Doorgaan naar hoofdcontent

Moeheid

Afgelopen week was ik zo moe!
Dit heb ik zelden zo erg gevoeld als dat ik er nu last van had.
Ik kreeg pijn in mijn gewrichten, spieren en botten.
Maar sleepte mij door elke dag.
Ik moest, maar vooral ook, ik kan dat.
Zaterdag was het zo erg dat ik zelfs niet overeind kon blijven zitten.
Moe, niet van slaap gebrek, want ik slaap genoeg.
Maar moe door:

Het gevoel van onrecht
Van de angst die toch diep binnen kwam
Van continu opletten op mijn financiĆ«n 
Van alles wat ik moest regelen
Dat ik heel de tijd de waarheid voor ogen moest blijven houden

Het at mijn energie op.
Ik werd kortaf, werd meer en meer somber.
Zag elke keer op tegen de dingen die ik moest doen.
En juist daardoor koste alles wat ik deed zoveel meer energie.
Voor de kindjes moesten dingen gewoon door blijven gaan.
En daar sta ik toch alleen voor.
Dan is dit gevoel waar ik last van had echt zo niet handig!
Elke keer als ik wakker werd dacht ik, nee het kan niet.
Mijn lichaam doet nog meer pijn dan gisteravond.
Hoe komt dit ooit goed.
Zie je het denkpatroon?!
Zo gaat dat bij mij.
Gevoel heeft daardoor invloed op mijn gedachten.
Ik ging negatiever over dingen denken.
Het zal wel altijd zo blijven, mijn hele leven moet ik al zo vechten geluk is niet voor mij.
En nog vele andere gedachten gingen zich weer vast zetten.
Daar moest ik telkens weer de waarheid over uitspreken.
Alleen dan kan ik mijn ervoor zorgen dat dit gevoel niet op nog meer invloed krijgt.
Het was een gevecht in mezelf, terwijl ik daar de kracht eigenlijk niet voor over had.
Wat is het ook zwaar.
Juist dan is het namelijk extra oppassen voor mij.
Voor mijn valkuil:

Niet goed over mezelf denken
Niet goed naar mezelf kijken
Mezelf geen ruimte gunnen om te zijn

Maandag las ik in mijn dagboek zo'n mooi stuk!
Precies wat ik nodig had om hier doorheen te kunnen.
Geef je gevoel aan God.
Focus in deze gebrokenheid op dat wat goed is in jouw wereld.
Stel je daarvoor dankbaar op en besef dat je geen recht hebt op al die dingen in je leven.
Al die dingen die wel goed gaan in je leven, dat zijn cadeautjes.
Pak die maar elke dag uit!
Hierdoor zal je met meer vrede en vooral met meer tevredenheid door je leven kunnen gaan.
Gisteren besloot ik toen ik wakker werd, ik ga het anders doen.
Ja ik ben moe, en ik ben het zat al dat 'gedoe'.
Maar, dat weet ik nu wel.
Ik ga blij zijn met de dingen die goed gaan!
Dankbaar zijn voor alles wat ik heb in mijn leven.
Wauw een wereld ging open, een wereld die aan mijn voeten lag.
Zo gaaf, opeens zag ik dat ik meer dan gedoe heb, ik heb zoveel rijkdom.
En wat gebeurde er?
Gisteren heb ik zonder mopperen, naar gemok en gedrag van mezelf (waar ik alleen maar meer ongelukkig door werd), zonder omvallen van de slaap door kunnen brengen.
Nee mijn moeheid was niet helemaal weg.
Maar ik kon de dag beter doorkomen.
En vandaag werd ik al iets beter, meer als wat ik gewend was, wakker.
Mijn denken heeft zoveel invloed.
Wat nu het mooie is:

Ik heb kracht en zeggenschap over mijn gedachten!



Met Jezus in mijn leven kan er veel gebeuren maar blijft mijn toekomst hoopvol.
Wat er in mijn verleden gebeurde en wat er ook nu nog allemaal speelt.
Mijn toekomst word er niet door veranderd.
En ik mag boos zijn, gefrustreerd raken en teleurgesteld zijn.
Maar ik kies er voor om het gevoel van hoop als sterkste gevoel te laten doorkomen.


Tel je zegeningen:


We zeggen zo makkelijk dat we onze zegeningen tellen.
Als het goed gaat in je leven, dan gaat dat meestal wel redelijk.
Maar het kan juist zo helpen om dit te doen als het tegenzit.
Als je strijd ervaart, als je moe bent van al het onrecht, als alles tegen lijkt te zitten.
Hoe reageer jij op onrecht?
Hoeveel invloed hebben jouw gedachten op je manier van denken en leven?

Reacties

  1. Gaaf dat het je lukt je denken te veranderen en je focus te verleggen op het positieve! "Ten slotte, broeders en zusters, schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient. (Filippenzen 4: 8)" Dit gaat vrucht dragen, keep on going!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een mooie bijpassende tekst! Dank je wel voor het delen.

      Verwijderen
  2. Goed om te lezen Petrina. Hier heb ik wat aan. Thanx!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Met alle liefde gedeeld Ann! Mooi om zo ook iets voor een ander te betekenen. Leuk ook dat je dit met mij deelt!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja, dit herken ik zeker. En ook, dat als je steeds weer op de Heere richt, dat je dan toch kracht krijgt. Ik denk in deze situaties dan (soms te laat, als ik al gezonken ben) aan Petrus. Als hij op de omstandigheden ziet gaat het niet goed. Als hij op Jezus ziet krijgt hij de gave om boven de omstandigheden uit te stijgen. Maar inderdaad, juist als je moe bent, gaat dit niet vanzelf. Mooi dat je dit deelt, het maakt mij ook weer duidelijk dat het echt de keuze is die je zelf maakt en niet alleen de omstandigheden hebben het voor het zeggen.
    Groetjes,
    Gerda

    BeantwoordenVerwijderen
  5. He Gerda,

    Leuk dat je hier reageert! Zo herkenbaar he, die strijd met waar je focus op ligt. Ik laat mij zo makkelijk meeslepen met mijn gevoel, met de dingen die in mijn leven spelen. Kan dat ook in mijn hoofd herhalen (en als hsper constant voelen/ervaren). Maar toch begin ik nu te leren, ik kan elk moment de keuze maken. Dat is zo heerlijk! Zo blij met een God die leeft, die hoort en die kracht geeft.

    Mooi beeld erbij van Petrus.. Denk ik gelijk weer aan het prachtige lied: lopen op het water!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…