Doorgaan naar hoofdcontent

Je hoort erbij!

Zoveel kinderen worden nog gepest.
Niet alleen kinderen, het verbaasd mij telkens weer, hoeveel volwassenen er ook nog pesten of gepest worden!

Hoe gebruik jij je tong?




Eerder schreef ik al dat we met onze tong veel kunnen aanrichten.
Er zit geen bot in je tong, toch kan je er een hart mee breken.
Als ik kijk in de wereld, naar de schade, aangericht door woorden van vernietiging.
Woorden van dood.
Dan huilt mijn hart!

Zoveel mensen worden gebroken....

Waarom is het zo moeilijk om in vrede en liefde met elkaar te leven?
We hebben allemaal evenveel rechten!
Allemaal zijn we mensen met gebreken.
Wat drijft ons, om andere mensen onderuit te halen.
Te beschadigen en kapot te maken?

Daar word niemand beter van!


Laat je tong niet meeslepen.
Je hebt altijd een keuze, de keuze welke woorden je gebruikt.
Het is zo makkelijk om je te laten gaan, nare woorden te gebruiken tegen mensen, iemand te kwetsen.
Maar als je dat doet, hoe voel je je dan?
Daar heel diep van binnen?

Het is veel moeilijker om daar tegen in te gaan, positief te blijven praten.
Opbouwend met mensen te spreken.
Woorden van liefde te delen.
Als dat je lukt, hoe voel je je dan?
Daar heel diep van binnen?

Teveel mensen denken dat ze er niet bij horen.
Dat ze niet gezien mogen worden, dat hun woorden geen waarden hebben en hun gevoel niet gezien of gekend mag worden.
Als reden daarvoor hebben ze vele excuses, aangeleerde negatieve dingen over zichzelf.

Maar wat maakt het uit dat je flaporen hebt?
Of als je niet recht kan kijken?
Als je sproeten hebt?
Of niet snel kan werken?


Het is een leugen dat je daardoor minder bent!
Kijk maar eens beter naar jezelf.
Niet door de spiegel van andere mensen, niet door de spiegel van deze aarde, maar kijk eens in de spiegel van Waarde!

Jij bent op deze wereld gezet met een reden!
Een Vader gaf Zijn Zoon op, liet Hem een kruisdood sterven, om jou te redden.
Wat je dan ook hebt, jij bent zo ongelofelijk kostbaar!
Voor jou leven is duur betaald....

Jij bent zo geliefd!
Jij mag er zijn!





Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…