Doorgaan naar hoofdcontent

Levensreis



Over een paar weken ga ik op reis.
Heerlijk naar Berlijn, daar heb ik echt super veel zin in!
Ik zat gisteren te schrijven over een reis.
Een hele andere reis.

Mijn levensreis


Ik ging nadenken, wat neem ik eigenlijk allemaal mee op die levensreis?
Het is een lange tocht.
Teveel bagage dan wordt de reis een zware tocht.
Maar te weinig bagage kan ervoor zorgen dat je klem loopt, omdat je belangrijke dingen vergeten bent en toch echt nodig hebt.
Het is dus heel belangrijk om eens te kijken wat je allemaal mee draagt.

Daarnaast als je reist is het fijn om een doel voor ogen te hebben.
Waar gaat de reis naar toe?
Met een einddoel kom je er wel.
Maar focus niet alleen op het einde, kijk ook om je heen.
Terwijl je blijft bewegen naar je einddoel.
Geniet van wat er om je heen te zien is.
Deel van alles wat je meegemaakt hebt met reisgenoten onderweg.

Reisgezelschap

Welke reisgenoten kom je tegen?
Wat doe je daarmee?
Misschien kan je soms met mensen wat oplopen.
Kan je samen wandelen, samen leren, samen naar hetzelfde doel bewegen.
Reisgezelschap kan veel invloed hebben op je reis.
Het is heel goed om soms dit soort dingen te overdenken.
Ik mocht erachter komen dat samen reizen soms beter is, dan alleen!

Neem maar eens één tak, als je die ver buigt, als er veel spanning op komt te staan, dan knapt die makkelijk.
Neem eens meerdere takken, als je die probeert te buigen, als daar veel spanning op komt, zal het niet breken.

Waar ga jij heen op reis?
Wat neem jij mee onderweg?
Met wie reis jij?



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiële middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een liefdevolle schuilplaats

Kunnen degene die zich voor altijd ongeliefd voelen het verdragen om liefde te ontvangen? 
Dat is een vraag die mij diep raakt. Het doet mij terug denken, het maakt voor mij duidelijk hoe mijn leven veranderd is. Want wat voelde ik mij ongeliefd vier jaar geleden. Wat streed ik een eenzame strijd, waarbij liefdeloosheid het uitputtend maakte. Want het is echt waar, geliefd voelen, dat geeft je kracht. Ik weet nu dat het een innerlijke bron is waardoor je meer kan dan je werkelijk dacht. Maar wat was mijn bron leeg.

(Bron: desenio.nl)
Mijn bodemloze hart
Het was niet zo dat vier jaar geleden mijn omgeving mij niet lief had. Mensen gaven mij een knuffel, spraken vriendelijke woorden. Maar dat alles viel niet in aarde, het groeide niet. In mijn hart was het koud, donker en eenzaam. De liefde die gegeven werd? Het liet mij in elkaar krimpen, zorgde dat ik ging huilen, letterlijk door mijn benen zakte en mij geen raad wist. Mijn hart was kapot en alle liefde viel er dwars door heen. Het de…