Doorgaan naar hoofdcontent

Dankbaar op weg!

Op 12 September ben ik begonnen met een nieuwe uitdaging, een hele nieuwe stap.
Je kan daarover lezen in de blog die ik gemaakt heb die dag: Een nieuwe stap
Toen nog spannend, en voor mij onzeker hoe het zou gaan lopen.
Nu 4 maanden verder kan ik zeggen:

Dit is zeker wat ik heel erg leuk vind! 


Het leren op zich vind ik al heel fijn.
Nieuwe dingen leren het zorgt dat ik weer verder groei.
Na toch een hele tijd dat ik daar geen ruimte voor had.
Dat ik blij was met alles kunnen redden, kan ik nu zelfs verder ontwikkelen.
Het doet mij goed om dit te merken.
Ik ben er zo dankbaar voor dat ik dit kan!
Ook kan ik zeggen:

Het past zo goed bij mij!

Dat is ook wat ik als reactie krijg.
Er werd gevraagd of ik al in de psychologische wereld aan het werk ben.
Ik moest ontkennen maar vertelde dat ik voor een thuiszorg organisatie werk als huishoudelijk medewerkster, dat ik het heerlijk vind om met de mensen in contact te zijn, ze echt te kunnen helpen,
Ook gaf ik aan dat ik nog andere dingen in mag vullen voor de organisatie.
Maar, in mijn hoofd, niet op psychologisch gebied.
Daar was ze het niet mee eens, juist in mijn werk kan ik veel ervaring op doen.
Ik kom bij verschillende mensen, ben er best een tijd, leer mensen en hun gewoontes kennen.
Daarnaast probeer ik hen persoonlijk te bereiken, heb ik interesse in hun als mens.
Wie het dan ook zijn, wat ze hebben gedaan.
Ja soms help ik mensen rommel opruimen, als de chaos te groot is.
Als ik dat doe merk ik, dat er in hun hoofd ook dingen opgeruimd, geordend, weg gegooid worden.
Na haar reactie zie ik pas hoeveel ik eigenlijk al op dit gebied werk.
Gewoon vanuit mijn natuurlijke manier van omgaan met mensen.
Dat was zo mooi...
Ze stelde de vraag vooral door de cijfers die ik haal.
Het verbaasd mij ook telkens weer....
Ik doe een thuisopleiding en stuur telkens mijn huiswerk op en met resultaat...

Op mijn lijst staat nu 25 keer een 9,5 en drie keer een 9.
Ik moest lachen om mijn broer die zei: wel jammer die 9,5 kan je nog steeds je naam niet schrijven?!
Daar houden we het dan maar op, ik blijf het oefenen.
Het is ook zo'n lastige naam om te spellen.

Zoals ik als reactie schreef bij mijn blog van 12 september: als God wil dat ik dit doe dan zal Hij mij helpen op de weg er naar toe.
Dat echt mogen ervaren maakt mij zo dankbaar, dat is iets wat mij blijft raken!





Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…