Doorgaan naar hoofdcontent

Help mee

Hier een oproep van mijn kant.
Een collega blogger deelde dit bericht en ik wil dit ook delen, in de hoop dat er nog meer mensen opstaan voor deze 2 mensen.

Twee kennissen van hem Irina Alexandrova en haar 17-jarige dochter Margarita zijn 7 jaar geleden gevlucht uit Oezbekistan omdat ze christen zijn en daar werden vervolgd. Ondertussen wonen ze alweer een tijdje hier en zijn weer een beetje tot rust gekomen en hun leven weer kunnen opbouwen.
Echter de rechter heeft besloten om ze alsnog uit te wijzen. De reden is dat ze hier in Nederland naar een gereformeerde kerk gaan en in Oezbekistan naar de Grieks-Orhodoxe kerk. Volgens de rechter is dit een bekering tot een ander geloof en om die reden komen ze ook niet voor het kinderpardon in aanmerking.
Oezbekistan is een land waar ze absoluut niet veilig zijn (Oezbekistan staat 15e op de lijst van Open Doors!) en als ze door dit besluit van de rechter teruggestuurd worden is de kans zeer groot dat ze direct in de gevangenis worden gezet, met kans op marteling en verkrachting. Zelfs de lokale politiek van Kampen (waar ze wonen) zijn stomverbaasd over dit besluit en zijn samen met een aantal schoolvrienden van Margarita een petitie gestart.

Mijn vraag is dan ook of jullie de petitie willen ondertekenen en dit bericht willen verspreiden zodat Margarita en haar moeder alsnog in Nederland mogen blijven.
Willen jullie meer weten, schroom niet om het  te vragen.

Hier de link naar een facebookpagina speciaal voor Irina en Margarita: Margarita moet blijven

Wil je de petitie ook ondertekenen?
Dan is hier de link: petitie

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…