet wist wat liefde was

En ik wil U vragen, laat mij nooit alleen!

In Jezus naam,

Amen

Reacties

  1. Mooi Petrina nu mag je uitdelen in alle rust en mij ook bemoedigen in je mooie reactie...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zijn Licht brengen waar het donker is, Zijn liefde waar de liefde ontbreekt, Zijn hulp bij de hulpeloze. Omdat ik weet, Hij deed het ook voor mij!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Laat je licht schijnen in het duister

Ik zie in hoe er voor de lieve vrede...om het duister heen wordt gedanst. En ook hoe ik zelf een lange periode nodig heb gehad om echt het licht door mij heen te laten schijnen. Daarover in deze blog meer. Alleen heel even eerst iets anders omdat het zolang geleden is dat ik heb geblogd. Afgelopen periode heb ik vaker het gevoel gekregen, een innerlijk verlangen, om weer lessen en inzichten die ik op doe met jou te delen. Hier op mijn blog. Mijn eigen speciale plekje om mijn hart met jou te delen. Een inkijkje te geven en te verbinden met jou. Mogelijk je ook te inspireren. Vandaag wil ik beginnen met iets wat ik de laatste weken zo op mijn hart heb. Persoonlijke zoektocht Eigenlijk nog helemaal niet zo helder wat ik ermee mag voor mezelf. In de blog wil ik het in ieder geval met jou delen. De worstelwoorden uit mijn hart. Mogelijk ontrafelt het schrijven het weer. Zo heeft deze blog, het delen van woorden met jou, mij vaker geholpen om te ontrafelen wat er lag. Voor mij voelt het heel...

Leven vanuit dankbaarheid...

Zoek het ware leven waar het te vinden is: vlak voor je neus. (Duizend maal dank, Voskamp, Ann) Een waar leven, dat vol is, dat eerzaam is en ergens toe doet. Hoe breng je dat, in je leven van alledag, in de praktijk? Kijk jij naar de teleurstelling, het falen en de gebreken? Gericht op wat ontbreekt Zolang ik dit deed, voelde ik mij elke dag leger, nuttelozer en waardelozer. Ik werd er zo moe van. Naast dat er veel in mijn leven gebeurde dat mij verwondde en verdriet deed, gebeurde er nog iets. Ik laadde mezelf niet meer op. Zag elke dag nog meer dat tegen zat, wat ontbrak in mijn leven, om ooit tot een vol, eerzaam en nuttig leven te kunnen komen. Wat ik had gedaan was mij volledig gedraaid naar het negatieve. Ik gaf God er niet de schuld van, iets wat hierdoor wel vaak gebeurt! Ik gaf mezelf de schuld ervan.... Verlost van mijn schuld Totdat mijn leven veranderde. Heel lang worstelde ik met zonden die ik had begaan. Zo vaak vroeg ik om vergeving, bij God. Totdat er ...

Mijn woord voor 2020

Wees niet bang om iets te zijn dat gebroken is... - Ann Voskamp - Gebroken leven -  Ondertussen heb ik dit boek al meerdere keren gelezen en het blijft mij diep raken! Er zitten zoveel diepe lessen in die ik mee kan nemen in mijn leven. Dit boek hielp mij zelfs om bij het woord te komen dat ik mee wil nemen door 2020: Authentiek Wanneer ik authentiek ben dan kan ik verschil maken in de wereld! Dan komt, wat God in mij heeft gelegd, echt tot Zijn recht. Veel lezers zullen mij zien als al authentiek. Doordat ik een eigen stijl heb en die ook omarmt, ook al heeft de rest van de wereld de overtuiging dat het niet goed is. Of dat het anders moet. Ik durf af te wijken van de massa. Iets wat voor mij een diepgaand proces is geweest. Juist omdat ik al op hele jonge leeftijd ging kopiĆ«ren. Niet altijd wist ik wat ik moest doen in situaties. Onbewust dacht ik goed over alle andere mensen...maar niet over mezelf. Dus ging ik andere mensen maar nadoen. Hun houding, gedrag, manie...